Τα περί ασύμμετρης απειλής που εκτόξευσε η κυβέρνηση ως ρουκέτα της οποίας ο θόρυβος θα ήταν ικανός να σκεπάσει τις συνέπειες των ανεπαρκειών της πολιτικής της, φαίνεται πως δημιουργούν και παράπλευρες αποφάσεις που χωρούν πολύ … νερό.

Δεν πρόλαβε η κυβέρνηση να κάνει τις σχετικές αναφορές, και η Λάρισα ένιωσε τον απόηχό τους με την απόφαση του νομάρχη Λουκά Κατσαρού.

Τι αποφάσισε ο νομάρχης; Απαγόρευσε την κυκλοφορία πολιτών στα δάση Κισσάβου, Ολύμπου και Μαυροβουνίου! Η αφορμή δεν ήταν δύσκολο να βρεθεί: Η πολύ αυξημένη επιφυλακή στο νομό Λάρισας.

Η απόφαση αυτή δεν αντέχει σε καμιά σοβαρή κριτική. Ψάχνει, βέβαια, να βρει τη δικαίωσή της στα όσα συμβαίνουν στην Πελοπόννησο αλλά   …….

Το επόμενο, ίσως, βήμα θα είναι η απαγόρευση κυκλοφορίας στα βουνά με μηχανές. Το μεθεπόμενο, ίσως, να είναι η επίσκεψη στα βουνά μόνο καθ’ ομάδας και με τη συνοδεία …..  αστυνόμου της οικολογίας.

Στη συνέχεια θα μπορούσαν να απαγορευθούν οι αναφορές σε πιθανές ευθύνες εκείνων που όφειλαν να έχουν σχεδιάσει μέτρα προφύλαξης και δεν το έπραξαν.

Λογικό θα φαινόταν να μην έχουν δικαίωμα ψήφου οι πολίτες των καμένων περιοχών, διότι δεν ξέρουμε και πως θα αντιδράσουν.

Και πάει λέγοντας.

Η λογική του νομάρχη, που ακολουθεί αυτή της κυβέρνησης, ανοίγει επικίνδυνους ατραπούς. Οδηγεί στη σκέψη πως, μπροστά σε κάποιο «κίνδυνο», μικρό κακό θα είναι η περιστολή πολιτικών, κοινωνικών και ατομικών δικαιωμάτων. Κι αυτό χάρη ενός υψηλότερου κοινωνικού αγαθού.

Όχι, αγαπητέ νομάρχη. Μπορεί να κινείσαι στον ίδιο πολιτικό φορέα που κινούνται οι Καραμανλής και Πολύδωρας που εζήλωσαν την δόξα του Μπους και των συν αυτώ, ωστόσο δεν μπορείτε να μας περάσετε για Αμερικανάκια.

Εφόσον έχετε κατά νόμο το δικαίωμα να λαμβάνετε μέτρα και να χαράζετε πολιτικές, πράξτε το. Σας θυμίζουμε μόνο πως οι απαγορεύσεις δεν ανήκουν στα μέτρα τα οποία γίνονται ανεκτά. Πείτε μου, αλήθεια, σε ποιο νόμο θα βασιστείτε να με εμποδίσετε να επισκεφτώ π.χ. την Πατωμένη Καλλιπεύκης με την οικογένειά μου;

Η λογική αυτή, της κυβέρνησης και του νομάρχη, είναι πολιτική δημιουργίας ενόχων. Πολιτική αυτοεκπληρούμενης προφητείας. Είναι η πολιτική του «όποιος κυκλοφορεί στα βουνά είναι εν δυνάμει εμπρηστής».

Κατά τη γνώμη μου, οι αποφάσεις αυτές δεν είναι αστείες. Τουναντίον. Δημιουργούν το απαραίτητο κοινωνικό υπόστρωμα επιβολής και αποδοχής κάθε περιοριστικής, των ελευθεριών μας, πολιτικής.  Και ως τέτοιες πρέπει να αντιμετωπιστούν και να αποκρουστούν.

