Τα αναφερόμενα στον τύπο σχετικά με τα κυβερνητικά σχέδια για τον ΟΣΕ μοιάζουν τραγικά με τα παρόμοια του Χατζηδάκη. Αυτό που δεν γίνεται αντιληπτό είναι γιατί τα σχέδια ανάπτυξης του ΟΣΕ μπορεί να υλοποιηθούν μόνο μέσω της ιδιωτικοποίησης κι όχι μέσω του δημοσίου. Για να καρπωθούν οι ιδιώτες τα κέρδη; Το δημόσιο δεν τα θέλει; Ποιος ευθύνεται, π.χ. για τη μη επανακυκλοφορία των λεωφορείων του ΟΣΕ, που κατάργησε ο “προστάτης” των ΚΤΕΛ και πατέρας του εγχώριου νεοφιλελευθερισμού Κ. Μητσοτάκης, και την απώλεια τεράστιων πόρων;
Το σχέδιο είναι εγκληματικό. Χωρίς αιδώ ξεπουλιέται δημόσια περιουσία με έωλα επιχειρήματα.

«Υπάρχουν στη Λάρισα σκύρα (πέτρες) που περιέχουν επικίνδυνο αμίαντο;

Όπως αναφέρει αθηναϊκή εφημερίδα (Realnews, Κυριακή, 4/7/2010, σ. 32) και προέκυψε κατά την κατάθεση του πρώην γενικού διευθυντή του ΟΣΕ Δ. Καραπάνου στην εξεταστική επιτροπή της βουλής που διερευνά το σκάνδαλο Siemens, ο ίδιος κατέθεσε στη Δικαιοσύνη, από το 2007, υπόμνημα στο οποίο ανάφερε πως «σχεδόν όλο το δίκτυο είναι στρωμένο με σκύρα γεμάτα με θανατηφόρο αμίαντο». Την ίδια –πολιτικά- περίοδο, το 2005, ο ΟΣΕ προμηθεύτηκε γαλλικές κλινάμαξες οι οποίες περιέχουν αμίαντο στα πλευρικά τοιχώματα, εν γνώσει της ελληνικής κυβέρνησης! Η σχετική δικαστική έρευνα ξεκίνησε έπειτα από καταγγελία των εργαζομένων στον ΟΣΕ και τέθηκε στο αρχείο ως προς το αδίκημα της απιστίας εκ μέρους της διοίκησης. Ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία δεν εξετάστηκε ποτέ από τη δικαιοσύνη!

Ο πρώην, επίσης, γενικός διευθυντής του ΟΣΕ Κ. Γιαννακός, φέρεται να παραδέχεται πως η γραμμή Παλαιοφάρσαλα-Καλαμπάκα είναι στρωμένη με «30.000-40.000 τόνους παρόμοιου σκύρου».

Ο πρώην διευθυντής τεχνικής υποστήριξης Δ. Ραυτόπουλος φέρεται να δηλώνει πως «άνθρωπος από το “Δημόκριτο” είπε ότι από τα Γιάννενα μέχρι το Βόλο είναι 2 εκατ. κυβικά αμίαντος σχεδόν επιφανειακά».

Μελέτη του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου αναφέρει πως τα σκύρα λατομείων-προμηθευτών του ΟΣΕ είναι «γεμάτα με θανατηφόρο αμίαντο».

Είναι προφανές πως αυτή η κατάσταση αυτή, που συνιστά μείζον ζήτημα δημόσιας υγείας, δεν είναι γνωστή στους Λαρισαίους πολίτες.

Η Τ. Ο. ΠΑΣΟΚ Λάρισας, εκφράζοντας τα αισθήματα χιλιάδων Λαρισαίων, εργαζομένων, επιβατών αλλά και κατοίκων της πόλης και του νομού των οποίων τα σπίτια βρίσκονται δίπλα στις σιδηροδρομικές γραμμές, απευθύνεται δημόσια στη Δημοτική αρχή, τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αλλά και την Περιφέρεια Θεσσαλίας και ρωτά:

Είναι σε γνώση τους αυτή η απαράδεκτη και επικίνδυνη κατάσταση. Κατά τις προηγούμενες επαφές με τη διοίκηση του ΟΣΕ, για ζητήματα που άπτονται των σχέσεων πόλης/νομού Λάρισας με τον ΟΣΕ, είχαν σχετική πληροφόρηση;

Είχαν, η Δημοτική αρχή, η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση αλλά και η Περιφέρεια Θεσσαλίας σχετική πληροφόρηση από το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο και το «Δημόκριτο»; Αυξημένη ευθύνη έχει ειδικά ο Δήμαρχος Λαρισαίων καθώς επί πολλά χρόνια υπήρξε σημαίνον στέλεχός του ΓΕΩΤΕΕ.

