Νέα παρέμβαση της Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Λάρισας στα τοπικά δρώμενα. Η Σ.Ε. κατέθεσε αναφορά στον εισαγγελέα σχετικά με τις σχολικές επιτροπές και τη στάση της δημοτικής αρχής.

Διαβάστε το δελτίο τύπου.

Περπατάς, τρόπος του λέγειν δηλαδή, κινείσαι θέλω να πω, στην εθνική οδό. Επίσης, “εθνική οδό” τρόπος του λέγειν. Αφού έχεις περάσει, όπως έχεις περάσει, τα υψίπεδα Ιτέας-Ραψάνης και έχεις επανέλθει με τη βοήθεια του υψίστου στην άσφαλτο που συνηθίσαμε να αποκαλούμε εθνική οδό, φτάνεις στο ύψος της Σκοτίνας. Στο σημείο όπου διανοίγεται σήραγγα για την ΠΑΘΕ βλέπεις ξαφνικά μια πινακίδα: Προσοχή εκρήξεις! Παθαίνεις την πλάκα σου. Και λοιπόν. Τι να κάνω ρε παιδιά; Να κάνω σλάλομ στο δρόμο, στην περίπτωση που γεμίσει πέτρες ο ουρανός; Τι νόημα έχει αυτό το σήμα; Μήπως κινούμαι με προσωπική μου ευθύνη σε δρόμο που δεν έχει δοθεί ακόμη στην κυκλοφορία; Κι αν είναι έτσι, γιατί στα 500 μέτρα υπάρχουν διόδια; Και γιατί τα πληρώνω; Μήπως για να μου καθαρίσουν το αυτοκίνητο μετά από ενδεχόμενη πτώση “μετεωριτών”; Ή, μήπως πάλι, το σήμα βρίσκεται εκεί προκειμένου να “βοηθήσει” την εταιρεία να αποφύγει “κακοτοπιές” (διάβαζε: αποζημιώσεις) σε περίπτωση ατυχήματος;
Θα πει κανείς πως είναι υπερβολικά όλα αυτά; Ας είναι. Το “ατύχημα” των Τεμπών σε κάνει να πονηρεύεσαι για όλα. Ποιος μπορεί να σου πει ότι εχεις άδικο;

Στο ίδιο μήκος κύματος με το παρακάτω ρεπορτάζ του Δημήτρη Χατζηευθυμίου βρίσκονται και οι προβληματισμοί του Νίκου Καλτσά, όπως καταγράφηκαν σε άρθρο του την ίδια ημέρα.

Η όλη πόλη μια πόλη

Λάρισα, η πόλη μας, πολυπληθής, δυναμική αλλά σε καμιά περίπτωση μεγαλούπολη – τερατούπολη. Ευτυχώς δηλαδή που ζούμε και αναπνέουμε σε μια μεσαία πόλη και όχι σε κανένα αστικό κέντρο αχανές να χάνεται ο νους, να μην ξέρεις πού αρχίζει και πού τελειώνει. Η κλίμακα έχει την αξία της, μας εξασφαλίζει αμεσότητα και εγγύτητα. Ανά πάσα στιγμή, περιδιαβαίνουμε με ευκολία τον αστικό ιστό, έχουμε ίδια αντίληψη και γνώση τόσο του χώρου όσο και της «μεγάλης εικόνας» κέντρο – συνοικίες – περιφέρεια.