Υ.Γ. 1 : Νομάρχη, οι δικοί σου τα έκαναν θάλασσα. Το διαπιστώσαμε αυτό και κατά την καταστροφή του ανατολικού Κισσάβου. Θυμάσαι;

         2. : Το Σαββατοκύριακο πυροσβεστικά αεροσκάφη «Κανανταίρ» παρενέβησαν έσβησαν, μαζί με επίγειες δυνάμεις, φωτιά που κατέκαιγε σιτοκαλαμιές, θαμνώδεις και χορτολιβαδικές εκτάσεις στα Ρυζιά Φαρσάλων. Μήπως και γι αυτή την περίπτωση ευθύνονται τίποτα αναρχικά και αντεθνικά στοιχεία; Μήπως και τα Φάρσαλα, συνακόλουθα και ο νομός μας, δέχονται καμιά ….   «ασύμμετρη απειλή»;

         3. : Προτείνω να απαγορευτεί, πάραυτα, το διήγημα «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα». Νομάρχη μου, κάτι τέτοια δημιουργούν παράξενες έξεις στη νέα γενιά….

         4. : Θα μπορούσαν επίσης να απαγορευτούν τραγούδια του τύπου «Ανάβεις φωτιές», «πέφτει φωτιά στη στράτα μου», «φωτιά», «παίζεις με τη φλόγα» κλπ. Έχουν τις ίδιες παρενέργειες με το παραπάνω διήγημα.

Το ζητούμενο σε κάθε εκλογική αναμέτρηση είναι η ανανέωση του πολιτικού λόγου αλλά και του πολιτικού προσωπικού.

Πολλοί νεοεισερχόμενοι στη βουλευτική «αρένα» υποστηρίζουν ότι η επιλογή του προσώπου τους πληρεί τις παραπάνω προϋποθέσεις. Βέβαια, σε αρκετές περιπτώσεις, πολλά απ’ όσα υποστηρίζουν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Γράφω τα παραπάνω με αφορμή τα όσα ζει η χώρα μας- θύμα της πύρινης λαίλαπας και της ασύμμετρης κυβέρνησης.

Το ΠΑΣΟΚ ως ελάχιστο δείγμα αλληλεγγύης στους πολίτες που βλέπουν τη ζωή τους –κυριολεκτικά- να χάνεται, αποφάσισε να «παγώσει» κάθε κίνηση των οργανώσεων και των υποψηφίων βουλευτών.

Πριν από αυτή την απόφαση, ένας υποψήφιος βουλευτής, ο Παντελής Μήτσιου, σε μια έκρηξη πολιτικής ευαισθησίας και ανθρώπινης απελπισίας, ανακοίνωσε πως αναστέλλει την προεκλογική του δραστηριότητα. Τον ακολούθησε η Ζωή Ακριβούλη, που εξέδωσε επίσης σχετική ανακοίνωση.

Αναφέρω αυτούς τους δυο, διότι και οι δυο είναι από εκείνες τις υποψηφιότητες που έχουν ανάγκη την προβολή των δραστηριοτήτων και του προσώπου τους, περισσότερη ίσως από τους εν ενεργεία βουλευτές.

Ωστόσο, αλγεινή εντύπωση μου προκάλεσε ο Φίλιππος Σαχινίδης, που από κεκτημένη ταχύτητα προχώρησε σε διαφημιστική καταχώρηση της υποψηφιότητάς του. Κι αυτό, πότε; Την ώρα που ο τόπος φλέγεται και που τα μάτια των ανθρώπων των περιοχών που επλήγησαν δεν έχουν άλλα δάκρυα να κλάψουν τους νεκρούς τους, τα σπίτια τους, το βιος τους, το περιβάλλον.

Θεωρώ τα αντανακλαστικά του Φίλιππου Σαχινίδη τουλάχιστον ελλειμματικά. Θεωρώ την κίνησή του αμετροεπή, χωρίς σεβασμό απέναντι στους πολίτες, το ΠΑΣΟΚ, τους συνυποψήφιους του.

Φαίνεται, τελικά, πως το άγχος της εκλογικής επιτυχίας καθιστά τα όρια παλαιοκομματισμού και ανανέωσης δυσδιάκριτα  Φαίνεται πως μπροστά στο ατομικό άγχος δεν χωρά η συλλογική αντιμετώπιση των καταστάσεων.

Τελικά, ούτε σελίδα αλλάζουμε, ούτε εποχή. Ξαναγράφουμε την ίδια σελίδα των προσωπικών επιδιώξεων που τις καρυκεύουμε και με ολίγη κοινωνική πρόοδο κτλ. Ξαναζούμε την ίδια εποχή των ανθρώπων που θεωρούν εαυτούς «περιούσιους».

