Λοιπόν, αδέλφια, σύμφωνα με έρευνα που έκανα στην τσέπη μου, και ως εκ τούτου τη θεωρώ απόλυτα αξιόπιστη, η συρρίκνωση του εισοδήματός μου είναι τρομερή σε βαθμό που, μαζί μ’ εμένα, θα πρέπει να ανησυχεί και η τράπεζα για τη διαφαινόμενη αδυναμία μου να της καταβάλω τη δόση του στεγαστικού. Παράλληλα, να σας ενημερώσω ότι και στο σούπερ μάρκετ κατάργησα το καρότσι. Έτσι κι αλλιώς και το καλάθι ακόμη ποτέ δεν γεμίζει. Είναι κι αυτό μια σοσιαλιστική κατάκτηση!

Θαυμάσια. Καλά πάμε. Η ειλικρίνεια εισβάλει στα πολιτικά ήθη έστω κι από το παράθυρο. Δείτε τί απάντησε ο Σαχινίδης σε ερώτηση του Παπαδημούλη για το ύψος της τρύπας του προϋπολογισμού: «Σε βασικές υποθέσεις που αφορούν την πορεία μακροοικονομικών μεγεθών έχουμε πέσει έξω, αλλά αυτή η αποτυχία είναι αποτυχία όλων όσοι προσπάθησαν μέσα σε ένα τόσο αβέβαιο περιβάλλον να κάνουν μια εκτίμηση για το πού θα κινηθούν τα μακροοικονομικά μεγέθη».

Φταίει το “αβέβαιο περιβάλλον” που τα κάναμε σαλάτα. Προφανώς γιατί ήταν αβέβαιο. Καλά. Κι από πότε η πολιτική είναι η τέχνη της βεβαιότητας και η διαχείρισή της; Αλλά, από την άλλη, δεν είμαστε μόνοι στη σαλάτα. Υπεύθυνοι του salad bar είναι και όλοι όσοι ασχολήθηκαν μ’ αυτό. Δηλαδή, σε απλά ελληνικά, οι κολλητοί μας οι τροϊκανοί.

Και; Ποιες είναι οι συνέπειες για όλους όσοι έπεσαν έξω; Γιατί ξέρω κάποιους για τους οποίους σημαίνει πολλά. Πάρα πολλά.

Πάντως για ένα πράγμα λυπάμαι. Που δεν είναι πια κυβερνητικός εκπρόσωπος εκείνος ο υπερόπτης ο Μόσιαλος. Θα ήθελα να δω πώς θα το σχολίαζε. Α, μου ήρθε φλασιά. Θα έβγαινε περιχαρής και θα κατήγγειλε τα στοιχεία. “Εμείς αλλιώς τα προϋπολογίσαμε αλλά αυτά βγήκαν αλλιώς. Δεν είναι δική μας ευθύνη. Τα στοιχεία φταίνε. Εμείς είχαμε κάθε καλή διάθεση να βγουν αλλιώς. Απλά αυτά δεν συνηγόρησαν. Πάντως οι Έλληνες μπορούν να συνεχίσουν να μας εμπιστεύονται. Τουλάχιστον αντιληφθήκαμε ότι πέσαμε έξω. Κι αυτό είναι επίτευγμα αυτής της κυβέρνησης.”

Με νου και φρόνηση. Ας καταλάβουν κάποιοι ότι ο …Καραβάγγος έχει πιάσει ήδη δουλειά. Και για να μην παρεξηγηθώ σπεύδω να εξηγήσω ότι δεν εννοώ τον Βαγγέλη Βενιζέλο αλλά τον άλλο, τον …μπούρδα Καραβάγγο. Κύριοι κατεδαφιζόμεθα. Κάποιοι κάθονται μέσα στα ερείπια και αναπολούν τις παλιές καλές ημέρες με τις δεξιώσεις και τα τοιαύτα. Κάποιοι άλλοι έχουν πάθει μετατραυματικό σοκ και δεν μπορούν ούτε να αντιληφθούν τι συμβαίνει ούτε να κουνηθούν από τη θέση τους. Κάποιοι σχεδιάζουν την επόμενη ημέρα στο νέο οικόπεδο χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι το μισό το παίρνει ο δρόμος. Κι όλοι μαζί είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα!!!