Το θέμα που προέκυψε είναι πολύ σοβαρό. Αφορά στην υγεία μιας ολόκληρης πόλης. Ουδείς δικαιούται να μην διερευνήσει το θέμα. Υποχρεούται να πληροφορήσει δημόσια την κοινωνία. Ο λαός θα αξιολογήσει πράξεις, παραλήψεις αλλά και άγνοια των εκπροσώπων του που επιβαρύνουν την ποιότητα ζωής του και απειλούν την υγεία του.

Σήμερα κιόλας περιμένουμε από τη Δημοτική αρχή, τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση την Περιφέρεια Θεσσαλίας ,τους βουλευτές του νομού μας, τους εργαζόμενους στον ΟΣΕ και το ΓΕΩΤΕΕ Κεντρικής Ελλάδας, να πράξουν ο καθένας κατά το θεσμικό του ρόλο για να αποκαλυφθεί όλη η αλήθεια και να αποδοθούν οι δέουσες ευθύνες σε όσους εμπλέκονται και παίζουν με την υγεία μας. Να πληροφορήσουν δημόσια τους πολίτες για τις ενέργειες στις οποίες θα προχωρήσουν ώστε να υποχρεωθεί ο ΟΣΕ να αντιμετωπίσει άμεσα το ζήτημα.

Καλούμε τις περιβαλλοντικές κινήσεις και τις συλλογικότητες των πολιτών σε εγρήγορση καθώς, όπως φαίνεται, άλλη μια περιβαλλοντική απειλή βρίσκεται ήδη στα σπίτια μας και απειλεί τη ζωή μας».

Λάρισα, 6-7-2010

Τώρα καταλάβαμε που το πάει η δημοτική αρχή. Ένας νέος κεντρικός οδικός άξονας στην καρδιά μιας συνοικίας. Εύγε. Και στη Δημοτική Αρχή και στον Κώστα Σαμουρέλη που το δημοσιοποίησε. Πολλά εύγε…. Από τα θύματα των μελλοντικών τροχαίων ατυχημάτων.

Διαβάστε το ρεπορτάζ της φίλης Λένας Κισσάβου, νύφης του “άρχοντα των Χαραυγών”, όπως μου αρέσει να προσφωνώ τον αγαπητό μου κυρ-Θανάση, στην «Ελευθερία της Δευτέρας». Αλήθεια, η όλη φάση γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη του Διαμερισματικού Συμβουλίου;

«Παραχώρηση έκτασης, για τις ανάγκες διάνοιξης της οδού Παιωνίου (κάθετη στην οδό Θεοφράστου) έγινε στο Δήμο Λάρισας από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, η οποία ανήκε στο ΕΘΙΑΓΕ και σύμφωνα με τα προβλεπόμενα σχέδια πρόκειται να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα έργα οδοποιίας στην πόλη, βασισμένο σε σύγχρονα πρότυπα.

Πρόσφατα επί της εν λόγω οδού ξεκίνησαν οι πρώτες εργασίες καθαρισμού του παραχωρηθέντα χώρου και σύμφωνα με τον αντιδήμαρχο Αστικής Κατάστασης και Υποδομών του Δήμου Λαρισαίων κ. Κώστα Σαμουρέλη, «Μετά την παραχώρηση του ρυμοτομημένου τμήματος από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, πραγματοποιούνται εργα-

σίες διάνοιξης της οδού Παιωνίου και θα ακολουθήσει η περίφραξή του από συνεργεία του Δήμου.