Θέλει ανθρωπιά, τόλμη, ειλικρίνεια και εσωτερική αρετή η ρουφιάνα η πολιτική. Κι αυτά ή τα έχεις ή όχι.

Ίσως, θα αντιτείνει κάποιος, αν τα έχεις να μην πας ψηλά. Αν δεν τα έχεις, να καταφέρνεις να πετάς στα σύννεφα. Όπως και στο φόντο της καταχώρησης.

Υ.Γ. :  Θα θεωρήσει κανείς ότι όλα τα παραπάνω γράφτηκαν «εν θερμώ». Απαντώ καταφατικά και υπερθεματίζω. Γράφτηκαν «εν  …..   καυτώ». Κυριολεκτικά. Οι καταχωρήσεις του Φίλιππου Σαχινίδη με ενόχλησαν αφάνταστα. Κι αν κρίνω σωστά από τα όσα άκουσα και από άλλους, μάλλον δεν ενόχλησαν μόνο εμένα. Κρίμα. Γιατί ο άνθρωπος αλλιώς φαινόταν ότι ήθελε να πολιτευθεί…

Πολύ καλά τα είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Γκουντόπουλος, πρόεδρος του επιμελητηρίου Λάρισας. Το Δ΄ ΚΠΣ αφορά κυρίως τσιμέντα και όχι άλλες δράσεις για τις οποίες κόπτεται η Νέα Διακυβέρνηση.

Των λόγων του τα αληθή έρχεται να επιβεβαιώσει και η γενική διεύθυνση αρμόδια για θέματα έρευνας και τεχνολογίας της Κομισιόν. Τι λέει η Γενική Διεύθυνση; Ότι για την περίοδο 2007-2013 έχουν προγραμματιστεί οι χαμηλότερες χρηματοδοτήσεις σε σύγκριση με όλες τις παλιές χώρες της Ε.Ε.!!! Κι αυτό συμβαίνει σε μια χώρα που ήδη βρίσκεται σε πολύ χαμηλό επίπεδο στην ανάπτυξη υψηλής τεχνολογίας.

Γεγονός μιας ημέρας αποδείχθηκε η ιστορία της απόσυρσης σχεδόν είκοσι εκατομμυρίων παιχνιδιών του κολοσσού Mattel και της θυγατρικής της Fisher Price.

Ούτε το γεγονός ότι τα προϊόντα αυτά απευθύνονται σε μικρά, και μάλιστα πολύ μικρά παιδιά, ούτε ότι κάτι αντίστοιχο σε προβληματικότητα προέκυψε και σε ηλεκτρικές συσκευές δεν στάθηκαν ικανοί παράγοντες ώστε να ανοίξει μια συζήτηση για το «οικονομικό θαύμα»της Κίνας, τις συνθήκες παραγωγής των προϊόντων σ’ αυτή τη χώρα, την ασφάλεια που θα πρέπει να νιώθουν οι καταναλωτές που τα προμηθεύονται. Φυσικά, δεν μιλάμε και για «προχωρημένα» πράγματα, όπως αυτά των συνθηκών εργασίας και αμοιβής των Κινέζων εργαζομένων, τις δημοκρατικές ελευθερίες που απολαμβάνουν οι πολίτες της μεγάλης «σοσιαλιστικής» χώρας, τα ατομικά δικαιώματα, την οικολογική καταστροφή που συντελείται εντός αλλά και εξάγεται και εκτός της χώρας του «Μεγάλου τιμονιέρη» Μάο ή του «ασχολούμενου με μαύρες και κόκκινες γάτες» Τενγκ Χσιάο Πινγκ.

Η δύση, όπως αυτή εκφράζεται μέσα από κυβερνήσεις, κόμματα, συνδικάτα και φορείς, αρκείται να κοιτά εκστασιασμένη το «οικονομικό θαύμα» του «κόκκινου νεοφιλελευθερισμού», να περιμένει να πάρει μέρος στο κρεματόριο που ονομάζουν Ολυμπιάδα του Πεκίνου και να συμμετέχει σ’ έναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα πρωτοπρολάβει να αναπτύξει οικονομικές σχέσεις με την «ανερχόμενη» δύναμη του 21^ου αιώνα.