Είναι απίστευτα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα και υφίστανται οι άνθρωποί της. Ο κόσμος πλέον βρίζει άγρια. Δεν αντιλαμβάνεται πολιτικά επιχειρήματα, λεπτές ισορροπίες, ιδιαιτερότητες και διαφοροποιήσεις. Έχει ανοίξει την πόρτα του Καιάδα και είναι έτοιμος να πετάξει μέσα οποιονδήποτε έχει μικρή ή μεγάλη σχέση με την πολιτική σκηνή.

Άνθρωποι κάθε επαγγελματικού τομέα έχουν χιλιάδες λόγους να επικαλεστούν ώστε να δικαιολογήσουν την απόλυτη αποστροφή τους για τα πολιτικά τεκταινόμενα. Φυσικά τη μερίδα του λέοντος στην αγανάκτηση κατέχει το ΠΑΣΟΚ και ο Γ. Παπανδρέου. Έτσι κι αλλιώς τον Παπακωνσταντίνου ήδη κανείς δεν τον θυμάται.

Το πράγμα θα αγριεύει καθώς η κρίση θα οξύνεται. Γιατί όλοι γνωρίζουν ότι θα οξυνθεί. Δεν είναι λωτοφάγοι ούτε τσιρλίντερς οι άνθρωποι. Καταλαβαίνουν πολλά περισσότερα απ’ όσα οι πολιτικοί ταγοί μας νομίζουν ότι καταλαβαίνουν.

Σε λίγο ο προϋπολογισμός που κατάθεσε ο Βενιζέλος θα είναι ανάμνηση ως προς τους στόχους του. Ακόμη κι εκείνοι που μέχρι χθες με νύχια και με δόντια άντεχαν να πληρώνουν φόρους, ΦΠΑ, ασφαλιστικά ταμεία από αύριο θα κουνούν μαντήλια και θα ρίχνουν καντήλια. Να δούμε τότε από πού θα εισπραχθούν όσα προϋπολογίστηκαν ότι θα εισπραχτούν. Ή, μήπως, προϋπολογίστηκαν εν πλήρη συνειδήσει ότι δεν πρόκειται να εισπραχθούν γιατί απλά δεν υπάρχουν; Και έτσι να οδηγηθούμε σε νέα μέτρα που θα φέρουν νέα μέτρα κλπ, κλπ;

Τα πράγματα είναι απλά, καλοσχεδιασμένα και δρομολογημένα. Απλά, εμείς δεν τα είχαμε πάρει χαμπάρι. Κι ύστερα, ήλθαν οι Μόσιαλοι ….. Καληνύχτα.

Με χρονοκαθυστέρση λειτουργεί (και) ο ΟΠΑΠ. Με αφορμή τη μπόχα που βγαίνει από το ποδόσφαιρο εδώ και πολύ καιρό ο ΟΠΑΠ ξύπνησε και ανακοΙνωσε οικονομικά μέτρα εναντίον ομάδων και ΕΠΟ. Φυσικά, αυτό το ξύπνημα έγιινε μετά από απαίτηση Γερουλάνου. Αλλά τότε, αφού το ΔΣ περιμένει εντολές του υπουργού για να πάρει αποφάσεις για πιο λόγο αμείβονται πλουσιοπάροχα οι κύριοι που το απαρτίζουν;
Διαβάστε ένα απόσπασμα της απόφασής τους: ” 3.Να καταγγείλει την σύμβαση χορηγίας προς την ΕΠΟ αποκλειστικά ως προς το σκέλος της διοργάνωσης του Κυπέλου Ελλάδας, επειδή δεν προστάτευσε τον θεσμό κατά τον τελικό αγώνα στο ΟΑΚΑ.”
Πέρασαν κοντολογίς 4 μήνες για να καταλάβουν “τι” έγινε στον τελικό. Μήπως πρέπει ο Γερουλάνος να τους περικόψει το μισθό του τετραμήνου λόγω της ολιγορίας που επέδειξαν;