Τι θα περίμενε ο καθείς από μια πόλη του μεγέθους της Λάρισας; Να είναι φύσει, θέσει, χώρω, σκοπώ και έργω πόλη συμπαγής, συνεκτική, ομοιογενής, ομοιοβαρής, αξιοβίωτη. Το πετυχαίνει; Όχι ακριβώς! Περιοχή από περιοχή διαφέρει. Η μια υπερτερεί η άλλη υπολείπεται. Άλλο το πρόσωπο του τάδε τόπου και άλλο το πρόσωπο του άμεσα ή έμμεσα επόμενου. Η όλη πόλη, αρκετές και διαφορετικές πόλεις: Άλλο κεντρικός τομέας και άλλο Αμπελόκηποι, Παπασταύρου, άλλο Αγ. Κων/νος κι’ άλλο Ν. Σμύρνη, Αγ. Γεώργιος, άλλο περιοχή Σταθμού και άλλο περιοχή Θεσσαλικού, Τούμπα, Χαραυγή, άλλο Νεράιδα και άλλο Ανθούπολη, Πυροβολικά, άλλο Νεάπολη και άλλο παλιές Εργατικές Νεάπολης, άλλο Φιλιππούπολη και άλλο Αγ. Θωμάς, άλλο Αβέρωφ και άλλο ο Περιφερειακός Αβέρωφ..Περιοχές και συνοικίες με διαβαθμίσεις, με αντιθέσεις με συσσωρευμένες παθογένειες, με ελλείψεις, με έλλειμμα συντονισμού σε πολλά επίπεδα (Δημοτική Αρχή – Διαμερισματικά – δημότης, άμιλλα, υποδομές, σύνδεση, ενδιαφέρον, ενεργός Πολεοδομία, περιβάλλον, πλαίσιο ζωής…) και με πλήθος παρενεργειών στη ζωή της Λαρισινής κοινωνίας και στην ανάπτυξη της (συνοχή, ταυτότητα, εύρυθμη λειτουργία, δείκτες ευημερίας, αποτελεσματικότητα, ομαλή εξέλιξη της πόλης).

Πρόταση: Η πόλη να ξαναπιάσει το αστικό νήμα από την αρχή με κέφι, φαντασία και περισσότερη δουλειά. Από αύριο αν είναι δυνατόν, η αρχή, το σύνθημα Η ΟΛΗ ΠΟΛΗ ΜΙΑ ΠΟΛΗ να γίνουν η σημαία. Και πώς θα το καταφέρει; Τα έργα στην πόλη δεν σταματούν ποτέ. Με την ανάταξη του περιβάλλοντος, με την πολεοδομική και χωρική οργάνωση, με ολοκληρωμένες παρεμβάσεις (αρχιτεκτονικές – πολεοδομικές – πράσινες) με αναπλάσεις κλίμακας, με ενοποιήσεις… που θα καλύπτουν το σύνολο της πόλης. Σε μια πόλη με έλλειμμα αρχιτεκτονικής και ταυτότητας χρειάζονται ιδέες και εργαλεία. Οι αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί είναι απαραίτητοι, ο δημόσιος χώρος να αποκτήσει κύρος, σωστή διαχείριση και χρήση… καθώς επίσης και πνευματικό δημιουργό που συνήθως λείπει. Στόχος και ζητούμενο να αναβαθμιστεί το αστικό περιβάλλον, να αποκατασταθεί η συνέχεια στον χώρο, να αναδυθεί η χαμένη γειτονιά, να ζωηρέψει ο δρόμος, να χωροθετηθούν πράσινες διαδρομές, ήπιες διαδρομές, η δημιουργική διαδικασία ως διαδρομές, να αναδειχτούν και να διασυνδεθούν κεντροβαρή σημεία, τόποι αναφοράς και τόποι ειδικής βαρύτητας (εμπορικός χώρος, αρχαιολογικός χώρος, φυσικός χώρος, αγορά, πλατεία, παιδική χαρά… εκκλησία, σχολείο, δημόσιο κτίριο, μουσείο, ΚΑΠΗ…).

Δράσεις και ενέργειες που έχουν να κάνουν με τομές και καινοτομίες στον αστικό χώρο είναι συνεχείς, επίπονες, και πολυδιάστατες. Έχει να αντιπαλέψει κανείς συμφέροντα, νοοτροπίες, συνήθειες, συμπεριφορές, δεδομένα, κεκτημένα.. Όμως τίποτα το σοβαρό δεν κατακτήθηκε στην πόλη χωρίς κόστος. Ας θυμηθούμε μοναχά τις αντιδράσεις – επικρίσεις που εκδηλώθηκαν με τις πεζοδρομήσεις στο κέντρο, με τα έργα ανάπλασης στις πλατείες του κέντρου, με τα έργα ύδρευσης και αποχέτευσης… Σήμερα βέβαια η κοινωνία τα υιοθέτησε, νιώθει ευχαριστημένη που έγιναν!

