Οι «φίλοι μας», κατά τη μακραίωνη ιστορία μας, είχαν πάντα μια περίεργη αντίληψη για την έννοια και τη σημασία των λέξεων «φιλία», «φίλος», «φιλικός». Δεν ξέρω πως τα κατάφερνε η ελληνική πολιτική σκηνή και διπλωματία, μα πάντα αυτές οι λέξεις στα αυτιά και στο νου των «φίλων» μας ακούγονταν και νοηματοδοτούνταν ως «οσφυοκάμπτες», «κολλητήρια», «υποτακτικοί», «μπανανοπολίτες». Δεν ξέρω πως τους είχε ενσφηνωθεί στο μυαλό πως οι πολιτική ηγεσία μας λειτουργούσε στη λογική της αναπαραγωγής «his master voice».

Διαφορετικά πώς να εξηγηθεί ο «βίος και η πολιτεία» Νίμιτς απέναντι στην Ελλάδα; Και από την άλλη ο πλανητάρχης -όχι ο Μπουγάς, ρε παιδιά, ο άλλος, ο «μπότες, σπιρούνια και τρελές σφαίρες» όπου διακυβεύονται τα συμφέροντα της μεγάλης παρτίδας του, συγγνώμη, πατρίδας του ήθελα να πω!- που δε σέβεται τίποτα. Ούτε καν τις οικογενειακές φιλίες. Διότι, πώς είναι δυνατόν να φέρνει σε τόσο δύσκολη θέση την αγαπημένη κόρη ενός αγαπημένου φίλου τού αγαπημένου του μπαμπά;  

Πάντως, πέρα από τα καλαμπούρια, τους Άνθιμους και τους Ψωμιάδηδες, εκείνο που ενοχλεί αφόρητα τον κάθε πολιτικά σκεπτόμενο άνθρωπο είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο η χώρα έχει οικοδομήσει τις διεθνείς της σχέσεις. Ο τρόπος με τον οποίον έχει καταχωρίσει στο φάκελο «φίλοι»  κάποιες πολιτικές ή κρατικές δυνάμεις.

Το θέμα είναι μεγάλο. Δείτε τις νέες προτάσεις του Νίμιτς. Τις κατέγραψα από το «v4.ethnos.gr», στο οποίο θα βρείτε και το πλήρες κείμενο του εν λόγω «φίλου». Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου. Παραθέτω και το link της σελίδας, όπως εξάλλου κάνω πάντα. Γιατί, μην ξεχνιόμαστε, λογοκλοπή δεν παρουσιάζεται μόνο στις εφημερίδες και στις τηλεοράσεις. Παρουσιάζεται και στην «άμωμη και άσπιλη» κοινότητα των bloggers. Κι αυτό, δεν είναι καλό. Έτσι;

«Στο φως η πρόταση-πρόκληση

Με ένα μονοσέλιδο κείμενο…….ο μεσολαβητής του ΟΗΕ Μ. Νίμιτς επεχείρησε να αποσπάσει το «Ναι» της Αθήνας, προκειμένου ο Αμερικανός πρόεδρος Τ. Μπους να μη βρεθεί αντιμέτωπος με το ελληνικό βέτο στην ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ.

……..Η πρόταση Νίμιτς καθιερώνει τη διπλή ονομασία, οδηγεί σε αναγνώριση «μακεδονικής» οντότητας, καθιερώνει το δικαίωμα χρήσης του όρου «Μακεδονία-Μακεδονικός» και από τα Σκόπια, προβλέπει διαπραγματεύσεις για τη «συμφωνημένη» χρήση τοπωνυμίων, δεν προβλέπει εγγυήσεις για συνταγματική αναθεώρηση στα Σκόπια που θα επιτρέψει την υλοποίηση της συμφωνίας και ακόμη και αυτό το θέμα της μετονομασίας του αεροδρομίου των Σκοπίων (που προστέθηκε απλώς και μόνο για διαπραγματευτικούς λόγους από την ΠΓΔΜ) εναποτίθεται στην… καλή βούληση της σκοπιανής ηγεσίας.

……..Η αποδοχή και από την Ελλάδα της ονομασίας «Δημοκρατία της Μακεδονίας» (Republika Makedonija), με την ταυτόχρονη χρήση από πολλά κράτη σε διμερές επίπεδο της συνταγματικής ονομασίας «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ουσιαστικά διαιωνίζει και επιδεινώνει το πρόβλημα, ενώ εμπεριέχεται και η αναγνώριση «μακεδονικής ταυτότητας», που αποτελεί όμως τον βασικό πυρήνα των ελληνικών ανησυχιών για την προώθηση αλυτρωτικών διεκδικήσεων.

Πηγή προβλημάτων
Ο κ. Νίμιτς προτείνει τον αποκλεισμό της χρήσης του όρου «Μακεδονία» χωρίς προσδιορισμό ως επίσημης ονομασίας από τα Σκόπια ή από άλλο κράτος, ενώ η πρόβλεψη ότι κανένα από τα δυο μέρη δεν έχουν αποκλειστική χρήση του όρου «Μακεδονικός», σε συνάρτηση με τη διεθνή εμπορική και νομική πρακτική, θα αποτελέσει την πηγή σοβαρών προβλημάτων και σύγχυσης για τη χώρα προέλευσης «μακεδονικών» αγαθών και πιστοποιημένων προϊόντων, άλλα και για τη χρήση του όρου από επιστημονικούς, επαγγελματικούς φορείς, πανεπιστημιακά ιδρύματα κλπ.»

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11378&subid=2&tag=8334&pubid=738393

«Θα μας ελέγξουν για το περιβάλλον

Οι επιδόσεις της Ελλάδας στην προστασία του περιβάλλοντος τίθενται στο «μικροσκόπιο» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ευρωπαϊκή αντιπροσωπεία καταφθάνει την μεθεπόμενη Τρίτη στην Αθήνα για τον ετήσιο έλεγχο προόδου της Ελλάδας στην εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Προτεραιότητα, το κλείσιμο των παράνομων χωματερών, τα έργα στο Θριάσιο Πεδίο, η κατασκευή αποχετευτικών δικτύων και βιολογικών καθαρισμών και η λήψη μέτρων για την προστασία των υδάτων.