Έχει μεταβληθεί η Κίνα σε ένα απέραντο El Dorado των μεγάλων δυτικών εταιρειών που, εργαζόμενες με τη μέθοδο του φασόν, αλλού έχουν την έδρα τους και στην Κίνα την παραγωγική τους βάση. Μάλιστα, μερικοί ονομάζουν αυτή τη λογική «καινοτομία», παραβλέποντας την –κατά τη γνώμη μου- αποσάθρωση των ευρωπαϊκών οικονομιών και συνακόλουθα και κοινωνιών. Μόνος οδηγός τους παραμένει η λογική του μεγαλύτερου ποσοστού κέρδους που μπορούν να αποκομίσουν παραγνωρίζοντας τη σταδιακή κατάρρευση των αγορών στις οποίες απευθύνονται προκειμένου να πουλήσουν τα προϊόντα τους.

Από την άλλη, οι δυτικοί καταναλωτές, εν αγνοία ευρισκόμενοι, δεν γνωρίζουν για τους κινδύνους που ελλοχεύουν για την υγεία τους από την αγορά προϊόντων των οποίων η πιστοποίηση καταλληλότητας τελεί εν αμφιβόλω.

Θεωρώ, ότι η ιστορία της Mattel θα πρέπει να ανοίξει έναν κύκλο συζήτησης για την ποιότητα αλλά και τις συνθήκες υπό τις οποίες παράγονται στην Κίνα προϊόντα τα οποία καταναλώνονται στην Ευρώπη. Το γεγονός ότι πρώτα πωλούνται και έπειτα γνωστοποιούνται –στο βαθμό που γνωστοποιούνται πάντα και πλήρως- τα προϊόντα αυτά, οφείλει να μας βάλει σε σκέψεις.

Αν κάποιοι παίζουν με την υπόθεση της εργασίας μας, ας μην κάνουν το ίδιο και με τη υγεία μας. Τουλάχιστον, ας μην τους το επιτρέψουμε εμείς, η αδιαφορία μας και το κυνήγι των χαμηλών τιμών, ανεξαρτήτως ποιότητας, στο οποίο μας έχουν βάλει…

Επιτέλους! Μια μεγάλη αγωνία που διακατείχε την ελληνική κοινωνία έλαβε τέλος.

Η Νέα –τρόπος του λέγειν- Διακυβέρνηση προχώρησε στην ορκωμοσία των οικολογικών πραιτόρων…… συγγνώμη, της αστυνομίας της οικολογίας ή της αστυνομίας των νερών και των τρυπών τους, βεβαίως-βεβαίως.

Οι άνθρωποι θα είναι στην υπηρεσία της προστασίας του νερού. Φαντάζεστε το σκηνικό, σε κάποιο σημείο της ελληνικής ενδοχώρας; Ένας τύπος –άντε, και μια τύπισσα- με σορτς, σαγιονάρες και μαύρα γυαλιά, αυτή θα είναι η ενδυμασία τους έως ότου ραφτούν οι στολές τους, να παίρνει τηλέφωνο από το προσωπικό του κινητό, διότι όπως ξέρετε η υπηρεσία δεν έχει ακόμη τον απαραίτητο εξοπλισμό, το Νομάρχη κ. Τάδε και με απόγνωση να του φωνάζει:

-Κύριε νομάρχα  (με –α όχι με –η, καθότι ελληνόφρονες –ου μην και εθνικόφρονες- όπως ο επικεφαλής τους) ‘σπάσαν τα νερά.  

Κι ο άλλος, αγουροξυπνημένος και μην έχοντας συνειδητοποιήσει ακόμη τη λειτουργία της νέας υπηρεσίας, να του απαντά:

-         Και τι πήρες εμένα νυχτιάτικά, χριστιανέ μου. Χάθηκαν οι μαιευτήρες και οι κλινικές;

-         Δεν καταλάβατε, κύριε Νομάρχα. Έχει μια τρύπα το νερό!

Κι ο κ. Νομάρχης, που πια θα έχει μπει στο νόημα:

- Μη στενοχωριέσαι, παιδί μου. Γι αυτό σε προσλάβαμε. Για να προσέχεις μια τρύπα στο νερό.

