Απαισιοδοξία για το 2008, μπροστά η Ν.Δ., άνοδος Αριστεράς

Δυσοίωνες βλέπουν οι πολίτες τις προοπτικές σε όλους τους τομείς, για το 2008, αλλά και για τα δύο μεγάλα κόμματα, των οποίων μειώνεται η δύναμη, ενώ μεγαλώνουν τα ποσοστά των «μικρών».

Περισσότερα:

http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=39854560

Το διάβασα την προηγούμενη εβδομάδα αλλά λόγοι διάφοροι δεν μου επέτρεψαν να το μεταφέρω και να το σχολιάσουμε:

«Αναμένουν

ΣΕ αναμμένα κάρβουνα, βρίσκονται αρκετά τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ ενόψει της ανακοίνωσης των ονομάτων που θα συμπεριλαμβάνονται στη Νομαρχιακή Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου και κυρίως στη γραμματεία της.

Τις επόμενες ημέρες αναμένεται η «Χαριλάου Τρικούπη» να ανακοινώσει τις συνθέσεις των οργάνων, ενώ κάποιοι προσπαθούν να βρουν «διαύλους» στο νέο σύστημα εξουσίας του ΠΑΣΟΚ.

Πάντως, αν υποθέσει κανείς ότι θα ισχύσει ό,τι και στη συγκρότηση των κεντρικών οργάνων (δηλαδή ανάθεση αρμοδιοτήτων σε ακραιφνείς «Παπανδρεϊκούς») τότε εύκολα κανείς μπορεί να καταλήξει στη σύνθεση του νέου οργάνου.

Α.Ψ.»

Για να τα γράφει ο Άρης Ψύχας κάτι θα ξέρει. Οι πηγές του στο τοπικό ΠΑΣΟΚ πληρούσαν πάντα το στοιχείο της εγκυρότητας των μεταδιδόμενων πληροφοριών.

Από το σχόλιο αυτό, αν δεν μας γελούν τα ελληνικά μας, προκύπτουν ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία και ερωτήματα.

Στοιχείο 1^ο : Η ανακοίνωση των ονομάτων της ΝΟΕΣ έχει καθυστερήσει περισσότερο απ’ ότι ορισμένοι ανέμεναν. Γιατί άραγε αργούν;

Στοιχείο 2^ο : Τα ονόματα θα «δοθούν» από τα κεντρικά του ΠΑΣΟΚ. Άρα, ο ρόλος των τοπικών του δυνάμεων –αν υπάρχει και αν υπάρχουν- είναι δευτερεύουσας ή και αδιάφορης σημασίας.

Στοιχείο 3^ο :  Κάποιοι «διαγκωνίζονται ή διαγωνίζονται» για να συμμετάσχουν στη ΝΟΕΣ και –κυρίως- στη γραμματεία της. Ποια είναι τα κριτήρια επιλογής αυτών των στελεχών;  Πότε και από ποιους τέθηκαν αυτά τα κριτήρια και πότε υιοθετήθηκαν;

Στοιχείο 4^ο : Άλλαξε το «σύστημα εξουσίας» στο ΠΑΣΟΚ. Κάποιοι είναι πλέον «εντός» και κάποιοι άλλοι –που πιθανόν να ήταν πριν αλλά όχι και τώρα- προσπαθούν να μπουν και ψάχνουν το κατάλληλο κλειδί ή κλειδιά.

Στοιχείο 5^ο : Η σύνθεση της ΝΟΕΣ θα είναι «κατ’ εικόνα και ομοίωση» της ΚΟΕΣ. Άρα, από τη δεξαμενή μόνον όσων στήριξαν και –κυρίως- μόνον απ’ αυτούς που φάνηκαν ότι στήριξαν Γ. Παπανδρέου.

Και μερικά ερωτήματα:

Ποιοι «κάθονται σε αναμμένα κάρβουνα» και γιατί;

Τι είδους «τοπικά στελέχη» είναι αυτά που κάθονται σε «αναμμένα κάρβουνα»;

Ποιος ή, καλύτερα, ποιοι μοιράζουν χαρτιά και κάνουν παιχνίδι;

Ποιοι στέλνουν «ραβασάκια» με ονόματα στη Χ. Τρικούπη;

Σε ποιον ή ποιους τα στέλνουν;

Ποιοι ενδιαφέρονται, καίγονται, επιθυμούν ή έχουν δεχθεί πρόταση συμμετοχής;

Πόσες φορές έχει αλλάξει ο πίνακας αλλάζοντας και τη ψυχολογική διάθεση των φερομένων ως συμμετεχόντων.