Η αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ξεκινά κύκλο επαφών -κυρίως με τους αρμόδιους του ΥΠΕΧΩΔΕ- την Τρίτη, 8 Απριλίου. Η αποκαλούμενη «σύσκεψη-πακέτο» (ως συνολική θεώρηση των θεμάτων και όχι ερμηνευόμενη… βάσει της αργκό) πραγματοποιείται μια φορά ετησίως σε κάθε κράτος-μέλος της Ε.Ε. και αφορά το σύνολο των περιβαλλοντικών εκκρεμοτήτων. Η ελληνική σύσκεψη θα αφορά κυρίως τις ακόλουθες υποθέσεις:

Απόβλητα: Η Ελλάδα έχει δεσμευτεί να κλείσει και να αποκαταστήσει έως το τέλος του έτους όλες τις παράνομες χωματερές. Η Επιτροπή ζητεί να πληροφορηθεί τον αριθμό των χωματερών ανά περιφέρεια και την πορεία των έργων αποκατάστασης.

Ρύπανση του Ασωπού: Η Επιτροπή ζητάει ενημέρωση για τα μέτρα του ΥΠΕΧΩΔΕ και τον τρόπο αδειοδότησης κτηνοτροφικών και βιομηχανικών μονάδων.

Προστασία υδάτων: Η Ευρώπη ζητεί να πληροφορηθεί την πορεία των έργων αποχέτευσης και βιολογικών καθαρισμών, με προτεραιότητα σε Θριάσιο Πεδίο και Μαρκόπουλο, Αρτέμιδα, Ραφήνα, Κορωπί και Νέα Μάκρη. Ανάμεσα σε άλλες υποθέσεις, που θα απασχολήσουν την αντιπροσωπεία είναι η εκτροπή του Αχελώου, η προστασία της Κορώνειας, ο ΧΥΤΑ στο Σκαλιστήρι και η εφαρμογή των οδηγιών για τις ζώνες προστασίας πτηνών και για τη χρήση μαζούτ με μεγάλη περιεκτικότητα σε θείο».

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_25/03/2008_263979

Καταγράφω το παρακάτω από την «Καθημερινή», σκεπτόμενος τη Λάρισα και ιδιαίτερα τη συνοικία του Αγίου Γεωργίου της οποίας διαμαρτυρία για το χάνδακα, εμείς «ποταμάκι» το λέγαμε παλιότερα, διάβασα την Τρίτη 25 Μαρτίου 2008, στη «Ελευθερία».

Το άρθρο το αφιερώνω σε Νομάρχη και Δήμαρχο Λάρισας καθώς και σε καθένα οπαδό του «μονόδρομου» της ανάπτυξης. Σημειώστε, βέβαια, κι αυτό το «η Αυστρία και η Γερμανία θέσπισαν νέους φόρους για τα βαρέα οχήματα που μεταφέρουν αγαθά, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος της κίνησής τους να διοχετευθεί στην Τσεχία». Έχει ιδιαίτερη σημασία διότι θυμίζει πως κάποιοι, στην περίπτωσή μας «ευαίσθητοι» περιβαλλοντικά Ευρωπαίοι, «πέταξαν στα σκουπίδια τους στην αυλή του φτωχού γείτονά τους».

Σημειώστε, επίσης, τα σχετικά με «εκπομπές CO2 στην πόλη, ελάττωση του θορύβου, μείωση του κυκλοφοριακού». Μήπως σας θυμίζουν κάποια από τα προβλήματα της πόλης μας; Παρατηρείστε το «μεταφορικές στράφηκαν στη χρήση μικρότερων και λιγότερο ρυπογόνων φορτηγών». Δεν αναρωτηθήκατε, άραγε, ποτέ, ευρισκόμενοι πίσω από μικρά φορτηγά μεταφορικών εταιρειών, για το κάθε πότε υφίστανται τροχονομικούς ελέγχους για εκπομπές καυσαερίων αυτές οι «βόμβες» ρύπανσης; Δεν αναρωτηθήκατε για το τι γίνεται με τις ώρες φορτώσεως και εκφορτώσεως και εάν αυτές οι άτιμες τηρούνται;

Απολαύστε Πράγα, κλείστε τα μάτια και ονειρευτείτε πως κάποια μέρα έτσι θα είναι και η πόλη μας.

«Πετυχημένο πείραμα στο κέντρο της Πράγας

Από το 1990 έως το 2003 ο αριθμός των οχημάτων στην Πράγα διπλαστάστηκε. Ταυτόχρονα, η Αυστρία και η Γερμανία θέσπισαν νέους φόρους για τα βαρέα οχήματα που μεταφέρουν αγαθά, με αποτέλεσμα μεγάλο μέρος της κίνησής τους να διοχετευθεί στην Τσεχία. Η Πράγα είχε ήδη απαγορεύσει την πρόσβαση στο κέντρο των φορτηγών και λεωφορείων άνω των 3,5 τόνων. Στη συνέχεια θέσπισε σταδιακά απαγορεύσεις για τις υπόλοιπες ζώνες της πόλης, διώχνοντας έτσι τη διέλευση βαρέων οχημάτων μέσα από τις αστικές περιοχές. Τα μέτρα είχαν άμεσο αποτέλεσμα και οι διελεύσεις βαρέων οχημάτων μέσα στην Πράγα μειώθηκαν από 50% έως και 85%, στους πιο βεβαρημένους αυτοκινητοδρόμους. Υπολογίζεται ότι μειώθηκαν έτσι κατά 1.650 τόνους ετησίως οι εκπομπές CO2 στην πόλη, ενώ σημαντικά ήταν τα οφέλη στην ελάττωση του θορύβου, στην εξοικονόμηση ενέργειας, στη μείωση του κυκλοφοριακού. Πολλές μεταφορικές στράφηκαν στη χρήση μικρότερων και λιγότερο ρυπογόνων φορτηγών, προκειμένου να έχουν πρόσβαση μέσα στην πόλη. Σημαντικά θεωρούνται τέλος τα οφέλη των ζωνών περιορισμού της κυκλοφορίας για τη βελτίωση της εικόνας της πόλης, που στηρίζεται σημαντικά από τον τουρισμό».