Μη γελάτε Συνέλληνες, που θα ‘λεγε και ο Βελόπουλος.(Αλήθεια, τι κάνει αυτή η ΛΑΟ(Σ)κίνητη ψυχή;)

Τα πράγματα είναι σοβαρά. Με τη φόρα της δημιουργίας διαφόρων «αστυνομιών» που έχει πάρει ο Πολύδωρας δεν αποκλείεται, εφόσον δεν αλλάξουν τα πράγματα, να δούμε αστυνομία κουρέματος, αστυνομία ευπρεπούς ενδυμασίας, αστυνομία κοψίματος των νυχιών κ. ά. «αστυνομίες», ων ουκ έστι αριθμός.

Αλλά, τι άλλο να περιμένεις από μια κυβέρνηση που έχει μάθει να συνδιαλέγεται με τους πολίτες μόνο μέσω του «αστυφύλαξ» και του «χωροφύλαξ».

Υ.Γ. Δεν διευκρινίζεται από τα σχετικά ρεπορτάζ για τους νέους αγροφύλακες: Το αντηλιακό θα τους το προμηθεύει η υπηρεσία ή θα το προμηθεύονται κι αυτό «ιδίοις εξόδοις»;

Δόξα τω Θεώ, στην πολιτική δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Πλησιάζοντας οι ημέρες για να ανακοινωθεί το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ στη Λάρισα, κι όχι μόνο, τα δημοσιεύματα φέρουν το μεγάλο αστέρα του νεανικού και μοδάτου δελτίου του STAR συντρόφου Γιώργου Λιάγκα να περιλαμβάνεται στους 11 εκλεκτούς του κινήματος.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά ασυνείδητα μου ήρθαν στο μυαλό διάφορα. Πρώτα –πρώτα το τραγούδι «ε, ρε γλέντια που θα κάνω απόψε». Μετά μου ήρθε η ατάκα του αγαπημένου μου παιδικού ήρωα, του Καραγκιόζη. Του αυθεντικού κι όχι των χιλιάδων καθημερινών τραγικών απομιμήσεών του. «Ε, οικογένεια. Ε, ρε γλέντια»!!!

Φαίνεται πως όσοι κόπιασαν να βρουν το «κάτι ξεχωριστό, που θα κάνει τη διαφορά στη Λάρισα», πέτυχαν διάνα.

Αν γνωρίζαμε την κατεύθυνση των διερευνήσεων θα μπορούσαμε να τους βοηθήσουμε. Στο ίδιο κανάλι με τον Γ. Λιάγκα «παίζει μπάλα» και ο Αιμίλιος Λιάτσος. Θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε και με το νεαρό Τότσικα του «Μαζί σου» ώστε να είναι «μαζί μας». Αφήστε που στο σήριαλ η μαμά της συνφυγάδος του ήταν και βουλευτίνα, άρα το παιδί θα είχε πιάσει το ρόλο του για τα καλά και από την αρχή.

Θα μπορούσαμε να απευθυνθούμε και στην alterινή φίρμα ονόματι ΒΑΣ-ΒΑΣ, μιας κι αυτός κινείται στην περιοχή μας. Αφήστε που θα είχε πρόσβαση και στη νεολαία, μετά τη ρεκλάμα που του έκανε η ΔΑΠ των ΤΕΙ στις φοιτητικές εκλογές. 

Θα μπορούσαμε να ζητήσουμε τη συντροφική συνδρομή της Στέλλας Μπεζεντάκου. Θυμάμαι πως όταν εμφανίστηκε στη Λάρισα σημείωσε αρκετή επιτυχία. Άρα υπάρχουν φαν της που θα μπορούσαν στηρίζοντας τη Στέλλα, να στηρίξουν το ΠΑΣΟΚ.

Αν όλα τα παραπάνω δεν μας «κάθονταν», θα μπορούσαμε να κάνουμε μια μεταγραφή και να ζητήσουμε τη συνδρομή της Γωγώς Μαστροκώστα. Στην περίπτωση αυτή είναι βέβαιο ότι θα κερδίζαμε, έστω και με διαφορά «στήθους».

Αν, παρ΄ όλες τις κοπιώδεις προσπάθειές μας, δεν καταφέρναμε να κερδίσουμε τις ψήφους των ψηφοφόρων, τουλάχιστον θα είχαμε κερδίσει τις καρδιές τους και το γέλιο τους.

