Αγαπητέ Δήμαρχε,
όπως γνωρίζετε στη χώρα μας ισχύει ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας. Ο ίδιος με βάση τον οποίο η Δημοτική Αστυνομία σας έχει χορτάσει κλήσεις τους Λαρισαίους.
Όπως, επίσης, γνωρίζετε μεταξύ των διατάξεών του περιλαμβάνει κι μία που αφορά στα επιτρεπόμενα όρια ρύπων που εκπέμπουν τα οχήματα. Γι αυτό εξάλλου είμαστε όλοι υποχρεωμένοι ανά τακτά χρονικά διαστήματα να προβαίνουμε σε έλεγχο των οχημάτων μας και να προμηθευόμαστε τη σχετική κάρτα καυσαερίων.
Θα μου πείτε γιατί τα γράφω όλα αυτά και κάνω αυτόν τον πρόλογο. Σωστά. Λοιπόν, μπαίνω στο θέμα. Σήμερα το πρωί, περί τις 8:05, φορτηγό του Δήμου Λαρισαίων κινούμενο στη συνοικία Χαραυγή, και κοντά στο 9ο Γυμνάσιο, μας “έβγαλε τα σκώτια” που λέμε κι εμείς οι Λαρισαίοι. Η εξάτμισή του ήταν “κινούμενη μόλυνση”.
Για να μη σας μπουν τίποτα ιδέες περί “στοίρας αντιπολιτευτικής διάθεσής μου” προς την αρχή σας, σας γνωρίζω και τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματος: ΚΗΟ 9476.
Παρακαλώ πράξτε τα δέοντα, διότι -σε διαφορετική περίπτωση- είμαι υποχρεωμένος να καταγγείλω ως υποκριτική τη στάση σας για την προστασία του περιβάλλοντος της πόλης μας και ως υποκριτικά τα όποια μέτρα και μετρήσεις -λέμε τώρα- έχετε πάρει.
Υ.Γ.: Θα μου πει κανείς: Καλά, από τη συντήρηση των δημοτικών οχημάτων περιμένεις να βγάλεις συμπέρασμα για την περιβαλλοντική ευαισθησία του “Δημάρχου του τσιμέντου, του εγκυβωτισμένου πράσινου ντεκόρ”;
Έλα, ντε. Σωστό κι αυτό. Απλά, είπα να το καταγράψω έτσι για να υπάρχει.

Μετά τη νίκη του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 4^ης Οκτωβρίου, η «εταίροι» μας στην Ε.Ε. και οι «διεθνείς αγορές» έβαλαν στο στόχαστρο την Ελλάδα λες και θέλουν να εκδικηθούν τον ελληνικό λαό για την επιλογή του.

Βλέπετε, δεν είναι και λίγο σε μια Ε.Ε. της κυριαρχίας του αμετανόητου –και παρά τις ευθύνες του για την κρίση- νεοφιλελευθερισμού, σε μια χώρα να επικρατούν –και μάλιστα συντριπτικά- οι πολιτικές θέσεις ενός σοσιαλιστικού κόμματος.

Οι διεθνείς αγορές, οι τράπεζες και οι θεσμικοί επενδυτές, το ecofin και το eurogroup, όπως λέγονται ευφημισμό οι διεθνείς και ευρωπαϊκοί οικονομικοί νταβαντζήδες, βάλθηκαν να ανατρέψουν τις πολιτικές βάσει των οποίων το ΠΑΣΟΚ κατέκτησε την εμπιστοσύνη των πολιτών και να επαναφέρουν από την πίσω πόρτα τις Νεοδημοκρατικές οικονομικές-κοινωνικές πολιτικές τις οποίες απέρριψε συντριπτικά ο λαός.

Είναι ακριβώς αυτές οι πολιτικές που δημιούργησαν, όξυναν και διεύρυναν την παγκόσμια κρίση. Και είναι οι ίδιοι αμετανόητοι νεοφιλελεύθεροι που πιέζουν σε βαθμό τρομοκρατίας και απειλής για την εκ νέου επιλογή των πολιτικών τους. Προφανώς, επιδιώκουν να κερδίσουν από την κρίση όσα και κέρδισαν και από την ανάπτυξη. Και, επίσης προφανώς, να πληρώσουν την κρίση εκείνες οι κοινωνικές ομάδες που ούτε από την ανάπτυξη πήραν μερίδιο ούτε ευθύνονται για την κρίση.

Το ΠΑΣΟΚ αμέσως μετά τη νίκη του και πριν καλά-καλά καθαρογραφούν τα αποτελέσματα των εκλογών, καλείται να αναθεωρήσει τις πολιτικές επιλογές του, προκειμένου η χώρα να ανακτήσει την εμπιστοσύνη Ε.Ε. και αγορών. Η κυβέρνηση καλείται να πάρει μέτρα που έρχονται σε ευθεία αντίθεση με τις πολύ πρόσφατες προγραμματικές διακηρύξεις της. Δηλαδή, καλείται προκειμένου να ανακτήσει την εμπιστοσύνη των νταβαντζήδων να ξεπουλήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών. Πολύ μεγάλο το τίμημα, δεν νομίζετε;

Ο Γ. Παπακωνσταντίνου πήρε σβάρνα την Ευρώπη, τα ανοιχτά και κλειστά φόρα, τα κανάλια-διαμορφωτές-υποβολείς της κοινής γνώμης προκειμένου να εξειδικεύσει τα μέτρα που ανακοίνωσε ο Γ. Παπανδρέου. Να τους καθησυχάσει και να τους διαβεβαιώσει ότι μπορούμε και έχουμε ήδη λάβει σκληρότερα μέτρα απ’ αυτά της Ιρλανδίας.