Η πόλη θα αλλάξει με τη συμμετοχή όλων μας, με την αξιοποίηση όλων των δυνάμεων και των δυνατοτήτων της πόλης. Με τον πολίτη μπροστά ενήμερο, προετοιμασμένο, αποφασισμένο για το κοινό καλό. Ο πολίτης να μπει στο επίκεντρο είτε είναι δημόσιο πρόσωπο είτε είναι ιδιώτης, είτε είναι επιχειρηματίας είτε είναι εργάτης, είτε είναι γραφιάς, είτε είναι χειρονάκτης, είτε είναι αστός είτε είναι μέτοικος χωρικός, είτε είναι ντόπιος είτε είναι μετανάστης… Αλλιώς δεν θα πάμε πουθενά!

Η Λάρισα δεν αλλάζει με αυτοσχεδιασμούς, ούτε με τοπικά μπαλώματα και μερεμέτια. Η Λάρισα έχει όλα τα περιθώρια μιας νέας αρχής και μιας γενικευμένης ανάπλασης που θα στοχεύει, στην ανάδειξη της πόλης ως ολότητα, στη βιώσιμη πόλη, αρκεί οι άρχοντες που κατά καιρούς τη διοικούν να κατανοήσουν την ανασυγκρότηση του αστικού χώρου ως αναγκαιότητα και ως προϋπόθεση για περαιτέρω ανάπτυξη.

Ο Νικόλαος Β. Καλτσάς είναι Αρχιτέκτονας – Πολεοδόμος,

μέλος Συντονιστικής της Δημοτικής Παράταξης «Λαρισαίων Πόλις»

 Με αφορμή της «φιλόδοξες», πλην όμως μάταιες προσπάθειες της δημοτικής αρχής Λάρισας να παρουσιάσει το άσπρο, μαύρο και, πιο συγκεκριμένα το τσιμέντο, πράσινο, αναπτύχθηκαν στην πόλη κάποιοι προβληματισμοί.

Καταγράφω το ρεπορτάζ του πάντα έγκυρου Δημήτρη Χατζηευθυμίου που δημοσιεύτηκε στην «Ελευθερία της Δευτέρας» 15 Μαρτίου 2010.

Έχει ενδιαφέρον. Όχι τίποτε άλλο αλλά για να επιβεβαιώσουμε τη δημοτική αρχή όχι μόνο στο ότι η Λάρισα «ποτέ δεν κοιμάται» αλλά και πως και οι πολίτες δεν κοιμούνται.

«Δημιουργική λογιστική και στο πράσινο!

Εδώ και ένα μήνα περίπου, Δημοτική Αρχή και παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης, ξιφουλκούν με τη μορφή ανακοινώσεων, για ένα σημαντικό θέμα της πόλης, αυτό της έκτασης του πρασίνου, το οποίο ως ένα βαθμό καθορίζει και την ποιότητα του περιβάλλοντος στο οποίο ζούμε.

Την αφορμή έδωσε ο δήμαρχος Λαρισαίων κ. Κων. Τζανακούλης με –απρόκλητη και ετεροχρονισμένη- συνέντευξη στην αρχή του μήνα όπου υποστήριξε ότι σε κάθε Λαρισαίο αντιστοιχούν 10 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου.

Έτσι ξαφνικά λοιπόν, το πράσινο απέκτησε άλλη διάσταση, αφού ο αριθμός αυτός καθιστά τη Λάρισα «πρωταθλήτρια» στην Ελλάδα, όπως έσπευσε να δηλώσει περιχαρής ο δήμαρχος και να απονείμει το χρυσό μετάλλιο (…), αλλά και μια από τις πλέον πράσινες πόλεις της Ευρώπης, ψέγοντας μάλιστα την παράταξη Σάπκα, γιατί αμφισβήτησε τα στοιχεία παραβιάζοντας την κοινή λογική…

Κάθε Λαρισαίος όμως μπορεί να αναρωτηθεί και να απαντήσει μόνος του: έχει την αίσθηση ότι ζει σε μια πράσινη πόλη; Ότι του αναλογούν 10 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου;

Θαρρώ ότι οποιαδήποτε θετική απάντηση συγκρούεται ακριβώς μ΄ αυτό: την κοινή λογική. Διότι προφανώς δεν ζούμε στη Σκανδιναβία…

Ας δούμε λοιπόν πως έχει το θέμα.