Η οδός Παιωνίου έχει πλάτος σήμερα 7 μέτρα και σύμφωνα με το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο το πλάτος της φτάνει τα 18 μέτρα, μια επέκταση που θα γίνει ανατολικά μέσα στο χώρο του ΕΘΙΑΓΕ».

Πρόκειται για έργο προτεραιότητας, το κόστος του οποίου υπολογίζεται στο 1,5 εκατ. ευρώ, υποστηρίζει ο κ. Σαμουρέλης, αναφέροντας ότι σύντομα ολοκληρώνεται η μελέτη του και θα γίνει προσπάθεια από το Δήμο να ενταχθεί, από τα πρώτα, σε χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα.

Ο ίδιος επισημαίνει ότι με την υλοποίησή του θα δημιουργηθεί μια νέα ασφαλή διέξοδος των οχημάτων προς την Περιφερειακή οδό και προβλέπεται να βοηθήσει τα μέγιστα στην πόλη για την αποσυμφόρηση άλλων οδών. Αναλυτικότερα ο αρχικός σχεδιασμός του έργου προβλέπει τα εξής:

Το τμήμα της οδού Παιωνίου που διαμορφώνεται εκτείνεται από την οδό Πελασγών έως την Περιφερειακή Τρικάλων και έχει μήκος 1.300 μέτρα. Θα περιλαμβάνει πεζοδρόμια από 2,5 μέτρα έως και 4 μ. εντός των οποίων σε κάποια σημεία προβλέπεται η διαμόρφωση χώρων πρασίνου, το οδόστρωμα θα έχει πλάτος 6 μέτρων, θα κατασκευαστεί ποδηλατόδρομος σε σημείο εκτός του οδοστρώματος σε όλο το μήκος της οδού, για την ασφαλή κίνηση των ποδηλατών και τέλος στη συμβολή των οδών Θεοφράστου και Παιωνίου θα κατασκευαστεί κυκλικός κόμβος για την κίνηση των οχημάτων, στο κέντρο του οποίου θα διαμορφωθεί χώρος πρασίνου καθώς και περιμετρικά αυτού στα πεζοδρόμια σε ακτίνα 350 μέτρων αντίστοιχα προς τρεις κατευθύνσεις».

Άκου να δεις τί γίνεται. Μπαίνεις σ’ ένα μαγαζί για μια δουλειά σου. Δίνεις προκαταβολή για τις υπηρεσίες που θα σου παρασχεθούν. Ζητάς απόδειξη για τα χρήματα και το λόγο που τα προκατέβαλες. Και σου απαντούν: Η ταμειακή είναι χαλασμένη. Δεν έχω να την επισκευάσω γιατί κανείς δεν με πληρώνει. μου χρωστάνε. Ρωτάς: Κι αν μπει το ΣΔΟΕ, δεν ανησυχείς; Και σου απαντούν; Ποιοι θα με ελέγξουν; Αυτοί που έδωσαν ψεύτικα στοιχεία στην Ε.Ε.;

Κορυφαίο, έτσι;

