Καταγράφω τη καταγγελία των φίλων της κίνησης «Πολίτες σε δράση».

Εγώ θα ήθελα κάποιες επιπλέον πληροφορίες από τα παιδιά, όπως, τι σημαίνουν οι φράσεις τους : «πολύ φοβόμαστε ότι η χρήση του έχει επεκταθεί και σε άλλες παραγωγικές δραστηριότητες», «δεν υπάρχουν ή δεν εφαρμόζονται κανόνες στις συνθήκες μεταφοράς, αποθήκευσης και χειρισμού». Τα ερωτήματά μου: Υπάρχουν επιχειρήσεις στην πόλη ή το νομό Λάρισας, που χρησιμοποιούν πετ κοκ; Υπάρχουν ή όχι κανόνες για τις συνθήκες μεταφοράς, αποθήκευσης και χειρισμού του υλικού;

Φαντάζομαι όμως πως τα ερωτηματικά και τα ερωτήματα θα πυκνώσουν στο άμεσο μέλλον…

«Εδώ και περισσότερο από ένα μήνα, και το δεύτερο κεραμοποιείο που λειτουργεί στις παρυφές της πόλης χρησιμοποιεί πετ - κοκ ως καύσιμο. Οι φορείς της πόλης είχαν προειδοποιήσει πριν από τρία χρόνια ότι με την έκδοση της άδειας καύσης πετ - κοκ, το υπουργείο άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου. Σήμερα δικαιωνόμαστε με τον χειρότερο τρόπο. Είμαστε όμως ακόμα στην αρχή. Μπορεί αυτή τη στιγμή να λειτουργούν τουλάχιστον δώδεκα κεραμοποιεία στον ελλαδικό χώρο καίγοντας πετ - κοκ αλλά πολύ φοβόμαστε ότι η χρήση του έχει επεκταθεί και σε άλλες παραγωγικές δραστηριότητες θέτοντας σε κίνδυνο την υγεία χιλιάδων εργαζομένων αλλά και εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών.

Είναι χαρακτηριστική η επιπολαιότητα (;) με την οποία χειρίστηκαν τα υπουργεία ΠΕΧΩΔΕ και Ανάπτυξης το θέμα από το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ή δεν εφαρμόζονται κανόνες στις συνθήκες μεταφοράς, αποθήκευσης και χειρισμού ενός τόσο επικίνδυνου υλικού. Ένα υλικό το οποίο περιέχει σημαντικές ποσότητες εισπνεύσιμων σωματιδίων αποθηκεύεται «χύμα» και εκτεθειμένο σε αέρηδες δίπλα σε κατοικημένες περιοχές. Ένα υλικό το οποίο κατηγορείται για ένα σωρό επιπτώσεις στην υγεία των εργαζομένων, χειρίζεται ως αδρανές, καθώς κοσκινίζεται χειρωνακτικά και με το φτυάρι.

Καλούμε τη Διεύθυνση Υγιεινής, τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος, τη Διεύθυνση Βιομηχανίας και τους αρμόδιους αντινομάρχες να ελέγξουν τους χώρους και τις συνθήκες αποθήκευσης του πετ - κοκ στις δύο μονάδες. Να εξετάσουν εάν τηρούνται οι όροι (περιβαλλοντικοί και άλλοι) αδειοδότησης των μονάδων.

Καλούμε την Επιθεώρηση Εργασίας να ελέγξει εάν τηρούνται οι όροι υγιεινής και ασφάλειας των εργαζομένων. Οι φωτογραφίες που με κόπο «τραβήξαμε» αποτυπώνουν τις τραγικά τριτοκοσμικές συνθήκες στο χώρο αποθήκευσης του επικίνδυνου υλικού».