Ποια είναι η τύχη των οργάνων;

Δεν το κουράζω άλλο. Έτσι κι αλλιώς θα επανέλθω. Κι ας μου λένε ότι το θέμα κάνει τζιζ.

Το αρχικό σχόλιο του Άρη Ψύχα το διάβασα στην «Ελευθερία» στο:

http://www.eleftheria.gr/index.php?MDL=pages&page=article&SiteID=ODQ2NQ==&all=1

«ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΣΟΥ “ΓΙΑΤΡΕ ΜΟΥ”». Ένα συγκλονιστικό «κατηγορώ» που μας αφορά όλους κι όχι μόνο.

Μια καταγραφή-γροθιά στο στομάχι πολλών. Του εαυτού μας μη εξαιρουμένου. Γιατί σιωπήσαμε, ενδώσαμε, δώσαμε. Μια κραυγή που έφυγε από τα στήθη ενός ανθρώπου, ενώ θα ‘πρεπε να είναι μυριόστομη. Γιατί, πολλές φορές, δεν φταίνε μόνον εκείνοι που αποπειρώνται και καταφέρνουν να μας υποκλέψουν, φαλκιδεύσουν τα ατομικά, ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματά μας. Φταίμε κι εμείς που με τη στάση μας τους επιτρέπουμε να κάνουν.

Υπ’ αυτή την έννοια η κραυγή της Αμαλίας δεν πρέπει να πάψει να ακούγεται. Να ακούγεται σαν εγερτήριο σάλπισμα προς μια κοινωνία που πολλοί είναι εκείνοι που θα την επιθυμούσαν καθισμένη στον καναπέ, με ποπ κορν στα χέρια, τα μάτια στην tv και τα μυαλά στα …  κάγκελα. Δηλαδή, μια κοινωνία εν υπνώσει.

Γι αυτό, θυμηθείτε το ..

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112

Η Eurobank βάζει φωτιά στα επιτόκια και αρχίζει το χορό στην αύξηση των επιτοκίων κάτι που θα οδηγήσει ακόμα πιο αποφασιστικά στο χορό του Ζαλόγγου τα βήματα των νοικοκυριών.

Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ η Eurobank ανακοίνωσε ότι προχωρεί στην αναπροσαρμογή του βασικού της επιτοκίου για επιχειρηματικά δάνεια κατά 0,25% στο 8%. Φυσικά, ως καλός αφέτης ή, καλύτερα –αν προτιμάτε- αφέντης, δίνει το σήμα για να ξεκινήσει η κούρσα ανόδου των επιτοκίων και συνακόλουθα η αύξηση του κόστους του χρήματος.
Η Eurobank, του ομίλου Λάτση (που, για να μην ξεχνιόμαστε, συνδιοικεί τα ΕΛ.ΠΕ ελέω ΠΑΣΟΚ κι ύστερα αγαπητέ μου Γιώργο Παπανδρέου ψάχνουμε να βρούμε πού στο καλό οφείλονται οι διαρροές) απέδωσε την απόφασή της αυτή στην παρατεταμένη αναταραχή στις διεθνείς αγορές.  Δηλαδή, μονά ζυγά δικά τους. Τοπική η κρίση; Πάνω τα επιτόκια. Διεθνής η κρίση; Ξανά πάνω τα επιτόκια. Βρήκανε την αγελάδα και την αρμέγουν ανερυθρίαστα. Κι αν νομίζετε ότι αυτό θα αφορά στις επιχειρήσεις και μόνον, πλανάσθε πλάνην οικτράν. Ο εντιμότατος κ. Νανόπουλος, μιλώντας σε δημοσιογράφους στις αρχές Δεκεμβρίου είχε κάνει λόγο για το «τέλος των φτηνών στεγαστικών δανείων». Τι λες καλέ; Και μας ρώτησες; Μας βάλατε στο λούκι, διότι δεν μπορούσαμε να κάνουμε κι αλλιώς. Κάναμε ένα κοντρόλ στα οικονομικά μας, για το αν μας παίρνει να πάρουμε δάνειο. Πήραμε στεγαστικά δάνεια. Και τώρα, δηλαδή τί τώρα, το κάνετε εδώ και καιρό, έρχεστε και μας (ξανα)λέτε: Ξέρετε, κύριοι πελάτες; Δεν μας χρωστάτε τόσα που σας είχαμε πει. Είναι πολλά και πολύ περισσότερα. Ξανά μονά ζυγά δικά τους. (Εδώ, αγαπητέ Γιώργο Παπανδρέου είναι το δεύτερο «τι έχουν τα έρμα και ψοφάν», που αφορά στο ΠΑΣΟΚ. Δεν ρωτάς τον Κ. Σημίτη και τον Ν. Χριστοδουλάκη –που μας είναι κι εύκαιροι, γιατί ο Καρατζάς μας «χαιρέτησε- για ποιο λόγο δρομολογήσαμε την παράδοση της Εθνικής Τράπεζας στον Κωστόπουλο της Alpha Bank; Γιατί, κατά τη γνώμη μου, ένα ισχυρό δημόσιο πιστωτικό ίδρυμα θα μπορούσε –αν αυτή ήταν η πολιτική μας γραμμή- να λειτουργήσει διαφορετικά και να μην αφήσει όλο το γήπεδο μόνο στους κερδοσκόπους του τραπεζικού τομέα).