Η χώρα και ο λαός μας περνούν μια ιδιαίτερα δύσκολη, ίσως και μεταβατική, φάση, πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά.
Το πολιτικό σύστημα μετρά τις αντοχές του. Οι πολίτες, διχασμένοι για τις λειτουργίες και τις ανεπάρκειές του, αναρωτιούνται εάν είναι πλήρως απαξιωμένο ή παραμένει δεκτικό διορθωτικών παρεμβάσεων.
Η οικονομία αναμετράται με την αναγκαία αλλαγή του προτύπου της.
Η κοινωνία έρχεται αντιμέτωπη με την άρση βεβαιοτήτων και σταθερών βάσει των οποίων είχε διαμορφώσει τη ζωή της.
Οι σαρωτικές αλλαγές που συμβαίνουν στη χώρα διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό μίγμα αντιλήψεων. Από τη μια φαίνεται να κυριαρχεί η απογοήτευση, η οργή, ο φόβος, η ανασφάλεια, η ντροπή. Από την άλλη, εκφράζεται η ελπίδα συγκρότησης –επιτέλους-  ενός κράτους ισονομίας, ισοπολιτείας, ίσων ευκαιριών, διαφάνειας, λογοδοσίας, δημοκρατικού προγραμματισμού και συμμετοχής. Οι ανατροπές σε νοοτροπίες και πρακτικές, εκτός από προγραμματικός λόγος του ΠΑΣΟΚ, επιβάλλονται, πλέον, και από την τρέχουσα πραγματικότητα.
Στα πλαίσια αυτά και μέσα σε ένα ιδιαίτερα δυσμενές περιβάλλον, η κυβέρνηση προχώρησε στη μεγαλύτερη πρωτοβουλία που αναπτύχθηκε μεταπολιτευτικά στο επίπεδο διοικητικής οργάνωσης και λειτουργίας του κράτους, κεντρικού και αποκεντρωμένου,  στην ενδυνάμωση και ανάπτυξη των δήμων και στον ανακαθορισμό του δεύτερου βαθμού αυτοδιοίκησης σε επίπεδο περιφέρειας. Ο «Καλλικράτης» είναι πλέον γεγονός. Και, πέρα από αιτιάσεις για ενδεχόμενες ατέλειες ή αστοχίες, η ψήφισή του είναι κατάκτηση του λαού και της αυτοδιοίκησης.
Φυσικά, ο «Καλλικράτης» δεν είναι ο τελικός σκοπός της αυτοδιοίκησης και των τοπικών κοινωνιών. Είναι το μέσο. Το εργαλείο με το οποίο οπλισμένοι θεσμικά θα προχωρήσουν στο σχεδιασμό της τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης προς όφελος της περιοχής και των πολιτών.
Ο «Καλλικράτης» δημιουργεί το πολιτικό και οργανωτικό πλαίσιο ώστε οι τοπικές κοινωνίες να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους.
Το Νοέμβριο οι πολίτες θα εκφράσουν τη βούλησή τους να ξεπεράσουμε την κρίση και να ξαναχτίσουμε τη χώρα μας. Με προοδευτικές πολιτικές, διαφάνεια, αξιοκρατία, και κοινωνική δικαιοσύνη. Με συμμετοχικές διαδικασίες, προγραμματισμό, έλεγχο και λογοδοσία.
Αυτός ο αγώνας δεν είναι υπόθεση τεχνοκρατών, εξουσιαστικών συντεχνιών και ομάδων συμφερόντων. Είναι υπόθεση του ελληνικού λαού. Η επιτυχία του απαιτεί την ευρύτερη δυνατή συμπαράταξη όλων των  δημιουργικών και προοδευτικών δυνάμεων του τόπου στη βάση ουσιαστικών και ρεαλιστικών προγραμματικών συγκλίσεων.  Όλων εκείνων που απορρίπτουν τη μεμψιμοιρία, τις μάχες χαρακωμάτων, την οπισθοδρόμηση, τον ασαφή  πολιτικό λόγο. Ο αγώνας αυτός δεν είναι πεδίο άσκησης προσωπικών ικανοτήτων. Είναι πεδίο οργανωμένης, συλλογικής, συνθετικής, ενωτικής και, γι αυτό, αποτελεσματικής προσπάθειας.
Στα πλαίσια αυτά, με αίσθηση της ευθύνης που απαιτούν τα πρώτα βήματα του νέου θεσμού και με ιδιαίτερη τιμή, αποδέχθηκα την πρόταση να συμμετέχω ως υποψήφιος στις διαδικασίες που όρισε το ΠΑΣΟΚ  για την επιλογή υποψήφιου αντιπεριφερειάρχη. Γνώμονας για τη στάση μου και από τη θέση αυτή θα είναι η στάση ζωής μου, η  επαγγελματική μου διαδρομή, η εμπειρία  από τη συμμετοχή μου στα κοινωνικά κινήματα, τις συλλογικότητες στις οποίες συμμετείχα και η δράση μου  ως γραμματέα της Τ. Ο. ΠΑΣΟΚ Λάρισας. Πίστη στη συλλογική δουλειά, ευρύτατη συμμετοχή στο σχεδιασμό και τη λήψη αποφάσεων,  αξιοποίηση των ικανοτήτων του συνόλου των στελεχικού δυναμικού, απουσία προσωπικών στρατηγικών, σεβασμός στη διαφορετική άποψη, σύνθεση στις πολιτικές, ενότητα στη δράση.
Είμαι βέβαιος πως η ποιότητα των συντρόφων που συνδιεκδικούν τη θέση αυτή, όπως και τη θέση του υποψήφιου περιφερειάρχη, θα συμβάλει ώστε να συγκροτήσουμε μια ισχυρή συλλογικότητα που θα την  εμπιστευτεί ο λαός μας και η οποία την επομένη των εκλογών θα είναι έτοιμη να χαράξει νέους ορίζοντες για το νομό Λάρισας και τη Θεσσαλία.