Η ΡΥΠΑΝΣΗ ΠΗΝΕΙΟΥ

Σε ό,τι αφορά στη ρύπανση στον Πηνειό, αναφέρονται τα εξής:

«Μετά τις αποκαλύψεις μας για τις εστίες ρύπανσης και τις αυθαίρετες επεμβάσεις στην κοίτη του Πηνειού, έκπληξη μας προκάλεσε η ανακοίνωση της Νομαρχίας. Σύμφωνα με αυτή η λίμνη με ελαιώδη ουσία που μοιάζει στο χρώμα και στην υφή με πίσσα είναι μια απλή κρούστα (!!!). Μα, με… ψηλοτάκουνο πήγε για έλεγχο το κλιμάκιο; Γιατί ο δικός μας ο πολίτης σε δράση βούλιαξε ως το γόνατο στην… κρούστα. Επίσης στάθηκε αδύνατο να πλησιάσει την κυρίως περιοχή όπου υπήρχε η κυρίως μάζα της ουσίας. Σε ό,τι αφορά τον αγωγό που, κατά την ανακοίνωση της Νομαρχίας, διαθέτει στο ποτάμι τα νερά ψύξης παρακείμενης μονάδας επεξεργασίας ζωικών λιπών, οι του κλιμακίου δεν είδαν εκατέρωθεν της κοίτης τις εναποθέσεις ελαιώδους ουσίας; Εμείς τις είδαμε και είμαστε βέβαιοι ότι η ουσία συνδέεται με συγκεκριμένη μονάδα που λειτουργεί στο σημείο. Θα περιμένουμε με αγωνία τις πρωτοβουλίες που θα αναλάβει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση.

Με την ευκαιρία, θα θέλαμε να επισημάνουμε την τεράστια αδυναμία των ελεγκτικών μηχανισμών να επιτελέσουν έστω και στο ελάχιστο το έργο τους. Θα πρέπει να γνωρίζουν ΟΛΟΙ ότι η ρύπανση δεν ακολουθεί το ωράριο των υπηρεσιών. Έτσι, για παράδειγμα, κάποιος θα μπορούσε να αδειάζει κάθε βράδυ από τη 1 ως τις 6 τα απόβλητά του στο ποτάμι και στις 7 και μισή που η πόλη ξυπνά, οι ρύποι είτε να έχουν διαλυθεί είτε να έχουν μεταφερθεί αρκετά χιλιόμετρα μακριά. Το ίδιο μπορεί να συμβεί και τα Σαββατοκύριακα. Οι ρύποι μπορεί να «πέφτουν» στο ποτάμι είτε με παράνομους αγωγούς είτε να αδειάζουν από βυτιοφόρα τα οποία τυχαία «παρκάρουν» δίπλα στο ποτάμι».

Έλαβα το παρακάτω e-mail από τον φίλο Γιάννη Παπαϊωάννου και με μεγάλη χαρά το αναδημοσιεύω.

«ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ

Τον τελευταίο καιρό μεταλλευτική εταιρεία προσπαθεί να επεκτείνει τις δραστηριότητές της στην Οίτη, σε δάση και δασικές εκτάσεις, δημόσιες και ιδιωτικές, ακόμα και μέσα στον Εθνικό Δρυμό, σε προστατευόμενες περιοχές από το ΝΑΤURA 2000 και Ευρωπαϊκές Οδηγίες για την προστασία των πτηνών, αλλά και κοντά σε χωριά και αρχαιολογικούς χώρους.

Σας παρακαλούμε να υπογράψετε και να προωθήσετε  το κείμενο συγκέντρωσης υπογραφών, που είναι στην παρακάτω διεύθυνση και λέμε: OXI μεταλλεία στο βουνό της Οίτης.

http://www.gopetition.com/online/19993.html

Προωθήστε το στις δικές σας λίστες e-mail.

Είναι ανάγκη να συγκεντρωθούν υπογραφές

με εκτίμηση http://www.e-ecology.gr

ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΤΗ! Η ΟΙΤΗ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΓΚΙΩΝΑ!!»

Ο Μίχαλος, πρόεδρος του ΕΒΕΑ και πρώην γ.γ. του υπουργείου Ανάπτυξης επί Σιούφα, ζητάει να φύγουν κάποιοι που δεν αντιλαμβάνονται την πολιτική ως «έργο» και «προσφορά». Δεν λέει, όμως, ο λαλίστατος πρόεδρος του επιχειρηματικού κόσμου της Αθήνας «ποιοι» να έλθουν. Μήπως, κάποιοι σαν εκείνους που υπηρέτησε ο … μπαμπάς του; Ξέρετε. Τους γνωστούς που, όπως τραγούδαγε κάποτε ο Θέμης Ανδρεάδης, ήταν «τρεις, κι οι τρεις αδέλφια»…

Αλλά, τι λέω. Ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ ήταν μικρός τότε, δεν ήξερε, είχε να κάνει και τα μαθήματά του… πού να μπλέκει…

Χωρίς «πανηγυρισμούς» ή «απογοητεύσεις» η νέα δημοσκόπηση της Metron Analysis,που παρουσίασε το Mega.