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100041_25/03/2008_263958

Καταγράφω δύο ενδιαφέροντα κείμενα των φίλων Γιάννη Γιαννακόπουλου και Δημήτρη Χατζηευθυμίου που δημοσιεύονται στα σημερινά φύλλα του «Ημερήσιου Κήρυκα» και της «Ελευθερίας». Το ένα αφορά στην ασφαλιστική «μεταρρύθμιση» και το άλλο στην πιθανότητα δημοψηφίσματος και τις νοηματοδοτήσεις της απόρριψης ή της υιοθέτησης του αιτήματος. Σημειώνω πως για τον «Η.Κ.» δεν έβαλα link διότι η ίδια η εφημερίδα, προς το παρόν –απ’ όσο γνωρίζω, δεν παρέχει τη δυνατότητα αναζήτησης προηγουμένων άρθρων. Οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου.

«Γιατί, τι άλλαξε;

ΓΡΑΦΕΙ Ο Γιάννης Γιαννακόπουλος

Περάσαμε, είναι αλήθεια, μια δύσκολη περίοδο με σκοτάδια, σκουπίδια και ταλαιπωρία, λόγω των παρατεταμένων απεργιακών κινητοποιήσεων διαφόρων επαγγελματικών κλάδων ενάντια στην ασφαλιστική «μεταρρύθμιση» της κυβέρνησης. Το δυσκολότερο όμως ήταν ότι μέσα απ’ όλη αυτή τη διαδικασία, έπρεπε να πεισθούμε πως το σύστημα έχει δίκιο. Πως δηλαδή μια «μεταρρύθμιση» ήταν απαραίτητη, διότι τα ασφαλιστικά μας ταμεία έχουν χρεοκοπήσει.
Οι κυβερνήσεις των τελευταίων χρόνων, προσπαθούν να μας πείσουν ότι εμείς φταίμε που τα ταμεία μας έχουν χρεοκοπήσει. Ο κάθε εργαζόμενος ο οποίος ήθελε δεν ήθελε πλήρωνε τις ασφαλιστικές του εισφορές (κρατούνταν από το μισθό του άλλωστε) ή ο μικρομεσαίος επαγγελματίας, για τον οποίο η μη καταβολή των ασφαλιστικών του εισφορών, σήμαινε πρόστιμο και φυλάκιση, αφού εξακολουθεί να θεωρείται ποινικό αδίκημα, αυτός φταίει που τα ταμεία δεν έχουν λεφτά να του δώσουν αξιοπρεπή σύνταξη. Και φταίει, λένε οι σοφές κυβερνήσεις μας, διότι ο μπαγάσας ζει περισσότερο (άκουσον, άκουσον!).
Και φυσικά - λένε οι κυβερνήσεις μας - δεν φταίνε όλοι αυτοί οι μουρντάρηδες που τόσα χρόνια έκλεβαν τα λεφτά του κοσμάκη. Δεν φταίνε αυτοί που τα έπαιξαν στα χρηματιστήρια, δεν φταίνε όσοι τα έκαναν δομημένα ομόλογα κι έπαιρναν για την μεγαλειώδη πράξη τους μίζες. Δεν φταίνε όσοι τα διαχειρίστηκαν λάθος, όσοι τα δάνεισαν στο κράτος (δηλαδή στους ίδιους) με χαμηλό ή καθόλου επιτόκιο. Κανείς απ’ αυτούς δεν φταίει και δεν πρέπει να πληρώσει. Αντιθέτως, φταίει η γριά που ζει μέχρι τα ογδόντα και ξοδεύει τον κρατικό μας προϋπολογισμό!
Την ίδια ώρα οι κυβερνήσεις μας (οι σοφές) σφυρίζουν αδιάφορα βλέποντας τον πλούτο που παράγεται στη χώρα να μην επιστρέφει (έστω ένα αξιοπρεπές κομμάτι του) σ’ αυτούς που τον παρήγαγαν, αλλά να τον μοιράζουν όπως οι ύαινες τις σάρκες, τράπεζες, φαρμακοβιομηχανίες, εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και βιομηχανίες πετρελαιοειδών. Και φταίει η γριά που ζει περισσότερο και καταναλώνει γιαούρτια!
Κύριοι του μεσαίου και του σοσιαλιστικού χώρου, τι νομίζετε αλήθεια πως αλλάζει σήμερα από τον ξεσηκωμό της Πρωτομαγιάς του 1886 στο Σικάγο; Νομίζετε πως οι συνθήκες που δημιουργήσατε στην εργασία την ασφάλιση, την κοινωνική προστασία είναι καλύτερες από εκείνες που προκάλεσαν τον ξεσηκωμό; Κάνετε λάθος. Δεν αλλάζει τίποτα. Στα κεφάλια σας έρχεται…»

«Δημοψήφισμα; Τι είναι αυτό;

Του Δημήτρη Χατζηευθυμίου

ΕΛΚΥΣΤΙΚΗ, δίχως άλλο η ιδέα διεξαγωγής δημοψηφίσματος. Ως λαός «φλερτάρουμε» πάντα με την προοπτική να βρεθούμε στο παραβάν μιας κάλπης, έστω κι αν ως λαός δεν έχουμε εμπεδώσει πλήρως δημοκρατικές αρχές και αξίες, ενώ και οι ατομικές ελευθερίες δοκιμάζονται ή δεν θεωρούνται από όλους μας αυτονόητες.

