Nov 27 2008
Γεια σου μπουρλοτιέρη Βρατσάνε
Το αντιγράφω από τον Ημερήσιο Κήρυκα. Δεν είδα κάποιο κανάλι να το αναφέρει. Λογικό. Έτσι κι αλλιώς τα κανάλια έχουν αποφασίσει εδώ και καιρό για τα πρότυπα που θα μας παρουσιάζουν. Είναι σαφές ότι ο Βρατσάνος και παρόμοιοι «τύποι» δεν συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο. Βλέπετε, ποιος θέλει να καλλιεργείται πνεύμα «μπουρλοτιέρηδων», ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες όπου μια απλή σπίθα είναι ικανή να απειλήσει τον «ορθοτομούντα» τρόπο άσκησης της πολιτικής;
Αυτά που αναφέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην ανακοίνωσή του επιδέχονται πολλαπλή ανάγνωση.
«Έφυγε ο μπουρλοτιέρης του Ολύμπου
Πέθανε σε θεραπευτήριο των Μελλισίων την Τρίτη 25 Νοεμβρίου στις 9.30 το βράδυ ο θρυλικός μπουρλοτιέρης του Ολύμπου, αρχιμπουρλοτιέρης του ΕΛΑΣ και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας επαναστάτης κομμουνιστής Αντώνης Βρατσάνος (Αγγελούλης).
Ο Αντώνης Βρατσάνος γεννήθηκε το 1919 στη Λάρισα και πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο ως έφεδρος ανθυπολοχαγός του Μηχανικού ενάντια στους Ιταλογερμανούς κατακτητές. Κορυφαίο επίτευγμα της ένοπλης επαναστατικής - αντιστασιακής δράσης του είναι η ανατίναξη τον Φλεβάρη του 1944 της 53ης γερμανικής αμαξοστοιχίας που κατευθυνόταν στο Ανατολικό Μέτωπο γεμάτη Γερμανούς στρατιώτες και αξιωματικούς, η οποία στοίχισε στους γερμανούς κατακτητές 450 νεκρούς, μεταξύ των οποίων ένα στρατηγό με το επιτελείο του και 150 αξιωματικούς της Βερμάχτ. Παρέμεινε ως το τέλος της ζωής του, πιστός στις ιδέες του.
Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 2.30 στο νεκροταφείο Καισαριανής.
Σε μήνυμά του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας αναφέρει τα εξής:
“Ο Αντώνης Βρατσάνος έφυγε όπως έζησε. Με την αξιοπρέπεια και την καρτερικότητα ενός αληθινού ήρωα που προσέφερε στην πατρίδα πολύ περισσότερα από αυτά που του επιστράφηκαν.
Υπήρξε εμβληματική φυσιογνωμία της ελληνικής αντίστασης. Η ανατίναξη της “Ταχείας 53″ στα Τέμπη τον Φλεβάρη του ‘44, ήταν μια από τις πράξεις του, που προκαλούν ακόμη σήμερα δέος, σε όποιον μπορεί να αντιληφθεί τη δύναμη ψυχής ενός αντάρτη, που διακινδύνεψε πολλές φορές τη ζωή του για να κερδίσουν οι συμπατριώτες του τη δική τους.
Ο Αντώνης Βρατσάνος έζησε πολλά χρόνια μοναξιάς, με την υπομονή του ανθρώπου που έχει εγκαταλείψει κάθε ατομικό διακύβευμα. Του χρωστούσαμε πολλά, του δώσαμε πολύ λίγα, θα του οφείλουμε πάντα ευγνωμοσύνη για το παράδειγμα ζωής που αφήνει πίσω του. Η νέα γενιά έχει πολλά να μάθει από την πορεία ενός μεγάλου αγωνιστή που “περπάτησε στα σκοτεινά».