Αν θυμάμαι καλά, που θυμάμαι, πέρυσι τέτοιο καιρό ο κ. Νανόπουλος είχε δώσει μια συνέντευξη σε ένα περιοδικό –νομίζω στο «Έψιλον» ή στο «Κ» της Καθημερινής- στην οποία υποστήριζε ότι ένα μέρος των υψηλών επιτοκίων στη χώρα μας οφείλεται στην επισφάλεια που υπάρχει ως προς τους δανειολήπτες με αποτέλεσμα να πληρώνουν παραπάνω και οι καλοπληρωτές, χωρίς φυσικά να φταίνε σε τίποτα. Με άλλα λόγια ο άνθρωπος είπε το γνωστό στα χωρά μας «εμ μαλάτα, εμ γαλάτα, εμ τ’ αρνιά θυλκά»…
Κλείνοντας, έχω μια απορία. Η συναλλαγή με τις τράπεζες δεν βασίζεται στην καλή πίστη και στην αμοιβαία φερεγγυότητα; Γιατί, άραγε, διαρκούσης της περιόδου αποπληρωμής ενός δανείου έχουν τη δυνατότητα οι τράπεζες μονομερώς να αλλάζουν τα επιτόκιά τους και πάντα προς τα πάνω ενώ, αν πρόκειται για τη μείωση των επιτοκίων να επιδιώκουν τη συναίνεσή μας; Λέω, εγώ τώρα….  

Πάντως, αν θέλετε να γευθείτε το νέο –οικονομικό- έτος δείτε:
http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,id=1485792

Το αντιγράφω από τη σημερινή «Ελευθερία». Κατά τη γνώμη μου είναι εξαίρετο σχόλιο το οποίο προσφέρεται -όπως εξάλλου κι άλλα- και για διπλή έως πολλαπλή ανάγνωση….

Δεν θα μπω σε αστυνομικά σενάρια για το «ποιους εννοεί», «τι θέλει να πει» ή «ποιος το έδωσε». Έτσι κι αλλιώς αυτό θα συζητηθεί στα πλαίσια της παράταξης κατά τη σύναξη κάποιας Δευτέρας.

Πάντως, επειδή δεν είναι της παρούσης να επεκταθώ στα δρώμενα, το σχόλιο και τα συμπαραδηλώσεις του εμένα μου θυμίζουν τη ρήση του Ηλιόπουλου : «Είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα»

Υ.Γ.: Οι υπογραμμίσεις, δικές μου.

«Γερά…

ΚΡΑΤΑΕΙ ακόμα γερά και δυνατά στην παράταξη «Λαρισαίων Πόλις» ο επικεφαλής Γιάννης Σάπκας, παρά τους «τριγμούς» που κατά καιρούς εμφανίζουν μια εικόνα όχι και τόσο της «συνοχής» στο Δημοτικό Συμβούλιο.

Από πού αντλεί τη δύναμή του; Μα… από τα νέα παιδιά, τα άφθαρτα, που τον στηρίζουν στην «ομάδα» και που ακόμα ονειρεύονται ένα καλύτερο ΠΑΣΟΚ και όχι μόνο!

Δ.Β.»