Ε, όχι και να σκούζει η ΔΑΚΕ Π.Ε. Για τις επιλογές διευθυντών σχολικών μονάδων. Πάει πολύ. Εκείνοι που από το 2004 έως το 2009 καταρράκωσαν τις αξιοπρέπειες εκατοντάδων εκπαιδευτικών, να γίνονται σήμερα τιμητές. Λίγη αυτοκριτική και αυτοσυγκράτηση δεν βλάπτει. Το ίδιο ισχύει και για το Χρήστο Ζώη, πρώην υφυπουργό, που κατέθεσε μάλιστα και επερώτηση στη Βουλή σχετικά με τον τρόπο συγκρότησης των συμβουλίων επιλογής. Τι λες , ρε Χρήστο! Από το 2004 έως το 2009 πού ζούσες; Στη … Ζουαζιλάνδη; Για τη φάμπρικα προίσταμένων και διευθυντών δεν είχες ακούσει τίποτα; Δεν σε ενημέρωνε τότε ο Τάκης και σε ενημερώνει σήμερα ο Θανάσης;
Υ.Γ.: Ο υπογράφων, πήρα μέρος στη διαδικασία. Φυσικά, δεν θα γίνω διευθυντής. Ας όψονται οι νομοθετικές μαλακίες διαφόρων υπουργών Παιδείας από το 1983 έως σήμερα. (Ελπίζω να μην πέσει έξω η εκπαίσευση γι αυτό το ανουσιούργημα!) Δεν εΙδα και δεν οίδα κάποια ιδιαίτερη αντιμετώπισή μου από κανένα. Αυτοί που διαμαρτύρονται παίζοντας κομματικά παιχνΙδια, καθώς στις προηγούμενες κρίσεις καρατομήθηκαν για χάρη τους αρκετοΙ αξιόλογοι συνάδελφοι που εξωθήθηκαν σε συνταξιοδότηση- αποχώρηση αξιοπρέπειας, γιατί δεν κάνουν ενστάσεις; Τουλάχιστον, τώρα, υπάρχει η μαγνητοφώνηση της συνέντευξης και οι άξονες των ενδεδειγμένων απαντήσεων. Συνεπώς, υπάρχουν τα στοιχεία με βάση τα οποία μπορούν να τεκμηριώσουν ενδεχόμενη αδκία σε βάρος τους. Ας το κάνουν κι ας μη μας ζαλίζουν τον έρωτα.

Σωστά. Πολύ σωστά σκέφτεται η κυβέρνηση και ο εκλεκτός της διοικητής της ΑΤΕ κ. Πανταλάκης σχετικά με την πώληση της γαλακτοβιομηχανίας “ΔΩΔΩΝΗ”. Τι να την κάνεις μια βιομηχανία που παράγει εγνωσμένης και υψηλής ποιότητας προϊόντα, που προσφέρει στους κτηνοτρόφους ικανοποιητικές τιμές, που κάνει εξαγωγές και έχει κέρδη; Σου χαλάει την “πιάτσα”. Τι να πουν μετά οι υπόλοιπες γαλακτοβιομηχανίες όταν με τις τιμές που δίνουν, παίζουν με τη δουλειά χιλιάδων κτηνοτρόφων; Όταν οι ποιότητα και οι τιμές της αφήνουν έκθετους στα μάτια των καταναλωτών τις μεγάλες “γαλακτοαδελφές”; Καλύτερα να την πουλήσουμε σε τίποτα Δαν(α)οϋς ή Ολλανδούς και να ησυχάσουμε. Ενοχλεί άραγε κανέναν ο αφελληνισμός της παραγωγής; Κανέναν απολύτως. Τώρα βγήκαν στο μεϊντάνι και θα πουλήσουν οτιδήποτε. Εξάλλου προετοίμασαν σωστά την κοινή γνώμη!