Η πρόταση του επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέκου Αλαβάνου, έτυχε μάλλον μιας θετικής, τουλάχιστον πρώτης, αντίδρασης. «Γιατί όχι;», είπαμε οι περισσότεροι. Γιατί να μη δοθεί στον κυρίαρχο λαό η δυνατότητα να μιλήσει; Μπορεί να έχουμε Κοινοβουλευτική, δηλαδή αντιπροσωπευτική, Δημοκρατία, αλλά η συνταγματικά κατοχυρωμένη αυτή δυνατότητα άμεσης δημοκρατίας, υπάρχει ακριβώς γι΄ αυτό το λόγο: να ασκείται.

Είμαστε βεβαίως θετικοί, καθόσον το δημοψήφισμα είναι μια μάλλον σπάνια πολιτική διεργασία στη χώρα μας. Η προηγούμενη ήταν το μακρινό 1974 για το Πολιτειακό, ενώ μορφή δημοψηφίσματος με τη μορφή της συλλογής υπογραφών, διεξήγαγε και η Εκκλησία για το θέμα των ταυτοτήτων.

Και μόνο αυτή η σπανιότητα, υπέχει έννοια μομφής -εκ μέρους των εκάστοτε κυβερνώντων- κατά του ελληνικού λαού: ο οποίος καλείται μια φορά στις κάλπες, όπου με την ψήφο του –θεωρητικά- εγκρίνει τις μελλούμενες κυβερνητικές αποφάσεις.

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ λοιπόν δίνει αυτή ακριβώς τη δυνατότητα: Βάζει φραγμό στην –επιθυμητή από κάθε κυβέρνηση- λογική της «λευκής επιταγής», χωρίς να φρενάρει το δικαίωμα του έχοντα τη λαϊκή εντολή να κυβερνήσει. Γι΄ αυτό και το δημοψήφισμα, ως υποβοηθητικό εργαλείο διακυβέρνησης, δεν μπορεί παρά να αφορά σε πολύ σημαντικά θέματα.

- Είναι το ασφαλιστικό νομοσχέδιο τέτοιο; Ασφαλώς. Αφορά όλη την κοινωνία, ενώ και η ίδια η κυβέρνηση το έχει χαρακτηρίσει ως μείζονα μεταρρύθμιση.

- Μπορεί να γίνει δημοψήφισμα; Βεβαίως και μπορεί. Με δεδομένο όμως ότι το δημοψήφισμα θα θέτει ένα και μόνο ερώτημα (η διατύπωση του οποίου έχει ασφαλώς σημασία), στο οποίο θα ζητείται ένα «ναι» ή ένα «όχι», προϋπόθεση είναι η ενημέρωση του ελληνικού λαού. Η οποία, με ευθύνη κυβερνώντων αλλά και ημών, όλων ανεξαιρέτως των ΜΜΕ, παραμένει αποσπασματική και ελλιπής. Ως προς αυτό λοιπόν δεν παρέχεται καμία εγγύηση. Άλλωστε, για την ουσία του θέματος (την πραγματική κατάσταση του ασφαλιστικού, αμφιβάλλω αν και η ίδια η κυβέρνηση έχει σαφή εικόνα…)

- Αν γίνει δημοψήφισμα, έχει δεσμευτικό χαρακτήρα για την κυβέρνηση; Τυπικά όχι. Ουσιαστικά όμως, απολύτως. Επικράτηση ενός «όχι» -θα πρέπει να- σημαίνει αυτόματα και απόσυρση, μη ισχύ, του νόμου.

- Θα γίνει όμως δημοψήφισμα; Προφανώς όχι. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ο Κ. Καραμανλής επέβαλε κομματική πειθαρχία στους βουλευτές του για να υποκύψει στην ετυμηγορία της λαϊκής κρίσης μέσα από ένα δημοψήφισμα. Αυτό βεβαίως έρχεται σε αντίθεση με την κυβερνητική διακήρυξη «προχωράμε μαζί με την κοινωνία», ή «έχουμε εντολή μεταρρυθμίσεων». Ουδείς πολίτης γνώριζε το περιεχόμενο αυτών των μεταρρυθμίσεων (ακόμη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός αποδείχτηκε ότι δεν γνώριζε τη σημασία των τριών «δεν» για τα οποία δεσμεύτηκε προεκλογικά…), ούτε βεβαίως θα υπάρξει Έλληνας ο οποίος θα εγκρίνει με δημοψήφισμα τους δυσμενέστερους όρους συνταξιοδότησης που εισάγει το ψηφισθέν νομοσχέδιο.

Το αίτημα επομένως της αντιπολίτευσης θα απορριφθεί, αλλά η κυβέρνηση -για μια ακόμη φορά- θα εκτεθεί.

Πηγή: http://www.eleftheria.gr/index.php?MDL=pages&page=article&SiteID=MTEzMTk=&all=1

Ποιος θα κλάψει για τους κομμένους; Ποιος θα νοιαστεί τα «ορφανά» της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης εξουσίας; Και πόσο, αλήθεια, αλλάζει η πολιτική του ΠΑΣΟΚ αν αντί της Μιλένας, πολιτικοσύμβουλος είναι ο Μαδεμλής; Και γιατί να είναι «έξω από το νυμφώνα» μόνο οι υπουργουφυπουργοί; Και οι γενικοί γραμματείς μέλη του ίδιου μηχανισμού δεν ήταν; Οι ειδικοί σύμβουλοι; Οι διοικητές τραπεζών και ΔΕΚΟ; Μήπως, λέω εγώ, ο «κυβερνητισμός» δεν είχε να κάνει με τα πρόσωπα ή, καλύτερα, μόνο με τα πρόσωπα; Μήπως με τον «κυβερνητισμό» εννοούμε έναν συγκεκριμένο τρόπο ατομικής και συλλογικής σκέψης; Έναν συγκεκριμένο τρόπο αντιμετώπισης των θεμάτων που αναφύονταν; Έναν συγκεκριμένο τρόπο οργάνωσης του κόμματος; Έναν συγκεκριμένο τρόπο αντιμετώπισης της κοινωνίας; Μήπως η στάση των προσώπων ήταν το αποτέλεσμα των κεντρικών πολιτικών επιλογών για το ρόλο του κόμματος, τη σχέση του με την κυβέρνηση και την κοινωνία, τον τρόπο ανάδειξης και αξιοποίησης στελεχών;