Επιτέλους! Κάτι που, ενώ το ήξερε όλος ο κόσμος, ήταν το «κρυφό καμάρι» ορισμένων. Επιτέλους κάποιοι θα λογοδοτήσουν για την τακτική τους να απασχολούν σε ιδιωτικά σχολεία της Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης ακπαιδευτικούς των οποίων το πτυχίο αφορά στην Δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Εδώ, όμως, χρειάζεται προσοχή. Ας μην εξομοιώσουμε θύματα και θύτες. Δεν μας φταίνε σε τίποτα νέοι επιστήμονες να σύρονται και να διασύρονται σε και από υπηρεσιακά συμβούλια. Οι εργαζόμενοι αυτοί ζήτησαν μια απασχόληση συναφή, έστω και εξ αγχιστείας, με την ειδικότητά τους. Εκεί που ο πέλεκυς του υπηρεσιακού συμβουλίου θα πρέπει να πέσει βαρύς είναι στους ιδιοκτήτες των σχολείων που εκμεταλλεύτηκαν την ανάγκη των νέων παιδιών για δουλειά. Θα πρόσθετα, μάλιστα, ότι το συμβούλιο θα πρέπει να ξετινάξει όλες τις συμβάσεις εργασίας εργαζομένων στο χώρο της ιδιωτικής παιδείας. Ο λόγος; Απλούστατος. Πολλοί νέοι καθηγητές πέφτουν θύματα αφενός της ανάγκης τους για δουλειά, αφετέρου της διάθεσης των ιδιοκτητών να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους κόβοντας από τις αποδοχές τους ό, τι μπορεί να κοπεί.

Η υπόθεση είναι καραμπινάτη. Οι εκπαιδευτικοί αυτοί απασχολούνται με ατομική σύμβαση εργασίας και όχι με διοριστήρια κατά παράβαση των άρθρων 24 (§3) και 29 (§1) του νόμου 682/1977 περί λειτουργίας της Ιδιωτικής Εκπαίδευσης. Το «γιατί» φαντάζομαι το αντιλαμβάνεστε.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Βαγγέλη Κακάρα στην «Ελευθερία», «αρχικά η πρόθεση των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων στηριζόταν στο σκεπτικό της αναβάθμισης του παρεχόμενου επιπέδου εκπαίδευσης». Ωστόσο, στη συνέχεια αναπτύχθηκε σοβαρός αντίλογος ως προς «το παιδαγωγικό σκέλος της υπόθεσης αφού σημειώνεται πως ο καθηγητής δεν «μπορεί» να αντικαταστήσει τον δάσκαλο, προσθέτοντας επίσης πως «αν ήταν καθηγητές να διδάσκουν στα δημοτικά, τότε ποιο το νόημα του διαχωρισμού της Εκπαίδευσης σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια».
Μεταξύ άλλων ενδιαφερόντων στοιχείων για το φαινόμενο της έλλειψης δασκάλων, που επικαλούνται οι ιδιοκτήτες των σχολείων, ο δημοσιογράφος αναφέρει και «τη στάση των ίδιων των εκπαιδευτικών, οι οποίοι επιλέγουν την ασφάλεια του δημόσιου σχολείου έναντι των απαιτητικών ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων». Θεωρώ πως αυτή η αναφορά είναι ισοπεδωτική, υποστηρίζει τεχνηέντως την «ανωτερότητα» της ιδιωτικής παιδείας έναντι της δημόσιας και, συνακόλουθα, αποδίδει στους δημόσιους εκπαιδευτικούς τα όποια ελλειμματικά χαρακτηριστικά παρουσιάζει αυτή. Επιπρόσθετα, και εντελώς άδικα, τους προσάπτει ελάσσονα συνείδηση αφού, όπως προκύπτει από τη διατύπωση, οι εκπαιδευτικοί επιλέγουν το δημόσιο σχολείο ως καταφύγιο ραστώνης και αδιαφορίας σε αντιδιαστολή με το ιδιωτικό σχολείο, όπου –σύμφωνα με την ίδια λογική- είναι υποχρεωμένοι να εργαστούν ουσιαστικά και σκληρά άρα παραγωγικά. Πιστεύω πως ο Β. Κακάρας θα έπρεπε στους λόγους της προτίμησης της δημόσιας εκπαίδευσης από τους εκπαιδευτικούς να προσθέσει και το καθεστώς εργασίας των συναδέλφων της ιδιωτικής.  Κι αυτό για το «απαιτητικό ιδιωτικό εκπαιδευτήριο» έχει να κάνει με τις συμβάσεις εργασίας, τις συνθήκες εργασίας και αμοιβών, την αβεβαιότητα ως προς τη μελλοντική τους απασχόληση κ.ά.