Την Πέμπτη 7 Ιουλίου στις 6 μ.μ. στο ξενοδοχείο «Ιμπέριαλ» της Λάρισας πραγματοποιείται η Περιφερειακή Συνδιάσκεψη Θεσσαλίας του ΠΑΣΟΚ. Θέμα: «Ο αναπτυξιακός προσανατολισμός της Περιφέρειας Θεσσαλίας».

Θα πάρουν μέρος ο γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Μιχάλης Καρχιμάκης και το μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και υπουργός αναπληρωτής Οικονομικών Παντελής Οικονόμου.

Μετά την ολομέλεια, με εισηγητή τον Μ. Καρχιμάκη, η συνδιάσκεψη θα χωριστεί σε δυο θεματικές ενότητες.

Θέματα:

Κράτος και Δημόσια διοίκηση στην υπηρεσία του πολίτη με ευνομία και δικαιοσύνη-Κοινωνικό κράτος

Ανάπτυξη και αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου της χώρας.

Τα μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση προκαλούν την αντοχή των πολιτών και εξαντλούν την υπομονή τους.
Προκρίνεται και πάλι  η αύξηση των έμμεσων  φόρων και απουσιάζει μια  ευκρινής αναπτυξιακή πολιτική. Και πάλι  στόχος γίνονται τα μόνιμα υποζύγια -θύματα. Οι συνεπείς φορολογούμενοι, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι που θα δουν τα εισοδήματά τους να συρρικνώνονται τόσο από τη μείωση των απολαβών τους όσο και από την υπέρμετρη αύξηση έμμεσων και άμεσων φόρων. Κι αυτά προς δόξα της φοροδιαφυγής που “ζει και βασιλεύει” παρά τα  δεκάδες φορολογικά νομοθετήματα. Προς δόξα των τεράστιων-κι ενδεχομένως αφορολόγητων- κεφαλαίων που, τουλάχιστο, από το 2009 έφυγαν στο εξωτερικό κι ακόμη αναζητούνται οι ιδιοκτήτες τους.
Η πολιτική αυτή συνεχίζει γι άλλη μια χρονιά την αφαίμαξη των χαμηλών και μεσαίων εισοδημάτων και παγώνει ακόμη περισσότερο την αγορά φέρνοντας σε απόγνωση χιλιάδες αυτοαπασχολούμενους, ελεύθερους επαγγελματίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Βάλει ευθέως εναντίον των μη προνομιούχων στρωμάτων της κοινωνίας μας. Αυτών που ούτε την κρίση προκάλεσαν ούτε τα οφέλη της ανάπτυξης μοιράστηκαν.
Παράλληλα, ανακοινώθηκε  η εσπευσμένη και ασθμαίνουσα  απόφαση για μαζική πώληση-ξεπούλημα κάθε τομέα δημόσιας δραστηριότητας. Μια ισοπεδωτική  επιλογή που, ενώ  αφαιρεί από τη χώρα κρίσιμα εργαλεία χάραξης πολιτικής και παραγωγής πλούτου, δεν αιτιολογείται ούτε ως προς την αναγκαιότητα, ούτε ως προς το εύρος, ούτε ως προς την αποτελεσματικότητά της. Έτσι, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, μεταφορές, ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, ορυκτός πλούτος, λιμάνια, αεροδρόμια, νερά κ.ά.  πρόκειται να “χαριστούν”, προκειμένου να υλοποιηθούν τα νεοφιλελεύθερα φετίχ των δανειστών και του οικονομικού επιτελείου  να “αποσοβιετοποιηθεί” η ελληνική οικονομία. Δηλαδή, τίποτα να μην έχει  δημόσιο χαρακτήρα ώστε χάρη του “ανταγωνισμού” να μην συναντήσει  ανταγωνισμό η επελαύνουσα διεθνής κερδοσκοπία.
Ξεκάθαρη ευκαιριακή σκοπιμότητα. Απουσία ίχνους οικονομικών και αναπτυξιακών κριτηρίων.
Την ώρα που κάθε μέτρο εργασιακής και κοινωνικής προστασίας εκθεμελιώνεται, οι μεγάλες επιχειρήσεις των δανειστών μας είναι έτοιμες να υφαρπάξουν με εκβιαστικό τρόπο τον πλούτο της χώρας. Έτσι, και τις επιχειρήσεις θ’ αρπάξουν σε τιμές εξευτελιστικές  και  ισοπεδωμένο πλαίσιο εργασιακών και κοινωνικών ρυθμίσεων θα συναντήσουν ώστε απρόσκοπτα να ξεκινήσουν την άμεση και υψηλή κερδοφορία τους με τα χρήματα του ελληνικού λαού.
Αυτή η πολιτική δεν είναι πολιτική εξόδου από την κρίση. Ούτε για τη χώρα ούτε για τους πολίτες.
Είναι καθήκον όλων μας να τονίσουμε προς κάθε κατεύθυνση ότι αυτή η πολιτική στερείται κάθε νομιμοποίησης, τόσο “στενά” κομματικής όσο και ευρύτερα, λαϊκής. Ποτέ, κανείς, πουθενά δεν τα εισηγήθηκε. Δεν έτυχαν καμιάς συλλογικής επεξεργασίας και δεν είναι προϊόν καμιάς απόφασης, κανενός συλλογικού οργάνου.
Αυτή η απουσία νομιμοποίησης, προφανώς δεν υποκαθίσταται από την οποιαδήποτε συναίνεση της Ν.Δ., πολύ περισσότερο που είναι ακόμη νωπές σε όλους μας οι μνήμες από τα έργα και τις ημέρες της.
Αυτή η πολιτική απορρίπτεται από την κοινωνία. Όποιος δεν ακούει ήδη  τις κραυγές της, θα νιώσει σύντομα την κατακραυγή της.