Καταρχήν ο δήμαρχος χρησιμοποίησε μια έρευνα δημοσιογράφου αθηναϊκής συναδέλφου (Real News), η οποία είδε το φως της δημοσιότητας τον περασμένο Μάιο, για να αυτο-ανακηρύξει τη Λάρισα πρωταθλήτρια πόλη. Η έρευνα, συγκρίνει στοιχεία από 5 πόλεις (Αθήνα-Αττική, Θεσσαλονίκη, Βόλο, Ηράκλειο και Λάρισα), με τη Λάρισα να έρχεται πρώτη με 10 τ.μ., την Αθήνα και το Βόλο με 6,8 και 6,7 τ.μ. να ακολουθούν.

Τα στοιχεία –τουλάχιστον για τη Λάρισα- έχουν δοθεί από τον ίδιο τον Δήμο και τη Γεωτεχνική Υπηρεσία.

Τα ζητήσαμε κι εμείς και πράγματι λάβαμε από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο έναν πίνακα με την «έκταση χώρων πρασίνου ανά συνοικία» της πόλης. Σύμφωνα με αυτά η «έκταση» αυτή είναι 1.550.830 τετραγωνικά μέτρα, η οποία διαιρούμενη με πληθυσμό 150.000 κατοίκων, προκύπτουν τα 10 τ.μ. ανά κάτοικο.

ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΕΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ

Είναι όμως προφανές ότι η ποιότητα ζωής δεν μπορεί να είναι το κλάσμα μιας τόσο απλής –και αυθαίρετης όπως θα δούμε πιο κάτω- αριθμητικής πράξης.

Καταρχήν είναι οφθαλμοφανείς οι εξής υπερβολές και ασάφειες:

- Ο όρος «πρωταθλήτρια», με δεδομένο ότι μόνο 5 πόλεις αξιολογήθηκαν στη δημοσιογραφική έρευνα, δηλαδή το… «τέρας» των Αθηνών, η Λάρισα και τρεις ακόμη μεγαλουπόλεις με ένα κοινό χαρακτηριστικό: είναι και οι τρεις πόλεις με θαλάσσιο μέτωπο, γεγονός που έχει την αξία του. Η Λάρισα έχει περισσότερη ανάγκη από πράσινη ανάσα, αφού δεν απολαμβάνει τη θαλάσσια αύρα. Με δεδομένο επίσης ότι υπάρχουν ελληνικές πόλεις με πολύ περισσότερο πράσινο, ακριβώς λόγω θέσης και μορφολογίας του εδάφους τους (π.χ. Καρπενήσι, Ιωάννινα, Άμφισσα, Φλώρινα, Έδεσσα κ.ά.), η Λάρισα μόνο πρωταθλήτρια δεν είναι. Το πιθανότερο να είναι πρώτη… από τις τελευταίες!

- Για την εξαγωγή των 10 τ.μ. ελήφθη ως πληθυσμός της πόλης ο αριθμός των 150.000 κατοίκων. Η απογραφή του 2001 έδειξε 126.000, όμως είναι γνωστό ότι

ο πληθυσμός φτάνει τις 200.000 κατοίκους (η δημοτική αρχή τον χρησιμοποιεί πάντα στις διεκδικήσεις της και ορθά πράττει αφού είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα). Απλά στην προκειμένη περίπτωση μάλλον βόλευε ένας μικρότερος διαιρέτης για να μεγαλώσει το «πράσινο» κλάσμα. Πόσο; Ουσιαστικά κατά 1,25 τ.μ. ανά κάτοικο!

- Είναι άγνωστο αν ακολουθήθηκε κάποια επιστημονική μεθοδολογία στη συλλογή των στοιχείων (από τις κατά τόπους υπηρεσίες των πόλεων ή τους φορείς που τα παρείχαν στην εφημερίδα), όπως και το αν αυτή ήταν κοινή και για τις 5 πόλεις.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΣΙΝΟ;

Το μείζον (και συνάμα απλό) ερώτημα όμως που τίθεται και το οποίο ουσιαστικά αμφισβητεί τον αριθμό των 10 τ.μ. και την επιχειρηματολογία της δημοτικής αρχής, είναι το εξής: τι θεωρούμε πράσινο;

Η Δημοτική Αρχή επικαλείται τα στοιχεία της –καθ΄όλα παραγωγικής- Γεωτεχνικής Υπηρεσίας στα οποία ανατρέξαμε κι εμείς για να διαπιστώσουμε ότι δεν πρόκειται για 1.550 στρέμματα πρασίνου αλλά για 1.550 στρέμματα με πράσινο. Χώρους δηλαδή που διαχειρίζεται η Γεωτεχνική Υπηρεσία και οι οποίοι διαθέτουν και πράσινο.