Πάντως, έχει ενδιαφέρον το ρεπορτάζ και μπορείτε να το διαβάσετε στο:

http://www.eleftheria.gr/index.php?MDL=pages&page=article&SiteID=ODY5Nw==&all=1

Είχε ξεφύγει της προσοχής μου μα, μέρες που ‘ναι τώρα και με το ΠΑΣΟΚ να ψάχνεται και τα εν δυνάμει στελέχη του να ψάχνουν, θεωρώ ότι έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον ο διάλογος σοσιαλιστών-τροτσκιστών  στη Γαλλία για τα μέλλον της «Αριστεράς» και το ενδεχόμενο ανάπτυξης κάποιας μορφής συνεργασίας μεταξύ των συνιστωσών της.

Διαβάστε, αξίζει τον κόπο. Σε τελική ανάλυση δεν είναι υποχρεωτικό να συμφωνήσουμε με κάποιον.

Μπορούμε να παλέψουμε μαζί; / των Ολιβιέ Μπεζανσενό και Μανιέλ Βαλς

 http://www.ppol.gr/fullarticle.php?id=3832

Στα γεμάτα της ειδικής αγωγής μπήκε ο Στέλιος Ροντούλης βουλευτής Λάρισας του ΛΑΟΣ.

Ο Στ. Ροντούλης καταθέτει μια διαπίστωση και μια ερώτηση προς τον υπουργό ΠΕΠΘ. Καταθέτει τη διαπίστωση ότι «δεν υπάρχει Ειδικό Γυμνάσιο στο οποίο να μπορούν να συνεχίσουν τη φοίτησή τους οι μαθητές των Ειδικών Δημοτικών Σχολείων». Στη συνέχεια, και αφού αναφέρει ότι το ΥΠΕΠΘ αρνείται τη στελέχωση των Ειδικών Σχολείων με εκπαιδευτικούς «καταλλήλων προσόντων», ρωτά τον υπουργό αν προτίθεται να δώσει κωδικό Π. Ε. στους απόφοιτος των Πανεπιστημίων Θεσσαλίας και Μακεδονίας και αν, συνακόλουθα, διοργανώσει διαγωνισμό του ΑΣΕΠ Ειδικής Αγωγής στον οποίο να μπορούν να λάβουν μέρος και να προσληφθούν ως μόνιμοι εκπαιδευτικοί οι απόφοιτοι των παραπάνω σχολών.

Κατά τη γνώμη μου ο βουλευτής αντιμετωπίζει το θέμα αποσπασματικά, απόρροια –ίσως- και των πηγών πληροφόρησής του. Δεν θεωρώ ότι έχει κακές προθέσεις. Ίσα ίσα που θέλει να συμβάλει στην αντιμετώπιση ενός πολυδιάστατου προβλήματος, που αγγίζει τα όρια του Συντάγματος περί ισότητας ευκαιριών και υποχρέωσης του κράτους να εξασφαλίζει την πρόσβαση στην εκπαίδευση όλων των Ελλήνων και που, δυστυχώς, είναι σε γνώση των αρμοδίων πολιτικών και υπηρεσιακών στελεχών εδώ και χρόνια.

Λοιπόν, χωρίς πολλά λόγια. Επειδή «ψυχανεμίζομαι» την απάντηση που θα λάβει ο αξιότιμος βουλευτής, θέλω να επισημάνω:

      Την ελλειμματική λειτουργία των Κ.Δ.Α.Υ.

      Των σχολικών συμβούλων

      Την απουσία πρόνοιας για τους μαθητές που αποφοιτούν από τα ειδικά σχολεία

      Την απουσία πρόνοιας για την υποστήριξη των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες ή δυσλεξία στο γυμνάσιο και το λύκειο

      Την απουσία πρόνοιας για την υποστήριξη βαρήκοων-κωφών μαθητών στο δημοτικό αλλά, κυρίως στο γυμνάσιο και το λύκειο

      Την ανυπαρξία σχέσεων μεταξύ εκπαίδευσης-εκπαιδευτικών-πανεπιστημιακών σχολών ειδικής αγωγής.