Να μην το διανοηθούν. Ακόμη κι αν το σκεφτεί κανείς, καλά θα κάνει να πάρει το πρώτο αεροπλάνο που θα βρει, κι όπου τον βγάλει ο δρόμος. Διαφορετικά δεν θα ξέρει πού να κρυφτεί. Πολλά μπορούμε να αντέξουμε. Αλλά σε ζητήματα εθνικής αξιοπρέπειας, δεν παίζουμε. Και, υπόψη, δεν είμαστε ούτε του Καρατζαφέρη ούτε του Φαήλλου…

Το ρεπορτάζ γράφει:

«Προίκα στην τρόικα η δημόσια περιουσία

…Το σχέδιο της τρόικας που συγκεντρώνει τις μεγαλύτερες πιθανότητες να προταθεί ως «τελεσίγραφο» στην κυβέρνηση είναι η ίδρυση ενός Αυτόνομου Οργανισμού Ιδιωτικοποιήσεων ο οποίος θα διαχειρίζεται τη δημόσια περιουσία και θα οργανώνει τις αποκρατικοποιήσεις χωρίς τη συμμετοχή του ελληνικού κράτους και χωρίς την υπογραφή των υπουργών. Συζητείται μάλιστα ο οργανισμός αυτός να έχει έδρα (ή μία από τις έδρες του) στις Βρυξέλλες και ουσιαστικά να διοικείται από εμπειρογνώμονες της τρόικας….»

Δείτε το ρεπορτάζ του «Βήματος». Αν δεν πρόκειται για επικοινωνιακό παιχνίδι ώστε να δεχθούμε ασμένως ό, τι πρόκειται να αποφασίσουν για την οικονομία, είναι πολύ σοβαρό.

Επειδή, ίσως, κάποιοι αποπειραθούν να το περάσουν ως σκέψεις που έγιναν σε προηγούμενο χρόνο και αφορά στον τρόπο “αξιοποίησης” της δημόσιας περιουσίας, θα πρέπει να “θυμηθούν” ότι αυτές οι σκέψεις δεν συνοδεύονταν από παράδοση εθνικής κυριαρχίας.

Το θέμα είναι ένα. Να μην το διανοηθούν. Απλά. Νέτα-σκέτα. Θα γίνει της “επί χρήμασι εκδηδομένης γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα”.