Εύλογα μπορεί να αναρωτήσει κανείς:

- Είναι χώροι πρασίνου τα ποδοσφαιρικά γήπεδα της πόλης, τα οποία όμως προσθέτουν σχεδόν 142 στρέμματα πρασίνου, δηλαδή ένα επιπλέον τετραγωνικό ανά κάτοικο; Εδώ να σημειωθεί ότι στη λίστα περιλαμβάνονται περίπου 20 γήπεδα, όχι όμως και ο χλοοτάπητας του Αλκαζάρ, προφανώς γιατί δεν τον ποτίζει η Γεωτεχνική Υπηρεσία.

- Είναι χώρος πρασίνου η Κεντρική πλατεία; Διαθέτει βεβαίως πράσινο, αλλά με ποια λογική θα υπολογίσουμε και τα 12,1 στρέμματά της ως χώρο πρασίνου; Το ίδιο ισχύει για όλες τις πλατείες της πόλης.

- Είναι χώροι πρασίνου οι παιδικές χαρές, σε πολλές από τις οποίες το όποιο

πράσινο έχει ισοπεδωθεί ακριβώς διότι παίζουν μικρά παιδιά…

Πρόκειται ουσιαστικά για χώρους τους οποίους διαχειρίζεται η Γεωτεχνική Υπηρεσία, ακριβώς γιατί υπάρχει σ΄ αυτούς πράσινο το οποίο φροντίζει.

Αντιθέτως, δεν έχει υπολογιστεί πράσινο το όποιο είναι …πράσινο: η έκταση της κώμης των 16.000 δένδρων που ζουν στα πεζοδρόμια της πόλης.

ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΠΡΑΣΙΝΟΥ

Ο προϊστάμενος της Γεωτεχνικής Υπηρεσίας κ. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, αποδέχεται μεν ότι σε μια πλατεία δεν υπάρχει μόνο πράσινο αλλά και πλακόστρωτο, σημειώνει ωστόσο ότι εκτός από το επιδαπέδιο πράσινο υπάρχει και το υπέργειο τμήμα, που είναι η κώμη των δένδρων. Αντιτείνει επίσης ότι συχνά το γρασίδι ενός γηπέδου έχει μεγαλύτερη περιβαλλοντική ωφέλεια από κάποιο άλλο πράσινο.

Σπεύδει όμως να δηλώσει κάτι που έχει ιδιαίτερη αξία: δεν έχει τόση σημασία πόσα τετραγωνικά πρασίνου αναλογούν σε κάθε πολίτη, διότι για την ποιότητα του περιβάλλοντος παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες και βεβαίως και η ίδια η συμπεριφορά των πολιτών, θέτοντας έτσι και θέμα περιβαλλοντικής κουλτούρας.

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗ

Ως χώροι πρασίνου πρέπει να λογίζονται οι «καθαροί» χώροι πρασίνου, όπως και η προβολή της κώμης του δένδρου στο πεζοδρόμιο (με βάση ένα συγκεκριμένο μαθηματικό τύπο και όχι κατά προσέγγιση). Το να συνυπολογίζουμε σ΄ αυτούς τους χώρους π.χ. τα γήπεδα αυτό αποτελεί ακραία περίπτωση. Άλλωστε έχουν τόσο μπετόν δίπλα τους που λειτουργεί εξισορροπητικά, δηλώνει στην «ΕτΔ», ο κ. Θεοχάρης Ζάγκας αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Α.Π.Θ..

«Πρόκειται για τη γνωστή δημιουργική λογιστική των δημάρχων», υπερακοντίζει ο πρόεδρος του Γεωπονικού Συλλόγου και του συλλόγου Φίλων Πρασίνου της Θεσσαλονίκης κ. Γρ. Νικολαϊδης. «Πρέπει να μιλάμε για τετραγωνικά μέτρα

καθαρού πρασίνου, πρασίνου μάλιστα στο οποίο μπορούν να περπατήσουν και να απολαύσουν οι πολίτες και όχι να προσθέτουμε σ΄ αυτό το κοινόχρηστο πράσινο, γήπεδα, ρέματα, πλατείες και ό,τι άλλο μας συμφέρει».