      Την ελλιπέστατη λειτουργία του ΕΕΕΚ

      Την απουσία δομών όπως τα κλειστά εργαστήρια κ.ά. που θα συνέβαλαν στην εργασιακή και κοινωνική ένταξη των ΑμΕΑ

      Τους τρόπους και τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους οι εκπαιδευτικοί ειδικής αγωγής στα Ειδικά Σχολεία και τα τμήματα Ένταξης των γενικών σχολείων.

Κοντολογίς, το όλο πλαίσιο που αναπτύχθηκε με βάση το νόμο 2817/00 και το οποίο προς δόξαν των αρμοδίων που κάθε 3 Δεκεμβρίου, δηλώνοντας την ευαισθησία τους, βγάζουν δεκάρικους λόγους.

Σ’ αυτά, και πολλά άλλα σχετικά, ζήτα να πάρεις απαντήσεις κ. Στ. Ροντούλη.

Υ.Γ.: Όσοι δουλεύουμε στην Ειδική Αγωγή όλο και κάποιο «παλιοπτυχίο» διαθέτουμε. Στη μεγάλη μας πλειοψηφία. Άρα το επιστημονικό προσωπικό δεν είναι τυχαίο. Άλλο πράγμα είναι να αντιμετωπιστεί θετικά το πρόβλημα των αποφοίτων των σχολών που αναφέρθηκαν προηγούμενα, που σε τελική ανάλυση είναι πρόβλημα της πολιτείας η οποία πρώτα έφτιαξε τις σχολές και μετά κατάλαβε το πρόβλημα με το διορισμό των αποφοίτων τους, κι άλλο να απαξιώνεις, έστω κι έμμεσα, όσους μέσα σε αντίξοες συνθήκες εργάζονται στην ειδική αγωγή.

«Χώρες του ήλιου και δεν μπορείτε ν’ αντικρύσετε τον ήλιο».
«Χώρες του ανθρώπου και δεν μπορείτε ν’ αντικρύσετε τον άνθρωπο».

Σε ποιους μπορούν, άνετα, να απευθύνονται οι στίχοι του Γ. Σεφέρη;

«My precious».  Ο.Κ. Mr Smiggol . Το καταλάβαμε το υπονοούμενο. Γουστάρετε λιγνίτη. Και καλά κάνετε. Γιατί είναι φτηνότερη πρώτη ύλη. Εμείς, πάλι, δε γουστάρουμε. Σκασίλα το πόσο κοστίζει η πρώτη ύλη. Κι αυτό γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά, καημένε Αθανασόπουλε, ότι δεν είναι η πρώτη ύλη που χρησιμοποιεί η ΔΕΗ ως καύσιμο, ακριβή  έτσι ώστε να δικαιολογούνται οι τιμές που προτείνεις να πουλά το ρεύμα. Άλλοι είναι οι παράγοντες που ανεβάζουν το κόστος λειτουργίας υψηλά και στη συνέχεια εσείς γνωρίζετε τη μέθοδο για να ξεκολλήσετε το κάρο από τη λάσπη. Καταφεύγετε στα μόνιμα υποζύγια.

Πώς μου ήλθε πρωί πρωί; Για ενημερωθείτε για το «τι» είπε ο ΔΕΗάρχης και θα αντιληφθείτε. Αν και αργότερα θα κάνω νέο σχόλιο για το θέμα του λιγνίτη γιατί και ο Κατσανάκης έγραψε ορισμένα ενδιαφέροντα την Κυριακή αλλά και γιατί αυτή η γερμανική «αδελφή ψυχή» που ενδιαφέρεται να επενδύσει στην Ελλάδα, όλο και κάποια σχέση με το λιγνίτη έχει.

Για διαβάστε:

«Θα θέλαμε πάρα πολύ να έρθουμε στην Ελασσόνα, να αξιοποιήσουμε αυτό το πραγματικά πολύτιμο εθνικό καύσιμο. Αυτό, βέβαια, είναι θέμα της Πολιτείας, αλλά και όλων των παραγόντων της περιοχής. Νομίζω όμως ότι ένα τέτοιο καύσιμο, με αποδεδειγμένη ποιότητα, θα πρέπει να αξιοποιηθεί», δήλωσε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΗ

Περισσότερα: http://www.eleftheria.gr/index.php?MDL=pages&page=article&SiteID=ODQ3Ng==&all=1