Μακριά από τα «ωσαννά» και «σταύρωσον αυτόν», υπάρχει το πεδίο της ουσιαστικής και ενδελεχούς σκέψης. Της κριτικής άποψης. Της διερεύνησης. Της διαλεκτικής. Δεν θα κλάψω κιόλας που ο Ευθυμίου, π.χ., δεν θα είναι πολιτικοσύμβουλος. Σκασίλα μου, θα έλεγα. Ζορίστηκα πολύ νωρίτερα, όταν ο Ευθυμίου ήταν υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και έγραφε στα παλαιότερα των υποδημάτων του το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή την οργανωμένη βάση του κόμματος που δραστηριοποιούνταν στο τομέα ευθύνης του. Και επέλεγε πολιτικές που εξέθεταν αυτό τον κόσμο στις ιδιαίτερες κοινωνικές ομάδες αναφοράς του. Και ως υπουργός είχε στη συνέχεια την απαίτηση αυτός ο κόσμος να υποστηρίξει αυτές τις επιλογές στις συζητήσεις που γίνονταν στους χώρους του. Και ο Ευθυμίου, επαναλαμβάνω πως είναι τυχαία η αναφορά, δεν ήταν η εξαίρεση. Ήταν ο υπουργικός κανόνας. Αλλά αν αυτή η στάση δεν αποτελούσε κεντρική πολιτική επιλογή, θα ήταν δυνατόν να την ακολουθήσει «έτσι στο ξεκάρφωτο» κάποιος υπουργός;

Συνεπώς ο «κυβερνητισμός» δεν εξαφανίζεται αν εξαφανιστούν από το «κομματικό κάδρο» κάποιοι υπουργοί αλλά αν εξαφανιστούν κάποιες πολιτικές λογικές. Για να αντιληφθεί κανείς μέρος μόνον του προβλήματος, αντιγράφω από την «Ελευθεροτυπία»: «Άλλοι στέκονται στην πρωτιά και με μεγάλη διαφορά της Φώφης Γεννηματά για να ανασύρουν και πάλι τη δράση στο συνέδριο των λεγόμενων «γεννηματικών», ως την αιτία που έσπασαν οι γραμμές με θύματα ανθρώπους του προέδρου». Σε άλλο σημείο: «…. ένας από αυτούς που διαμαρτυρήθηκαν (σημείωση: για τη μη εκλογή στο Εθνικό Συμβούλιο), και μάλιστα με έντονο τρόπο, ήταν και ο Θ. Πάγκαλος καθώς θεώρησε ότι κόπηκε μια συνεργάτιδά του, κάτι που ο κ. Πολυζωγόπουλος το είχε αποδώσει σε λάθος που αποκαταστάθηκε». Πώς χαρακτηρίζεται, λοιπόν, η λογική Πάγκαλου και Πολυζωγόπουλου;
Φυσικά, δεν θα μπορούσα να μη συμφωνήσω στην αναγκαιότητα τη ανανέωσης. Μόνο που πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή επιτυγχάνεται με πολιτικούς και κοινωνικούς όρους και όχι ποσοστιαίους. Η δεύτερη εκδοχή, παράγει στελέχη «του σωλήνα». Μ’ άλλα λόγια: Απλά ανακατεύουν την τράπουλα. Δεν την αλλάζουν.
Πηγή των πληροφοριών από ρεπορτάζ στο: http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=68575888,76466192

Πολύ μου άρεσε το ψήφισμα του Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ, όπως αυτό διατυπώθηκε κατά την 1^η Σύνοδο στις 21 Μαρτίου 2008. Θα το συνυπέγραφα με νύχια και με δόντια. Αλήθεια, ο σύντροφος Στέπκαχρντ, ξέρετε, ο πρέσβης των….. φονιάδες των λαών, Αμερικάνοι, τι λέει επ’ αυτών; Τον είδα στο συνέδριο να κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα; Φοβάται κάτι; Τέλος πάντων. Η ανακοίνωση αναφέρει τα παρακάτω. Προσοχή. Οι παρατηρήσεις μέσα στις παρενθέσεις είναι δικές μου και εντελώς προβοκατόρικες. Πώς θα μπορούσαν, άλλωστε, να είναι θεωρητικά ερωτηματικά αυτονόητων απαντήσεων;

«5 χρόνια μετά από την εισβολή στο Ιράκ και 9 από τον άδικο βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας. (Σ.Σ.:Από ποιες δυνάμεις σημειώθηκε αυτή η αδικία, άραγε;)

 Εμείς τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, νοιώθουμε την ανάγκη, να ενώσουμε τη φωνή μας με αυτή εκατομμυρίων προοδευτικών ανθρώπων σε όλο τον κόσμο ενάντια στα σύννεφα του πολέμου, που συσσωρεύονται για μια ακόμα φορά στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, αλλά και στη γειτονιά μας, τα Βαλκάνια. (Σ.Σ.:Ποιες πολιτικές, ποια συμφέροντα, ποια κράτη ασκούν τις πολιτικές που «σωρεύουν» μαύρα σύννεφα; Είναι ξεκάθαρος πόλεμος των ΗΠΑ. Αυτοί τον κάνουν, τα δικά τους συμφέροντα εξυπηρετούν. Γιατί, ποιος άλλος στηρίζει «μονόπαντα» την επιθετικότητα του Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινίων; Ποιος επέβαλε την αναγνώριση της παράνομης απόσχισης του Κόσσοβου από τη Σερβία; Ποιος δίνει «αέρα» στα πανιά των «ανωκατωδημοκρατικών Μακεδόνων»; Ποιες δυνάμεις επωφελήθηκαν από το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας;)