Καλώς την και καλό δρόμο. Για την «Δημοκρατική Αριστερά», ο λόγος, και το ταξίδι της στην ελληνική πολιτική σκηνή. Μ’ ένα σύνολο ανθρώπων που προέρχεται κυρίως από την –για πολύ λίγο επιζήσασα- Ελληνική Αριστερά (Ε.ΑΡ.), στην οποία είχε μετεξελιχθεί το ΚΚΕ Εσωτερικού στα μέσα της δεκαετίας του ‘80. Κι όχι όλο το ΚΚΕ Εσωτερικού. Ο Γιάννης Μπανιάς είχε συγκροτήσει το ΚΚΕ Εσωτερικού-Ανανεωτική Αριστερά, πρόδρομο της σημερινής ΑΚΟΑ. Βέβαια, από τότε κύλησε πολύ νερό στ’ αυλάκι. Άλλο πήγαν στο ΠΑΣΟΚ, μετά από μια στάση στο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ, άλλοι μετέχον στο ΣΥΡΙΖΑ, ίσως γιατί δεν είχαν το κουράγιο να ενταχθούν στον ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟ. Και τώρα, το χαλί ξηλώνεται. Το μόρφωμα του ΣΥΝ άντεξε για 20 χρόνια. Αλλά αποδείχτηκε πως τα συνεκτικά του στοιχεία ήταν ελάχιστα. Πολλά πράγματα μαζί στη συσκευασία του ενός. Αυτό δεν ήταν πλουραλισμός. Ήταν συνονθύλευμα. Και αυτό το στοιχείο ήταν και η θρυαλλίδα του. Ουδείς μπορεί να χαίρεται με τις εξελίξεις. Αλλά και ουδείς μπορεί να δικαιολογήσει κάποιους «ταλιμπάν» της επαναστατικής ρητορικής και γυμναστικής, που το ευχαριστήθηκαν μιας και έφυγαν από τον «γνήσιο» φορέα της επανάστασης οι «δεξιοί».

Πολλοί οι φίλοι που υπογράφουν τη νέα περιπέτεια της ανανεωτικής αριστεράς.

Έχουν πολλά να πουν και, κυρίως, να κάνουν. Και, πρώτα απ’ όλα, να αιτιολογήσουν την αναγκαιότητα και τις οριοθετήσεις του ανανεωτικού εγχειρήματος. Σύμφωνοι, δεν φιλοδοξούν να είναι παραπλήρωμα καμιάς άλλης πολιτικής δύναμης. Ωστόσο, κατανοούν και οι ίδιοι πως ο τομέας των «συμμαχιών» θα αποτελέσει σημαντικό κεφάλαιο της πολιτικής τους.

Φιλοδοξούν να αποτελέσουν την «απάντηση στο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας για τη ριζική ανασυγκρότηση του πολιτικού πεδίου και για τον ανακαθορισμό των κοινωνικών συσχετισμών» έχοντας ως στρατηγική το τετράπτυχο «δημοκρατικός σοσιαλισμός - αριστερός ευρωπαϊσμός - μεταρρυθμιστική στρατηγική -οικολογική εγρήγορση». Φιλόδοξο και ενδιαφέρον το στοίχημά τους. Και ιδιαίτερα σε μια συγκυρία όπου ο σοσιαλιστικός-σοσιαλδημοκρατικός χώρος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο βρίσκεται σε κρίση προσανατολισμού.

Το εγχείρημα και ενδιαφέρει και είναι ενδιαφέρον. Τα στοιχήματα πολλά. Σε κάθε περίπτωση, σε όσους το αποφάσισαν, καλό δρόμο.