Κι ένας Λαρισαίος δασολόγος, ο οποίο ζήτησε να διατηρήσει την ανωνυμία του μας είπε ότι ως πράσινο της πόλης θα πρέπει να αθροίσουμε μόνο τα περιαστικά άλση (π.χ. Μεζούρλο), τα δασύλλια, τα αλσύλλια και τα πάρκα, όχι όμως τις πλατείες (δεν μπορεί για παράδειγμα να θεωρείται χώρος πρασίνου η πλατεία του Αγίου Κωνσταντίνου, όχι τουλάχιστον σε όλη της την έκταση) και οπωσδήποτε όχι τα γήπεδα.

Το αβίαστο συμπέρασμα όλων αυτών λοιπόν είναι ότι ο αριθμός των 10 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο είναι αυθαίρετος και προδήλως υπερβολικός, αφού αυτός προκύπτει από χώρους που διαθέτουν και πράσινο και όχι μόνο από χώρους πρασίνου.

Από την άλλη, η Λάρισα και λόγων γεωμορφολογικών και κλιματολογικών συνθηκών έχει ανάγκη περισσότερου πρασίνου από τις περισσότερες ελληνικές πόλεις. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός για να το αντιληφθεί. Η ποιότητα του αέρα που αναπνέουμε είναι προβληματική (μόλις προ διμήνου στην επιτροπή περιβάλλοντος της Βουλής ανακοινώθηκε ότι 6 από τις 10 ευρωπαϊκές πόλεις με προβλήματα αέριας ρύπανσης είναι ελληνικές και αναφέρθηκαν η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, η Πάτρα, η Λάρισα, το Ηράκλειο και ο Βόλος), ενώ τα φαινόμενα της «θερμικής νησίδας» της «αστικής χαράδρας», …ευδοκιμούν στην πόλη μας.

Γι’ αυτά πράγματι μπορεί να πάρουμε μετάλλιο…»

Όλοι η καλή κοινωνία χρωστάει στο ταμείο του κράτους. Δεν ξέρω εάν οι οφειλές τους περιλαμβάνονται σ’ εκείνα τα περίφημα 30 δις., αλλά και πού να τα δεις;

Εντάξει. Οι έλεγχοι έγιναν. Οι παραβάσεις διαπιστώθηκαν. Έπρεπε να καταθέσει ερώτηση ο Παπαδημούλης ώστε να το μάθουμε κι εμείς οι «αιμοδόται» του κρατικού κορβανά;

Και –πάλι- εντάξει. Διαπιστώθηκαν. Από Δευτέρα πρωί, τι γίνεται; Θα φωνάξει ο Σαχινίδης τον κυρ-Παύλο (Θεέ, πάρε την ΠΑΕ) να τα ακουμπήσει, ως οφείλει; Θα φωνάξει τον κυρ-Σωκράτη (Βαλβέρδεεεεεε) να κάνει το ίδιο; Ή, μήπως, θα φωνάξει τον Μάκαρο (αγαπούλα μου) για τα δέοντα; Έστω, τον υιό του;

Κι αν τους καλέσει, τι θα γίνει; Θα κληθούν να πληρώσουν; Μέχρι πότε; Θα υπάρξουν προθεσμίες; Εδώ σε θέλω Φίλλιπέ μου.

Αντέχει η περδικούλα του οικονομικού επιτελείου, κι όχι μόνο, να τα βάλει μ’ αυτή την καθώς πρέπει κοινωνική ομάδα ή θα σκεφτεί τους οπαδούς των ιστορικών κλπ, κλπ σωματείων που τυγχάνουν ιδιοκτήτες; Μήπως γι άλλη μια φορά, γίνει γυριστή, πάμε σε εικονικές πτωχεύσεις και προκύψουν τίποτα Νέος Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, κλπ.

Κοντολογίς. Πρέπει να πληρώσουν. Και να πληρώσουν τώρα. Διαφορετικά, να μπει λουκέτο στα «μαγαζιά» τους. Δεν είναι δυνατόν αυτοί να κυκλοφορούν με Καγιέν, κότερα, πούρα και μπράβους και ο πλέον πλούσιος Έλληνας να είμαι -στην τελική- εγώ, ο μισθοσυντήρητος.