Σήμερα, που οι νεκροί του Ιράκ είναι περισσότερο από ένα εκατομμύριο. (Σ.Σ.: Αυτοί οι νεκροί πώς γίνονται νεκροί; Τους έρχεται έτσι ξαφνικά; Το κάνουν από μόνοι τους; Ή τους βοηθάει κανένας;)

Σήμερα, που οι βομβαρδισμοί στο Αφγανιστάν ξεπερνούν κάθε προηγούμενο. (Σ.Σ.: Ποιος κάνει τους βομβαρδισμούς, ρε παιδιά; Ποιοι είναι μαζί τους; Ποια υπηρεσία εκτελούν εκεί;) Σήμερα, που η φρίκη του εμπάργκο στη Γάζα απειλεί με ολοκαύτωμα και γενοκτονία τον Παλαιστινιακό λαό, είναι υποχρέωσή μας να συμβάλλουμε με κάθε τρόπο, προκειμένου να σταματήσουν αυτά τα εγκλήματα.

 Εμείς, οι Έλληνες Σοσιαλιστές δεν μπορούμε να μένουμε σιωπηλοί ούτε ανενεργοί. Με σχέσεις αλληλεγγύης και συντροφικότητας σφυρηλατημένες μέσα στο χρόνο με τα προοδευτικά και απελευθερωτικά κινήματα του κόσμου, (Σ.Σ.: Είμαστε υπέρ της ιρακινής αντίστασης;) βασισμένες στην κληρονομιά του Ανδρέα Παπανδρέου, την οποία σήμερα συνεχίζει ο Πρόεδρός μας, και με τη διεθνιστική συνείδηση της παγκόσμιας αλληλεγγύης πιο ενεργή παρά ποτέ, το ΠΑΣΟΚ και τα μέλη του ενώνουμε σήμερα και τη δική μας φωνή, με αυτή εκατομμυρίων άλλων συντρόφων σοσιαλιστών αλλά και προοδευτικών ανθρώπων από όλο τον κόσμο, για να διατρανώσουμε την υπεράσπιση των αξιών, της Εθνικής Ανεξαρτησίας, της Παγκόσμιας Ειρήνης, της Διεθνούς Αλληλεγγύης, της Δημοκρατίας.

 Το ΠΑΣΟΚ, αναλαμβάνει από σήμερα πρωτοβουλία, σε συνεννόηση και συνεργασία με τα αντιπολεμικά κινήματα, για την ανάληψη διεθνούς δράσης προς την κατεύθυνση αυτή. (Σ.Σ.: Με ποιον θα μιλήσει; Με τον –πού είσαι νιότη μου που μου ‘λεγες πως θα γινόμουν άλλος- Ντ’ Αλέμα; Με το σκυλάκι του Μπους σύντροφο Σολάνα; Σε ποιον να μιλήσω, αλήθεια να πω-που τραγούδαγε κάποτε κι ο Βαρδής, προσοχή, όχι ο Βαρδινογιάννης αλλά ο άλλος ο Αντώνης)

Εξουσιοδοτεί τον Πρόεδρο του Κινήματος και Πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γιώργο Παπανδρέου να αναλάβει την πρωτοβουλία να θέσει το θέμα στα διεθνή forum. (Σ.Σ.: Ξέρετε ποια. Εκείνα, όπου δέκα χορτασμένοι συζητάνε για την πείνα!!!)

Με το ΠΑΣΟΚ συμμετέχουμε στο ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ. (Σ.Σ.: Παναθηναϊκό, να το καταλάβω ρε παιδιά. Πανελλαδικό πάλι, πώς σας ήλθε;) 22 ΜΑΡΤΗ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ και ΩΡΑ 12:00»

Σ’ ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του ο Π. Λαφαζάνης του ΣΥΝ αναφέρεται στις διεθνείς, αλλά τόσο πολύ συνυφασμένες με τις εσωτερικές, οικονομικές εξελίξεις.

Ο βουλευτής του ΣΥΝ αναφέρεται στα διεθνή χρηματιστήρια που «σχεδόν καταρρέουν», στο δολάριο «που έχει μπει σε τροχιά ελεύθερης πτώσης», στην «κερδοσκοπία που έχει εξωθήσει το πετρέλαιο σε ουράνια ύψη», τον «χρυσό που πετάει σε νέο ιστορικό ρεκόρ».

Κατά τη γνώμη μου η πιο εφιαλτική από τις αναφορές Λαφαζάνη αφορά στον «καλπασμό των διεθνών τιμών των πρώτων υλών και κυρίως των τροφίμων».

Αναφερόμενος στην ελληνική ο βουλευτής υποστηρίζει πως η «οικονομία βυθίζεται από τρίμηνο σε τρίμηνο, εν μέσω της διεθνούς οικονομικής καθίζησης, οι εγχώριοι ρυθμοί ανάπτυξης συνεχώς πέφτουν, η λαϊκή κατανάλωση υποχωρεί, οι επενδύσεις έχουν πάρει την κάτω βόλτα, τα ήδη υψηλά επιτόκια εμφανίζουν νέες ανοδικές τάσεις, τα ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών διεκδικούν τα πρωτεία στον κόσμο και ο πληθωρισμός επανέρχεται σε επίπεδα προηγούμενης δεκαετίας, ενώ η πραγματική ακρίβεια λόγω της ανεξέλεγκτης εγχώριας αισχροκέρδειας σαρώνει τις αγορές».