Και το κάνει, πριν καλά-καλά εξειδικευτούν αυτές οι πολιτικές ενώπιον του ελληνικού λαού. Και, πολύ περισσότερο, προχωρεί στην αναθεώρηση του προϋπολογισμού θέτοντας ως στόχο την περαιτέρω μείωση του ελλείμματος του ΑΕΠ στο 8,7% έναντι του –ήδη φιλόδοξου- 9,1% που είχε ανακοινωθεί. Δηλαδή, αναθεώρησε τον προϋπολογισμό πριν καν αυτός εισαχθεί για συζήτηση στη Βουλή! Παρείχε, όπως αναφέρεται στην ειδησεογραφία, για πρώτη φορά, ποσοτικά στοιχεία των μέτρων Παπανδρέου, πριν καν αυτά γνωστοποιηθούν στον ελληνικό λαό!

Το ερώτημα πολλών; Ίδιο με τις αναφορές Παπουτσή: Οι Έλληνες πολίτες ΔΕΝ ΨΗΦΙΣΑΝ τον Τρισέ, τον Αλμούνια και τον Σόιμπλε στις εκλογές της 4^ης Οκτωβρίου. Πολύ περισσότερο: Ψήφισαν ένα άλλο δρόμο εξόδου από την κρίση κι όχι το δρόμο που προσπαθούν να επιβάλλουν οι αρχιτέκτονες της κρίσης.

Οι εταίροι μας εμφανίζονται έτοιμοι να δείξουν την «κατανόηση» και τη «συμπάθειά» τους προς την Ελλάδα αρκεί κι αυτή να δώσει «κατιτίς». Εκτός από το να σφίξει –μέχρις ασφυξίας- το ζωνάρι των μόνιμων υποζυγίων, να παραγγείλει κανένα αεροσκάφος, καμία φρεγάτα, να εισάγει αυτοκίνητα κλπ. Μ’ άλλα λόγια η Ελλάδα να δεσμευτεί να μειώσει το χρέος της, αυξάνοντάς το μέσω των νέων παραγγελιών. Γιατί; Μα για να δουλέψει η δική τους οικονομία. Δηλαδή, νοιάζονται να εξασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Εμείς; Θα γίνουμε βορά σ’ αυτά; Στο βωμό της «κατανόησης» και τη «συμπάθειας» θα ξεπουλήσουμε αρχές, ιδέες, προγράμματα και –πάνω απ’ όλα- την εμπιστοσύνη και την ελπίδα των πολιτών; Η τήρηση των προεκλογικών δεσμεύσεων δεν είναι στοιχειώδης πολιτική εντιμότητα, άξια της εμπιστοσύνης του λαού. Τι εισηγούνται κάποιοι ως μέτρα-σοκ; Να ξεπουλήσουμε ό, τι δεν πρόλαβε –λόγω της λαϊκής «απαγόρευσης»- να ξεπουλήσει η νεοφιλελεύθερη ομάδα Καραμανλή-Αλογοσκούφη-Παπαθανασίου; Και, αν τα ξεπουλήσουμε φέτος, του χρόνου «τι» θα ξεπουλήσουμε; Και, αν θα σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι του μόνιμου υποζυγίου, πού θα σταματήσει το σφίξιμο; Πόσες τρύπες χωράει ακόμη αυτό το ζωνάρι;

Σκέφτηκε κανείς άραγε ότι η κοινωνία είναι ένα καζάνι που βράζει; Σκέφτηκε κανείς ότι οι πολίτες σκέφτονται ότι «δεν πάει άλλο»; Σκέφτηκε κανείς το ανέκδοτο με το Χότζα και το γάιδαρο; Για να μην το αναφέρω ολόκληρο, σημειώνω μόνο το τέλος του: «Βρε τον παλιογάιδαρο. Πάνω που τον εκπαίδευσα ώστε να μην τρώει, πήγε και ψόφησε»!

Στο σφυρί, λοιπόν, Αγροτική Τράπεζα και Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο. Το είπε ο Γ. Παπακωνσταντίνου: Θα μειωθεί περαιτέρω η συμμετοχή του κράτους στο κεφάλαιο των δύο τραπεζών.

Μα, με την εγκατάσταση Πανταλάκη στην Αγροτική, δεν μίλησε η Μπατζελή για τον ειδικό ρόλο της τράπεζας στο σχεδιασμό του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και στην ανάπτυξη του αγροτοδιατροφικού τομέα; Εκτός κι αν κάτι άλλο εννοούσε κι εμείς δεν το καταλάβαμε.

Το Τ.Τ., ή post bank –όπως το μετονόμασε η Ν.Δ.- δεν είναι η μεγαλύτερη ελληνική τράπεζα, με τεράστιο δίκτυο καταστημάτων και σημαντικές οικονομικές επιδόσεις; Εκτός κι αν αυτά ακριβώς είναι που ζήλεψαν οι διεθνείς αγορές –νταβαντζήδες- κι εμείς ασθμαίνοντες και επαίτες σπεύδουμε να τους τα παραχωρήσουμε.

Μήπως όμως, και οι δύο μαζί τράπεζες, στα πλαίσια μιας μεταξύ τους συγχώνευσης και –ενδεχόμενης απορρόφησης της Εθνικής τράπεζας- δεν δημιουργούν ένα σημαντικού μεγέθους τραπεζικό όμιλο-εργαλείο στα χέρια της κυβέρνησης για τη στήριξη της ανάπτυξης στη χώρα και την καλύτερη λειτουργία του ανταγωνισμού στον τραπεζικό χώρο, προς όφελος των ληστρικά εκμεταλλευόμενων καταναλωτών;

Και, τελικά, είναι ή δεν είναι στρατηγικού χαρακτήρα η λειτουργία τους υπό δημόσια διαχείριση;