«Ιδρύουμε το κόμμα της ανανεωτικής και δημοκρατικής αριστεράς. Απευθυνόμαστε στην κοινωνία» δήλωσε ο ανεξάρτητος βουλευτής, Φώτης Κουβέλης σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ, ανακοινώνοντας την ίδρυση κόμματος από την Ανανεωτική Πτέρυγα.”

Η ανανέωση τίνος πράγματος θα είναι. Παλιά μιλούσαμε για ανανέωση του κομμουνιστικού κινήματος. Τώρα; Της “αριστεράς”, γενικώς και αορίστως; Ποιας αριστεράς; Και σε τι θα συνίσταται η ανανέωση;

Τέλος πάντων. Η πρωτοβουλία του Φώτη, του Δημήτρη, του Στέφανου, όλοι φίλοι από τα παλιά, μοιάζει με το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Το πράγμα από την αρχή δεν πήγαινε. Δεν μπορεί να έγιναν ξαφνικά ανανεωτικοί ο Κωστόπουλος, ο Θεωνάς κλπ. Και όμως. Το σχήμα δούλεψε για 20 σχεδόν χρόνια. Για τέτοιο άλογο, δεν είναι κι άσχημες οι επιδόσεις…

Μήπως πρέπει ο Λοβέρδος να ασχοληθεί λιγάκι και με τα ραντεβού στο ΙΚΑ; δεν ξέρω τι γίνεται στην Αθήνα, αλλά στη Λάρισα πολλοί διαμαρτύρονται για αργοπορημένα και αναβαλλόμενα ραντεβού. Αφήστε που κατά την αναμονή, οι ασθενείς γνωρίζουν τη μισή, τουλάχιστον, Λάρισα. Γιατρός του ΙΚΑ μου έλεγε προχθές ότι οι γιατροί τα έχουν “παίξει” με τον αριθμό των ασθενών που βλέπουν καθημερινά. Και δεν φτάνει αυτό. Το τραγικό είναι πως τον περισσότερο χρόνο της επίσκεψης τον πιάνει η συνταγογράφηση. Έτσι, ο καθαυτό χρόνος εξέτασης φτάνει τον ιλιγγιώδη χρόνο των 2-3 λεπτών. Στην υγειά μας….

Πώς έγινε, ρε παιδιά, κι έφτασε τέτοιο πακέτο στο υπουργείο Προστασίας του πολίτη και του απροστάτευτου υπουργού;

Αν στην Κατεχάκη περνάει εύκολα μια βόμβα, τι μπορεί να συμβεί σε άλλα δημόσια κτήρια; Πέρα από την οδύνη που νιώθει ο υπουργός για το συνεργάτη του, μάλλον θα κληθεί, μαζί με τα στελέχη του, να απαντήσουν στα ερωτήματα αυτά, και σε πολλά άλλα.

Καταγράφω από την «Ελευθεροτυπία».

«Έκρηξη με ένα νεκρό στο γραφείο του Μιχ. Χρυσοχοΐδη»

Η ΝΔ κατατρύχεται από το “σύνδρομο Κωνσταντίνος”. Εν αρχή ήταν ο τέως Βασιλιάς. Μετά ο “εθνάρχης” της. Στη συνέχεια η κόντρα μεταξύ Κώστα και Κωστή. Κέρδισε ο Κώστας (μπρρρρρρ) Μητσοτάκης και ο Κωστής Στεφανόπουλος την πούλεψε κάνοντας τη ΔΗΑΝΑ, στην οποία προσχώρησε και ο πατήρ -συγχωρεμένος τώρα- Τάκης Διαμάντος. Στη συνέχεια μετά από μια μικρή διακοπή σε Μιλτιάδη, η ΝΔ ξαναγύρισε στο Κώστας με τον Καραμανλή τον μικρό.

Στα τοπικά, δεν θα μπορούσε να ακολουθήσει, φαίνεται, άλλη πορεία. Από τον Κώστα στον Ντίνο. Ωραία η ανεξάρτητη προσπάθεια αλλά το παραμύθι τους δεν έχει δράκο. Ούτε καν Γιάγκο.

Όσο για τον “φτερωτό γιατρό”, έβγαλε φτερά κι έγινε πουλί. Πιθανόν … κουρούνα.