Μα, θα αναρωτηθεί κανείς, χάνουμε όλοι; Όχι, βέβαια. Πώς είναι δυνατόν; Κάποιοι αυτή την περίοδο θησαυρίζουν. Ποιοι είναι αυτοί; Οι «Αρτεμομάτσηδες» της εγχώριας οικονομίας. Όπως τονίζει κι ο Λαφαζάνης «μόνο τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων διανύουν περίοδο παχιών αγελάδων σε μια φάση κατάρρευσης των λαϊκών εισοδημάτων, πρώτα απ’ όλα των μισθών και των συντάξεων» .
Απέναντι σ’ όλα αυτά η κυβέρνηση του σεμνού και ταπεινού «όχι μόνο δεν βγάζει συμπεράσματα από την κρίση, αλλά επιτυγχάνει τις ιδιωτικοποιήσεις στρατηγικών τομέων, κατεδαφίζει ανηλεώς το ασφαλιστικό σύστημα, επιμένει στη σκληρή λιτότητα, προσηλώνεται στους ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς και ενισχύει την ασυδοσία των αγορών τη στιγμή που διαλύουν ό,τι απομένει όρθιο».

«Η οικονομία ξαναστήνεται στο βάθρο της ως πολιτική οικονομία», υποστηρίζει ο Λαφαζάνης υποστηρίζοντας χαρακτηριστικά πώς «η πολιτική επιστρέφει ξανά ως αμφισβήτηση της αγοραίας σκέψης, του νεοφιλελευθερισμού και του καπιταλισμού».

Νομίζω πως δεν θα δυσκολευτεί κανείς να συμφωνήσει με τον βουλευτή του ΣΥΝ. Ωστόσο, αυτό που έχει σημασία δεν είναι τόσο η συμφωνία ή η διαφωνία επί των διαπιστώσεων της κρίσης, τις συνέπειες που επιφέρει και ποιοι θα τις υποστούν. Μεγάλη σημασία, νομίζω, θα έχει ο προβληματισμός για τις εναλλακτικές προτάσεις ξεπεράσματος της κρίσης που θα περιλαμβάνει –προφανώς- και τα στοιχεία των ανατροπών που είναι αναγκαίοι.

Το πεδίο αυτό, κατά τη γνώμη μου, θα είναι το σημείο της προγραμματικής σύγκλισης των πολιτικών δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας και της υπόλοιπης αριστεράς, όπως τον επιθυμούν, και το καταγράφουν δημοσκοπικά, οι πολίτες.

Διαβάστε το εξαιρετικό άρθρο στο: http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,id=71070512

Επιτέλους, Ελλάδα δεν είναι μόνο οι μετριότητες, οι ωχαδερφιστές, τα «Εξπρές Σάμινα», κτλ.

Επιτέλους, αυτή η χώρα έχει ανθρώπους, πνεύμα, όρεξη. Αναδημοσιεύω την είδηση από την «Ελευθεροτυπία» θεωρώντας πως τα καλά εκτός του ότι «κόποις κτώνται», θα πρέπι και να προβάλλονται.

«Το «αστέρι» των νανοεπιστημών

Με όνειρο να καταστήσει την Ελλάδα παγκόσμιο κέντρο νανομηχανικής επιστρέφει σε δέκα ημέρες από το Χάρβαρντ στη Θεσσαλονίκη η Κατερίνα Αϋφαντή, που σε ηλικία 24 ετών είναι η νεότερη ερευνήτρια στον κόσμο!

Το «αστέρι» των νανοεπιστημών πέτυχε επιχορήγηση 1,13 εκατομμυρίων ευρώ από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ερευνας (ERC) προκειμένου να αναπτύξει τη δική της θεωρία για τη μηχανική των νανουλικών στα εργαστήρια του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.
Η Κατερίνα επιλέχτηκε ανάμεσα σε εννιά χιλιάδες νέους επιστήμονες που είχαν ζητήσει να χρηματοδοτηθεί η δική τους ανεξάρτητη ερευνητική προσπάθεια……Σύμφωνα με την Έκθεση Αξιολόγησης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας, η 24χρονη Ελληνίδα «είναι προικισμένη με μοναδικά προσωπικά χαρακτηριστικά, άξια επισήμανσης, που την καθιστούν εξαιρετικά ενεργητική και επινοητική, αισιόδοξη και φιλόδοξη, δηλαδή τα ακριβή γνωρίσματα ενός νέου υποσχόμενου αστεριού».
Η Κατερίνα Αϋφαντή έγινε δεκτή από το Τεχνολογικό low interest credit card ukuk aqua credit cardcredit card debt consolidation program,card consolidation credit debt programbank card credit orchard paymentvisa reward credit card,card credit point reward visaapplication card credit status visasmall business credit card processing0 finance credit card,0 credit card,0 12 balance card credit month transfer ?bad card credit credit unsecuredaccess card credit mbna onlinecard credit online servicesmbna credit card ireland,card credit mbna,mbna credit card logincard credit event online processing registration,online credit card processing,online credit card processing systembest card credit ukbank card credit monogramaccept card credit online paymentcredit card debt relief,credit card debt relief nonprofit,card credit debt disabled reliefcredit card balance transfer ukfree prepaid credit cardapplication canada card creditciti credit card application statuscredit card machine service,credit card services,mobile credit card wireless serviceaspire card credit payment visa,aspire card credit payment,aspire credit card paymentbank card credit offer onebusiness card consolidation credit debtbest business credit cardmbna america credit cardcredit card counseling servicesfree credit card offerbusiness credit card,new business credit card,small business credit card applicationcard consolidate credit debt informationcard credit discover offer,discover credit card offercard credit discover number phonecard consolidate credit debt ituk credit card,credit card debt management uk,guaranteed credit card uk0 application apr card creditbest credit card rate,best rate and deal credit cardpay shell credit card online,shell credit card,shell oil credit cardcard christian consolidation credit debtinstant access credit card,instant use credit card,instant credit cardcard credit interest list lowuk credit card applyconsolidate credit card debt comparisoncard citi credit studentstudent credit card applicationcredit card fraud protectioncard company credit ukcard consolidation credit non profitcard cheaper credit ukaspire credit card,aspire credit card payment online,aspire credit card services Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν σε ηλικία 16 ετών (Δημοτικό και Γυμνάσιο πήγε στη Νέα Κρήνη Θεσσαλονίκης και στο Χότον του Μίσιγκαν) και ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές σπουδές σε τρία χρόνια. Με υποτροφία του Εθνικού Ιδρύματος Επιστημών των ΗΠΑ έκανε μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ και το 2005, σε ηλικία μόλις 21 ετών, είχε ήδη τελειώσει το διδακτορικό της στο Πανεπιστήμιο του Γκρόνινγκεν στην Ολλανδία. Έχει ήδη συνεργαστεί και δημοσιεύσει κοινές μελέτες με παγκοσμίως γνωστούς επιστήμονες, όπως ο καθηγητής Τζον Γουίλις του Κέμπριτζ, ο Τζεφ ντε Χόζον του Γκρόνινγκεν, ο καθηγητής Τζον Ντέμπσι από τη Νέα Υόρκη και πολλούς άλλους».