Λίγο το ΄χετε, σε μια εποχή που έχει γεμίσει τους Έλληνες και τις Ελληνίδες μια Καραμανλίζουσα και Αλογοσκούφεια κατήφεια και απογοήτευση, να τους προσφέρουμε την ευκαιρία να γελάσει το χειλάκι τους;

Προσωπικούς λόγους επικαλείται ο πρώην βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο νομό Λάρισας Νίκος Φλώρος  ξεκαθαρίζοντας ότι δεν προτίθεται να είναι υποψήφιος στις επόμενες εθνικές εκλογές. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τοπικού τύπου, στην ανακοίνωσή του αναφέρει τα εξής: «Αγαπητοί φίλες και φίλοι. Θέλω να σας ανακοινώσω ότι παρά την αίτηση της υποψηφιότητάς μου στο συνδυασμό του ΠΑ.ΣΟ.Κ., δεν προτίθεμαι για λόγους καθαρά προσωπικούς να είμαι υποψήφιος στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές».

Σύμφωνα πάντα με τον τοπικό τύπο, η απόφαση για την απόσυρση του ενδιαφέροντος του Νίκου Φλώρου αποδίδεται από άτομα του περιβάλλοντός του στις αυξημένες επαγγελματικές υποχρεώσεις, οι οποίες προέκυψαν στο μεσοδιάστημα από την υποβολή της αίτησης αξιολόγησης της υποψηφιότητάς του στη Ν.Ε. του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μέχρι και σήμερα. Από την άλλη, κύκλοι στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. συνδέουν την απόφαση του πρώην βουλευτή με την επιλογή του Γ. Παπανδρέου να μείνουν εκτός ψηφοδελτίων οι εμπλεκόμενοι στην τροπολογίας Πάχτα, μεταξύ των οποίων είναι ο ίδιος ο Πάχτας αλλά και ο Νεονάκης.

Οι δύο τελευταίοι, βέβαια, φροντίζουν να συντηρούν το θέμα της υποψηφιότητάς τους μέχρι τη συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ και έως τότε βάζουν διάφορες οργανώσεις να εκδίδουν ανακοινώσεις συμπαράστασης και πρόσκλησης προς τον Γ. Παπανδρέου να τους εντάξει στα ψηφοδέλτια του κόμματος καθώς θεωρούν πως από τα όσα προέκυψαν από την έρευνα της δικαιοσύνης οι ίδιοι δικαιώθηκαν.

Κάτι τέτοιο δεν έκανε ο Νίκος Φλώρος. Δεν είχε ανάλογη κομματική στήριξη;  Δεν ήθελε να έλθει σε σύγκρουση με την οικογένεια Παπανδρέου με την οποία διατηρεί φιλικές σχέσεις; Δεν ήταν του χαρακτήρα του;

Ό, τι και να είναι, κάποιοι στη Λάρισα μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι. Κι αυτό γιατί μια ενδεχόμενη υποψηφιότητα Φλώρου, όπως και να το κάνουμε, θα ανακάτευε την τράπουλα, ανεξαρτήτως του αποτελέσματος.

Είναι σίγουρο ότι κάποιοι δεν τον ήθελαν τον Νίκο Φλώρο στο ψηφοδέλτιο. Δεν είναι τυχαίο πως στις διάφορες κομματικές εκδηλώσεις που πήρε μέρος το προηγούμενο διάστημα, κάποιοι είχαν αποφύγει και την «καλημέρα» μαζί του, δείχνοντάς του και το πόσο τον θεωρούν «καλοδεχούμενο».

Δεν γνωρίζω τι θα κάνει στο εξής ο Νίκος Φλώρος. Αυτό, εξάλλου, είναι δικό του θέμα. Εκείνο που γνωρίζω είναι ότι πολλοί απ’ αυτούς που συζητούν με αφορμή την κατάρτιση του ψηφοδελτίου του ΠΑΣΟΚ στη Λάρισα χαρακτηρίζουν ελλειμματική τη λειτουργία του κόμματος και τονίζουν την απουσία συγκροτημένης παρέμβασής του στη διαδικασία επιλογής των προσώπων που θα το απαρτίσουν.

Τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ διαβάζουν τα ονόματα που, σαν σε πασαρέλα, κυκλοφορούν στις εφημερίδες και σχολιάζουν κυρίως εκείνα που αφορούν ανθρώπους που, ενώ έχουν κάνει μια επιλογή ζωής και καριέρας εκτός Λάρισας, εν τούτοις φιλοδοξούν να αποτελέσουν εκπροσώπους της στο κοινοβούλιο. Και, όπως είναι φυσικό, οι σχολιασμοί τους απέχουν πολύ από το να χαρακτηριστούν κολακευτικοί.

Πρόσφατα αποφασίσαμε  να κάνουμε μια οικογενειακή βόλτα στο κέντρο της Λάρισας. Είχα τη φαεινή ιδέα να σταθμεύσω στο παρκάκι του Αγ. Αχιλλείου στο λόφο του Φρουρίου και με τα πόδια να κατευθυνθούμε προς το Αρχαίο θέατρο το καμάρι και νέο σήμα κατατεθέν της πόλης μας.

Η δεύτερη φαεινή ιδέα που μου ήλθε ήταν να κατευθυνθούμε προς το αρχαίο θέατρο μέσω της οδού Σκυλοσόφου.

Η ιδέα αποδείχθηκε εξαιρετικά ατυχής.

Ο μικρός μου γιος δεν μπορούσε να περπατήσει. Όχι γιατί δεν το ήθελε αλλά γιατί δεν του το επιτρέψαμε. Και δεν το επιτρέψαμε για καθαρούς λόγους υγιεινής.

Ο μεγάλος μου γιος αρνούνταν να μας ακολουθήσει διότι ο χώρος του προκαλούσε τάση για εμετό.

Ο λόγος; Το ένα εκ των πεζοδρομίων της οδού ήταν καθαρό αφοδευτήριο. Προφανώς κάποιοι συμπολίτες μας, όταν ένοιωσαν κάποια πιεστική ανάγκη, θεώρησαν ορθόν και πρέπον να καταθέσουν …..  την αγάπη τους για την πόλη, στα πεζοδρόμιά της.

Και καλά αυτοί οι αχαΐρευτοι. Από τη δημοτική αρχή δεν έτυχε να περάσει κανείς από το δρόμο αυτό μέχρι τώρα, να διαπιστώσει την απαράδεκτη κατάσταση και να φροντίσει να καθαριστεί η περιοχή;

Από το μηχανισμό του δήμου, τους υπαλλήλους του εννοώ, δεν έγινε αντιληπτό τίποτα; Ούτε οι οδοκαθαριστές, ούτε οι υπάλληλοι του πρασίνου μύρισαν τίποτα;

Ότι από τα δύο και να συμβαίνει, θεωρώ ότι η δημοτική αρχή φέρει ακέραιη την ευθύνη της αισθητικής και υγειονομικής αποκατάστασης της περιοχής.

Για φανταστείτε κύριε δήμαρχε, να σας ερχόταν η φαεινή ιδέα –όπως ήλθε και σε μένα- και να ξεκινούσατε την ξενάγηση των υψηλών προσκεκλημένων σας των σχετιζόμενων με τους Μεσογειακούς αγώνες, από την οδό Σκυλο…βρώμας.

Είναι σίγουρο ότι φεύγοντας, δεν θα τους είχε μείνει στο νου το άρωμα του πολιτισμού που αποπνέει το Αρχαίο θέατρο αλλά το άρωμα ……μιας πίτσας και ενός κουβά μπύρας….. του περιβάλλοντος χώρου!

Έγινε κι αυτό. Δηλαδή, ξανάγινε. Και είναι ένα «έγκλημα» διαρκές. Όχι στιγμιαίο. Και υπολογισμένο σ’ όλες του τις διαστάσεις. Όχι «εν θερμώ».

Για τη νέα χαριστική ρύθμιση των ΠΑΕ και ΚΑΕ μιλάω.

Η Νέα διακυβέρνηση, από κοινού με την «κυβέρνηση του χθες», όπως αρέσκεται να αναφέρεται στο ΠΑΣΟΚ στα πλαίσια ενός ιδιότυπου πολιτικού πολιτισμού, τα αθλητικά σωματεία-οφειλέτες ρυθμίζουν σε 120 δόσεις τις οφειλές τους και, παράλληλα, απαλλάσσονται από το 80% των πρόσθετων φόρων και προστίμων!