Διαβάστε, αν σας ξέφυγε, την ωραία είδηση. Οι εντιμότατοι φίλοι (του αθλητισμού, βεβαίως, βεβαίως)

«Χρέη ύψους 222 εκατομμυρίων ευρώ σε ομάδες του ποδοσφαίρου αλλά και του μπάσκετ ανακάλυψε η Εφορία ύστερα από οργανωμένο «σαφάρι» στα οικονομικά των συλλόγων, όπως δήλωσε ο υφυπουργός Οικονομικών Φίλιππος Σαχινίδης στη Βουλή. Παράλληλα διαπιστώθηκε μη απόδοση ΦΠΑ από ομάδες της Σούπερ Λίγκα ύψους 1,3 εκατ. ευρώ, ενώ κατασχέθηκαν από ορισμένες ΠΑΕ συμβόλαια ποδοσφαιριστών από τα οποία πιθανολογείται απόκρυψη φορολογητέας ύλης.

Ο κ. Σαχινίδης διαβεβαίωσε ότι η βούληση του αρμόδιου υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού είναι να σταματήσει σταδιακά κάθε μορφής άμεσης χρηματοδότησής τους από το Υπουργείο. Το Υπουργείο Οικονομικών, από τους βεβαιωμένους φόρους, εισέπραξε μόλις 3 εκατομμύρια ευρώ, ενώ 26 εκατομμύρια, έχουν διαγραφεί.

Τα χρέη των μεγάλων ΠΑΕ της Σούπερ Λίγκα ξεπερνούν τα 100 εκατ. ευρώ. Το Ανοιχτό Υπόλοιπο της ΑΕΚ είναι 70,6 εκ ευρώ με το ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο να φτάνει τα 47 εκ. ευρώ. Για τον Ολυμπιακό το ανοιχτό υπόλοιπο είναι 4 εκ. ευρώ και το ληξιπρόθεσμο 3,8 εκατομμύρια ευρώ.

Το ανοιχτό υπόλοιπο του ΠΑΟΚ φτάνει τα 33 εκατ. ευρώ με το ληξιπρόθεσμο χρέος να είναι το ίδιο ενώ το ανοιχτό υπόλοιπο και το ληξιπρόθεσμο χρέος για τον Ηρακλή είναι 11 εκατ. ευρώ.

Για τις μικρότερες ΠΑΕ τα σημαντικότερα χρέη έχει η ΠΑΕ Καβάλα με ανοιχτό υπόλοιπο και ληξιπρόθεσμο 5 εκ ευρώ, η ΠΑΕ Εδεσσαϊκός με ανοιχτό υπόλοιπο και ληξιπρόθεσμο 1 εκ ευρώ, η ΠΑΕ Κέρκυρα με ανοιχτό υπόλοιπο 1,19 εκατ. ευρώ και ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο 1,17 εκατομμύρια ευρώ, καθώς και η ΠΑΕ ΟΦΗ με ανοιχτό και ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο 1,18 εκατομμύρια ευρώ.

Για τις μεγάλες ομάδες της Α1 Μπάσκετ τα χρέη ξεπερνούν τα 30 εκατομμύρια ευρώ με τον ΠΑΟΚ να έχει ανοιχτό υπόλοιπο 12,8 εκατ. ευρώ όσα και τα ληξιπρόθεσμα χρέη του.

7,8 εκ είναι το ανοιχτό και ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο για την ΚΑΕ ΑΡΗΣ, ο Πανιώνιος έχει 5,9 εκ ανοιχτό και ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο, ενώ 3,2 εκατ. ευρώ είναι το ανοιχτό και 3 εκατ. ευρώ είναι το ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο για την ΚΑΕ Παναθηναϊκός.

Στις μικρότερες ΚΑΕ με τα μεγαλύτερα χρέη βρίσκουμε το Μαρούσι με 3 εκατομμύρια ευρώ ανοιχτό και ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο και τη Νήαρ Ηστ με 1,4 εκατ.ευρώ ανοιχτό και ληξιπρόθεσμο υπόλοιπο.