Διαβάστε το πλήρες ρεπορτάζ: http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=41450256

Δεν μπορώ να ελέγξω την επάρκεια των δημοσκοπήσεων που καθημερινά «διεκδικούν να συνδιαμορφώσουν το πολιτικό τοπίο. Αν δεχθώ τα αποτελέσματά τους ως έχουν, μπορώ να εξάγω κάποια συμπεράσματα που –θεωρώ- ότι είναι ενδιαφέροντα.

Για συγκρίνετε την Πρόθεση ψήφου» με την κυβέρνηση «που μπορεί να λύσει καλύτερα τα προβλήματα του τόπου».

Το μήνυμα των πολιτών είναι σαφές. Σοσιαλδημοκρατικά. Όχι κεντροαριστερά και άλλα κουραφέξαλα. Ο κόσμος δείχνει σαφέστατα αυτό που οι πολιτικές δυνάμεις ακόμη αδυνατούν να αποκωδικοποιήσουν. Ο κόσμος εμπιστεύεται τη σοσιαλδημοκρατική εκδοχή εξουσίας ως την καταλληλότερη να επιλύσει τα προβλήματά του και τα προβλήματα της χώρας.

Η ιστορία της «αυτοδύναμης» αντιμετώπισης των προβλημάτων χάνει έδαφος. Ο κόσμος πιστεύει πως όσοι υποστηρίζουν ότι μόνοι του μπορούν να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα μάλλον είναι μέρος του προβλήματος κι όχι η ενδεδειγμένη λύση του. Και, συνεπώς, προτείνουν, στην πλειοψηφία τους, μια «αριστερή» λύση του τύπου συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΣΥΝ.

Φυσικά, αυτό το ενδεχόμενο τα δύο κόμματα το «ξορκίζουν» γιατί ξεπερνά τις αντοχές τους. Το μεν ΠΑΣΟΚ δείχνει να μην αντιλαμβάνεται «ποιες» πλευρές της πολιτικής του αποδοκιμάζει ακόμη ο λαός, ο δε ΣΥΝ αναμασώντας τις απόψεις περί «μεγάλης και ανατρεπτικής αριστεράς» που θέλει να συμμετάσχει στην «ισχυροποίηση των κινημάτων» ουσιαστικά ξορκίζει το ζήτημα-ταμπού για πολλές συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ. Ποιο; Το θέμα των συμμαχιών και, κυρίως, των σχέσεων με το ΠΑΣΟΚ. Ουσιαστικά, ξορκίζουν την υπόθεση «εξουσία» καθώς και οι ίδιες αυτές οι δυνάμεις δεν έχουν ακριβώς διευκρινίσει «πώς» την φαντάζονται.

Όσο καιρό τα πολιτικά κόμματα που κινούνται αριστερότερα της δεξιάς, αντιμετωπίζουν τους προβληματισμούς της κοινωνίας «αυτιστικά», η δεξιά του «καταλληλότερου, σεμνού και ταπεινού» θα μπορεί ελεύθερα και ανεμπόδιστα να εφαρμόζει την νεοφιλελεύθερη πολιτική της, να ξεπουλά την δημόσια περιουσία, να καταργεί κατακτήσεις χρόνων και να συμπιέζει βίαια προς τα κάτω τη ζωή των πολιτών.

Ψτττττττ. Σουφλιά. Αν μου δώσεις όσα έδωσες στην εταιρεία που θα φτιάξει το δρόμο Μαλιακός - Κλειδί, συμπεριλαμβανομένων των σηράγγων των Τεμπών, στα φτιάχνω κι εγώ.

Το πήρατε χαμπάρι; Πρώτα δίνουμε στην εταιρεία τη διαχείριση των υφιστάμενων διοδίων και έπειτα αυτή κάνει το δρόμο.

Και γαμώ τους φιλελευθερισμούς!!!

Και εμείς οι Λαρισαίοι, αν θέλουμε να κινηθούμε μέσα στο νομό μας …..

Σ’ ευχαριστούμε, ω εταιρεία! Σ’ ευχαριστούμε, ω Σουφλιά! Μην μας κλείνεται,μόνο, πονηρά το μάτι ότι αν δεν γινόταν με ιδιωτική χρηματοδότηση το έργο, δεν θα γινόταν ποτέ! Αμερικανάκια, δεν είμαστε.

Α! Να μην το ξεχάσω. Η εταιρεία έχει ήδη κάνει τις προσλήψεις των νέων υπαλλήλων των «νέων» και «παλαιών», όμως, διοδίων.

Βρε πόσο γρήγορα κινούνται στην κονόμα!

Και το ΠΑΣΟΚ; Τι να πει, τον Χριστοδουλάκη μου μέσα;

Υ.Γ.: Τζανακούλης, Κατσαρός, τώρα πήρανε χαμπάρι τι προβλέπει η σύμβαση; Και πώς σκέφτονται να αντιδράσουν; Και για να μην κοροϊδευόμαστε: Μην τα βάζετε με την εταιρεία κύροι δημαρχονομάρχες. Βάλτε τα με τον ομόσταβλό σας, πολιτικά, υπουργό και την κυβέρνηση. Σας το ξαναλέω: Αμερικανάκια, δεν είμαστε.