Αυτό, μάλιστα! Συνιστά τομή στα πολιτικοοικονομικοαθλητικά δρώμενα! Είναι ένα στοιχείο ικανό να χαρακτηρίσει τη Νέα Διακυβέρνηση. Που έκανε –φευ- ό, τι ακριβώς και οι ¨κυβερνήσεις του χθές», που με τόση κομπορρημοσύνη κατηγορούσε τότε!

Και το ΠΑΣΟΚ, τι έκανε; Έρμαιο των χθεσινών επιλογών του και του πολιτικού κόστους μιας διαφορετικής προσέγγισης, υπερψήφισε τη ρύθμιση. Α, να μην ξεχάσω τις αναφορές Καστανίδη: «Πρέπει να είναι η τελευταία φορά που η βουλή προχωρά σε τέτοια ρύθμιση… Το ΠΑΣΟΚ, δεσμεύεται ότι, όταν γίνει κυβέρνηση δεν θα φέρει τέτοια διάταξη». Του απάντησε, βέβαια, ο Κουλούρης που προέβλεψε ότι και στο μέλλον θα υπάρξουν τέτοιες ρυθμίσεις!

Τη διάταξη αυτή δεν την ψήφισαν, προς τιμή τους, τα κόμματα της Αριστεράς.

Τώρα, τί να θαυμάσει κανείς και τί να πει;

Τα μόνα που μπορεί να ρωτήσει κάποιος τους εθνοπατέρες είναι τα εξής:

Ψηφίσατε ποτέ στο παρελθόν παρόμοια ρύθμιση που να αφορά σε μικρές ή μεσαίες επιχειρήσεις;

Ψηφίσατε ποτέ στο παρελθόν παρόμοια ρύθμιση που να αφορά σε εργαζόμενους-φορολογούμενους;

Ψηφίσατε ποτέ στο παρελθόν παρόμοια ρύθμιση που να αφορά σε δανειολήπτες στεγαστικών ή άλλων δανείων;

Μην ψάχνεστε, παιδιά. Άδικα θα κουραστείτε. Δεν το κάνατε. Βλέπετε, εμείς οι εργαζόμενοι-φορολογούμενοι δεν κουβαλάμε πίσω μας το «λαό» κάποιας -ακαθόριστης πάντως- «ιδέας».

Εμείς, το μόνο που βλέπουμε είναι να αυξάνεται κάθε χρόνο ο φόρος που πληρώνουμε. Και, μάλιστα, να αυξάνεται δυσανάλογα με τις αυξήσεις που παίρνουμε, κι αυτές όχι χωρίς απεργιακό (βλέπε: οικονομικό) κόστος.

Αλλά, ξέχασα. Ό, τι κάνετε, το κάνετε από καλή πρόθεση. Πώς το είπε ο κόμης….  συγγνώμη  ο Δούκας ήθελα να πω; «… με τη ρύθμιση αυτή δίνεται η ευκαιρία σε νέους παράγοντες, όπως ο Ζαγοράκης και ο Ρέμος, να κάνουν μια νέα αρχή»! Ακριβώς, όπως παλαιότερα, ο Νικολαΐδης, ο Κόκκαλης, ο Πανταζής (ΛΕ-ΠΑ), ο Πηλαδάκης κλπ, κλπ.

Και, δεν μου λέτε ρε λεβέντες. Την αρχή του καθενός είμαι υποχρεωμένος να την πληρώνω εγώ;

Και την αρχή τη δική μου, ποιος θα την πληρώσει;

Ή, μήπως, όλοι αυτοί θα πληρώσουν το τέλος μου;

Υ.Γ.   1.Αξιότιμοι κύριοι βουλευτές, δεν μπορώ να θυμηθώ, κι αν μπορείτε βοηθείστε με. Από όσους –κατά το παρελθόν- διοίκησαν και χρέωσαν διάφορες ΠΑΕ και ΚΑΕ, είναι κανείς τους κάτοικος Κορυδαλλού;

2. Αν κάποιος προσφύγει σε κάποιο δικαστήριο και σας καταγγείλει για διακριτική μεταχείριση, κάτι που αντιβαίνει στο Σύνταγμα, και παράβαση καθήκοντος, θα είναι δολιοφθορέας του συστήματος, αποσυνάγωγος και κολλητός του ….  Κουφοντίνα;