Στους προληπτικούς ελέγχους που διενεργήθηκαν στις 5 Μαρτίου από τις περιφερειακές διευθύνσεις της ΥΠΕΕ στις ΠΑΕ που συμμετέχουν στη Super League διαπιστώθηκε μη απόδοση ΦΠΑ 1,3 εκ ευρώ και μη απόδοση παρακρατούμενων φόρων 5,24 εκ ευρώ ενώ κατασχέθηκαν από ορισμένες ΠΑΕ συμβόλαια ποδοσφαιριστών από τα οποία πιθανολογείται απόκρυψη φορολογητέας ύλης».

(Πηγή: http://www.eleftheria.gr/viewarticle.asp?aid=17224&pid=5)

Το αναδημοσιεύω από τη σημερινή «Καθημερινή». Για να διαπιστώσει και ο πλέον δύσπιστος πως τέτοια «φίλοι», όπως οι Γερμανοί, όσα μέτρα κι αν πάρεις, όσο σκληρά και αντιλαϊκά κι αν είναι, αυτοί θα θέλουν πάντα κάτι παραπάνω. Φυσικά, ούτε λόγος από τους Φρίτσηδες για κατοχικά δάνεια κλπ.

«Απολαύστε» το κείμενο που ακολουθεί και προβληματιστείτε, εξεγερθείτε, εκνευριστείτε ….

«Προτείνουν να πουλήσουμε νησιά, οι Γερμανοί.

«Σας δίνουμε μετρητά, μας δίνετε την Κέρκυρα!», σχολιάζει Γερμανός πολιτικός που ανήκει στο κόμμα της Μέρκελ.

Η Ελλάδα, σε μια στιγμή που απειλείται από χρεοκοπία, πρέπει να πουλήσει μερικά από τα ακατοίκητα νησιά της για να συγκεντρώσει κεφάλαια για τα δημοσιονομικά της, πιστεύουν 2 βοηθοί της Γερμανίδας καγκελαρίου Άγκελα Μέρκελ.

«Το ελληνικό Δημόσιο πρέπει να πουλήσει μερίδια που διαθέτει σε εταιρείες και παράλληλα να πουλήσει και άλλα περιουσιακά στοιχεία, όπως είναι για παράδειγμα, τα ακατοίκητα νησιά», ανέφερε κατά την εφημερίδα Bild ο Φρανκ Σκάεφλερ, βουλευτής των Ελεύθερων Δημοκρατών που μετέχει στον συνασπισμό της Μέκρελ.

Ο Μάρκο Βάντερβιτς, μέλος του κόμματος CDU της Μέρκελ, υποστηρίζει ότι η Αθήνα θα πρέπει να δώσει εγγυήσεις για οποιαδήποτε οικονομική βοήθεια πάρει από την Ευρώπη. Και έτσι καταλήγει στο συμπέρασμα ότι μια μορφή εγγύησης μπορούν να αποτελέσουν ορισμένα «Greek islands».

«Σας δίνουμε μετρητά, μας δίνετε την Κέρκυρα», σχολίασε με πρωτοφανή τρόπο.

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι από τα 6.000 ελληνικά νησιά, μόνο τα 227 κατοικούνται. Άρα, θεωρεί ότι ακόμη και κάποια από αυτά να πουληθούν, πάλι αρκετά θα μείνουν.

Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Δημήτρης Δρούτσας, ο οποίος ερωτήθηκε για την ιδέα, δήλωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο τηλεοπτικό δίκτυο ARD: «Άκουσα επίσης τη συμβουλή ότι πρέπει να πουλήσουμε την Ακρόπολη. Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για τέτοιες προτάσεις» .

Η Bild επισημαίνει ότι ιδιωτική εταιρεία με έδρα το Αμβούργο επιδιώκει την πώληση ελληνικού ακατοίκητου νησιού προς 45 εκατομμύρια ευρώ.

Το 1993 πολλοί Γερμανοί βουλευτές είχαν προκαλέσει έντονη αντιπαράθεση με την Ισπανία, προτείνοντας την αγορά από το Βερολίνο το νησί της Μαγιόρκα, τουριστικού προορισμού των Γερμανών.

Ο Έλληνας πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου θα συναντηθεί με την κ. Μέρκελ στο Βερολίνο, αύριο, Παρασκευή.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από AFP, ΑΠΕ-ΜΠΕ

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_04/03/2010_326402»