Παραθέτω κάποιες πρώτες σκέψεις μετά από μια σύντομη ανάγνωσή τους.

Για πρώτα φορά ποσοστά των πολιτών που επιθυμούν κυβερνήσεις συνεργασίας ή μονοκομματικές κυβερνήσεις είναι τόσο κοντά. Αυτό σημαίνει, κατά πάσα πιθανότητα, ότι ο κόσμος πλέον είναι απογοητευμένος από το πολιτικό σύστημα συνολικά και δεν είναι βέβαιος για τους δρόμους διεξόδου που επιθυμεί. Ίσως αυτό το πλησίασμα να είναι και απάντηση σε όλους εκείνους τα είχαν κάνει μόνιμη σημαία τους τη συνεργασία ΠΑ.ΣΟ.Κ-ΣΥΡΙΖΑ με βάση το επιχείρημα ότι «την επιθυμεί ο κόσμος». Το πρόβλημα, λοιπόν, δεν είναι η μια ή άλλη μορφή των κυβερνήσεων αλλά το πολιτικό περιεχόμενο της πολιτικής τους.

Το «ξεφούσκωμα» του ΣΥΡΙΖΑ, η ισχυροποίηση των δύο πόλων του δικομματισμού, η υποχώρηση του ΛΑΟΣ, η σταθερότητα με μια «αγχωτική» αυξητική τάση του ΚΚΕ δείχνουν τη λογική του «πέρα-δώθε» που διακατέχει τον κόσμο Και αποδεικνύουν τον σκεπτικισμό με τον οποίο αντιμετωπίζουν συνολικά το πολιτικό σύστημα..

Τέλος, το μεγάλο ποσοστό των ανθρώπων που πιστεύουν ότι κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την ακρίβεια είναι άλλη μια απόδειξη αφενός του σκεπτικισμού τους αφετέρου των αδιέξοδων ή ασαφών πολιτικών ή προτάσεων που έχουν κατατεθεί.

Αν ήταν τόσο εύκολες οι ανατροπές, όσο εύκολες τις παρουσιάζουν οι δημοσκοπήσεις, τότε το «φάντασμα» των αλλαγών θα είχε αγκαλιάσει ολόκληρη την Ευρώπη. Αλλά….δεν.

Πω, πω, πω. Τι σου είναι τα «κοράκια». Δεν μπορεί, ρε άνθρωποι, ένας «υπουργός» να είναι και «φίλαθλος»;

Και, δεν μπορεί αυτός ο «φίλαθλος» να έχει μια πρεμούρα να βρεθεί κοντά στην ομάδα του όσο πιο «γρήγορα» γίνεται;

Και, δεν μπορεί να «συνδράμει» σ’ αυτή την «ανάγκη» του κι ένας «φίλος», που τον «φίλο, εν κόποις και κινδύνοις γιγνώσκει» και που κατά «σύμπτωση» είναι υψηλόβαθμο στέλεχος πολυεθνικής, που κατά «σύμπτωση» πετά προς τον «ίδιο» προορισμό, που κατά «σύμπτωση» διακατέχεται από την ίδια «φλόγα»;

Και, πού είναι το «κακό»; Επειδή κατά «σύμπτωση» ο «φίλος» είναι «στέλεχος» πολυεθνικής που «παίρνει» δουλειές από το δημόσιο;

Σε τελική ανάλυση τι θέλετε; Να καταργήσουμε το νόμο των πιθανοτήτων; Και τι να ισχύσει, τελικά; Ο νόμος των απίθανων;…. Πονηρούληδες…Είχατε, δεν είχατε, στο αντιπολιτευτικό το γυρίσατε.